Czy masz wszystko, czego potrzeba, aby jak zawodowiec kręcić wyścigi samochodowe i motocyklowe?
Autor:Stan Horaczek | Opublikowano 7 sierpnia 2013 o 19:32 EDT
Jeśli pasjonujesz się sportami motorowymi tak samo jak fotografią, kariera Jameya Price’a jako profesjonalnego fotografa wyścigów prawdopodobnie brzmi jak wymarzona praca. Fotografował niektóre z największych wyścigów na świecie z miejsc, o których większość fanów mogła tylko marzyć. Ale to oznacza długie dni ciągnięcia ogromnych ilości sprzętu w niebezpieczne obszary. Dzieli się z nami, jak to jest być profesjonalistą, a także całą masą wskazówek, jak rozpocząć przygodę z fotografią sportów motorowych.
Jakie miałeś doświadczenie związane z wyścigami, zanim zacząłeś je fotografować?
Byłem jak każdy inny dzieciak dorastający w Ameryce. Miałem plakaty samochodowe na ścianach. W weekendy oglądałem wyścigi Formuły 1, kiedy mogłem je znaleźć na starym satelicie. Zawsze uwielbiałem wyścigi samochodowe. To było obce, nowe i niesamowite. Kiedy dorastałem, zacząłem do nich chodzić jako fan. Potem miałem okazję sfotografować kilka z nich i okazało się to naprawdę niesamowitym zawodem.
25-letni trzykrotny mistrz świata Sebastian Vettel z Niemiec siedzi w swoim samochodzie Red Bull F1 przed treningami przed Grand Prix Kanady w czerwcu 2013 r. Nikon D3, 550 mm, 1/500, f4 Jamey’a Price’a
Fotografujesz różnorodne wyścigi, od samochodów po motocykle. Czy jest jakiś rodzaj wyścigów, który szczególnie lubisz?
Żartuję z tego, ale jeśli się opłaci, to zastrzelę. Uwielbiam wszystko, co dzieje się szybko. Uwielbiam wyścigi wszelkiego rodzaju. Jeśli ktoś chce mnie wysłać do Australii, żebym nakręcił jakieś wyścigi terenowe, chętnie pojadę.
9-krotny mistrz świata Valentino Rossi udowadnia, że wciąż ma wszystko, czego potrzeba na Circuit of the Americas podczas treningów Motogp w kwietniu 2013 roku. Nikon D3s, 500 mm, 1/800, f8 Jamey’a Price’a
W jakim stopniu Twoja wiedza o wyścigach jest przydatna, gdy strzelasz? Czy wiedza o wyścigach jest niezbędna, aby robić dobre zdjęcia?
Nie myślę o tym świadomie, ale rozumiem, jak rozwija się wyścig samochodowy. Wyścigi Formuły 1 znacznie różnią się od 12-godzinnego wyścigu w Sebring, który znacznie różni się od wyścigów motocyklowych Moto GP, które różnią się od wyścigów NASCAR. Im więcej o tym wiesz, tym łatwiej jest to obejść.
Dale Earnhardt Jr. udaje się na tor wyścigowy podczas treningów przed Coca Colą 600 w maju 2012 r. Nikon D700, 19 mm, 1/50, f18 Jamey’a Price’a
Jak długo trwa Twój typowy dzień na wyścigach?
Wyścigi trwają od dwóch lub trzech godzin do 12 godzin w niektórych przypadkach. Te dłuższe wyścigi są świetną zabawą. Dostajesz o każdej porze dnia. Wiele wyścigów rozpoczyna się w południe lub o pierwszej po południu i kończy o trzeciej, a to najgorsza pora dnia na fotografowanie czegokolwiek. Dłuższe wyścigi mogą rozpoczynać się o 9:00 i kończyć o 9:00 lub 10:00 w nocy.
Niektóre wyścigi 24-godzinne rozpoczynają się o 3 po południu i trwają do tej samej godziny następnego dnia. Otrzymujesz pełny cykl słońca. Dostajesz wschód słońca i ładne popołudniowe światło, ale możesz także pracować w nocy, co stwarza nowe możliwości i wyzwania.
Jenson Button pcha swoim samochodem Mclaren Formuły 1 po torze Grand Prix Kanady podczas kwalifikacji w czerwcu 2013 r. Nikon D3, 112 mm, 1/30, f10 Jamey’a Price’a
Jak zacząłeś? Dla wielu osób samo uzyskanie dostępu wydaje się być częścią kłopotów związanych z fotografowaniem wyścigów.
Najbardziej irytuje mnie to, że słyszę ludzi bez doświadczenia w strzelaniu do samochodów wyścigowych, którzy chcą mieć referencje prasowe dotyczące wyścigu Formuły 1. Musisz być realistą w swoich oczekiwaniach. Postępując zgodnie z nim, musisz uzbroić się w cierpliwość.
Kiedy zaczynałem, jeździłem na wyścigi kosiarek w Północnej Karolinie i wyścigi na torach żużlowych w Kentucky. Poszukaj rzeczy, które nie cieszą się prawdziwym uznaniem w prasie, a prawdopodobnie otworzą ramiona każdemu, kto chce spróbować na poważnie. Wypróbuj lokalną gazetę, czasopismo lub blog. Takie małe wydarzenia często nie wymagają nawet akredytacji prasowej i można kręcić niemal wszędzie, bo nikt inny tego nie robi. Często są szczęśliwi, że mają przy sobie kogoś, kto wie, co robią.
Podwójny mistrz świata i kierowca Ferrari Fernando Alonso przejechał niezbędne mile podczas przedsezonowych testów w Barcelonie w Hiszpanii w lutym 2013 r. Nikon D3s, 800 mm, 1/800, f6,3 Jamey’a Price’a
Jak trudno jest uzyskać uprawnienia do Formuły 1?
Niektórzy zawodowcy otrzymują „sztywną kartę”, która zapewnia kamizelkę na każdym wyścigu bez konieczności ubiegania się o referencje. Możesz się pojawić i wejść przez bramę, kiedy tam dotrzesz. Aby mieć twardą kartę, trzeba mieć około 285 wydrukowanych zdjęć i móc to udowodnić. Pod koniec roku poproszą Cię o płytę z wydrukowaną pracą. Aby zakwalifikować się do kolejnego sezonu, musi mieć określoną liczbę opublikowanych przez Ciebie zdjęć.
Żmija jedzie szeroko, obsypując samochód pomarańczowym brudem podczas 12-godzinnego wyścigu Sebring American Le Mans na Florydzie w marcu 2013 r. Nikon D3, 500 mm, 1/1250, f4 Jamey’a Price’a
Czy można nakręcić duży wyścig bez referencji?
Jednym z pierwszych wyścigów, na które pojechałem z kamerą, było Grand Prix Włoch Formuły 1. Wyścig odbył się na południe od Mediolanu, a ja pojechałem sam z aparatem. Nie mówiłem po włosku i miałem trzydniową przepustkę wstępu. Poszedłem tam i nakręciłem to tak, jakbym kręcił to dla zespołu lub redakcji. Do dziś nie sprzedałem żadnego z nich, ale znalazłem miejsca, których nikt inny nie widział. To świetna okazja.
Sebastian Loeb pokonuje granice możliwości swoim samochodem Peugeot Pikes Peak Hill Climb na wysokości prawie 4000 metrów nad poziomem morza podczas 91. wyścigu Pikes Peak Hill Climb w czerwcu 2013 r. Nikon D4, 400 mm, 1/2500, f3,5 Jamey’a Price’a
Oprócz samochodów jest o wiele więcej do nakręcenia podczas wyścigów, prawda?
Często w czwartek lub piątek podczas sesji treningowych nie jesteśmy na torze. Będziemy na trybunach, gdzie kibice będą w dniu wyścigu. Będziemy robić naprawdę powolne panoramy lub szerokie ujęcia z dużą ilością kolorów. Otrzymujesz różne kąty. Nie masz przerąbane, jeśli nie masz referencji. Nie chodzi tylko o samochody wyścigowe na torze wyścigowym. Na wszelkiego rodzaju wyścigach dzieje się naprawdę wiele. Każdy wyścig, na który chcesz zabrać ze sobą aparat, to dobry początek.
Max Chilton odbywa postój treningowy z zespołem Marussia Formuły 1 w Barcelonie w Hiszpanii w lutym 2013 r. Nikon D3s, 28 mm, 1/15, f22 Jamey’a Price’a
Czy realistycznie mógłbyś pojechać na wyścig ze sprzętem nieprofesjonalnym – na przykład uniwersalnym obiektywem zmiennoogniskowym – i zdobyć dobre rzeczy?
Dałbyś sobie radę. Naprawdę jasny obiektyw będzie potrzebny tylko wtedy, gdy fotografujesz na torze, a oni lecą prosto na ciebie. W przeciwnym razie nie ma znaczenia, czy masz obiektyw kitowy o świetle F/5,6, od którego zaczynałem. Jeśli fotografujesz z pozycji wachlarza, będziesz chciał w jakiś sposób panoramować. W tym momencie nie potrzebujesz przysłony F/2.8, ponieważ wtedy po prostu zamrażasz samochody.
Jenson Button biegnie późnym wieczorem podczas przedsezonowych testów w Barcelonie w Hiszpanii w lutym 2013 r. Nikon D3s, 800 mm, 1/25, f20 Jamey’a Price’a
Strzał z panoramy wydaje się kluczową częścią Twojego arsenału. Czy możesz podzielić się swoją techniką?
Znajomość wyścigów samochodowych naprawdę pomaga. Siadam i obserwuję, co dzieje się przede mną w okolicy, w której się znajduję. Będę szukać takich rzeczy jak kolory i linie prowadzące – rzeczy, które są interesujące wizualnie. Gdy podążasz za samochodem przez przestrzeń, twoje oko spogląda w twoją stronę. Zanim sięgniesz po aparat, możesz zobaczyć, jak wygląda zdjęcie. Gdy już podniesiesz aparat, najważniejsze będzie mieć dobre, solidne miejsce do stania i płynne przesuwanie aparatu w trakcie podążania za samochodem. Równowaga jest naprawdę ważna.
Prototyp Audi podczas 12-godzinnej porannej rozgrzewki w Sebring w marcu 2013 r. Nikon D3s, 700 mm, 1/40, f14 Jamey’a Price’a
Jakiego czasu otwarcia migawki szukasz w przypadku zdjęcia panoramicznego?
Zależy to od szybkości poruszania się samochodów, a także od światła. Jeśli jest naprawdę ostre południowe słońce i nie mogę założyć polaryzatora na mój obiektyw 14–24 mm, to masz ograniczone możliwości w zakresie tego, jak wolno możesz jechać. To robi ogromną różnicę. Samochód jadący z prędkością 300 km/h możesz strzelać z prędkością 1/100 i będzie wyglądać tak, jak wszystko inne przy 1/30.
To naprawdę trudne i wymaga praktyki. Będę miał dobre i złe dni. Czasami udaje mi się uchwycić materiał ostry w 1/5 lub 1/10 sekundy. W inne dni mam problemy z 1/60.
Może to też zależeć od toru. Niektóre utwory są naprawdę wyboiste i nic nie dostaniesz. Samochód podskakuje, gdy pokonuje nierówności, więc nawet jeśli patelnia jest idealna, nadal będzie wyglądać niewyraźnie.
Hamulce świecą jaskrawo na czerwono na prototypie podczas dobiegających godzin 12-godzinnego wyścigu Sebring w marcu 2013 r. Nikon D3s, 116 mm, 1/50, f4 Jamey’a Price’a
Czy uzyskanie tak długiego czasu otwarcia migawki w jasnym słońcu jest wyzwaniem?
Mam polaryzator i filtry ND. Jeśli chcesz robić zdjęcia poniżej 1/50 w jasny, słoneczny dzień, potrzebujesz filtra.
Jeśli fotografujesz z wartością 1/20, masz przysłonę F/22, jeśli nie mniejszą. Mam obiektyw 400mm i często zakładam na niego telekonwerter. Można nimi panoramować, więc udało mi się zrobić kilka naprawdę interesujących zdjęć nakręconych przy F/45. W tym momencie masz zupełnie nowy zestaw problemów. Czujnik musi być nieskazitelnie czysty, bo inaczej będzie wyglądał, jakby ktoś go kichnął.
Nicky Hayden na swoim Ducati podczas wyścigu Motogp na torze Circuit of the Americas w Austin w Teksasie. Nikon D3, 200mm, 1/125, f14 Jamey Price
A propos soczewek, jaki jest Twój typowy zestaw wyścigowy?
Zabieram ze sobą wszystko, co posiadam, ponieważ nigdy nie wiem, czego będę potrzebować, zwłaszcza jeśli nigdy nie byłem na określonym torze. Ostatnią rzeczą, jakiej chcę, jest dotarcie tam i uświadomienie sobie, że zostawiłem w domu coś, czego potrzebowałem, zwłaszcza jeśli płacą mi za wykonywanie tej pracy. Mam Think Tank Airport Security w wersji drugiej, który pasuje do większości mojego sprzętu.
Mam dwa korpusy, Nikona D3 i D3s. Jeśli chodzi o obiektywy, mam 400 mm F/2,8, konwerter 1,4x i konwerter 2x. Jedno i drugie jest całkiem potrzebne. Zamiast posiadać obiektywy 400 mm, 500 mm i 800 mm, mogę zabrać ze sobą tylko jeden obiektyw i konwertery. Wykonuje mniej więcej to samo zadanie.
Jenson Button i jego samochód Mclaren Formuły 1 jadą podczas mokrego popołudnia podczas przedsezonowych testów w Barcelonie w Hiszpanii. Nikon D3s, 550 mm, 1/30, f10 Jamey’a Price’a
Mam też 70-200 mm, 28-70 mm, 14-24 mm i 50 mm F/1.4. To nic nadzwyczajnego. Noszę to wszystko przy sobie na pasku, który ma również dmuchawę z czujnikiem, kilka dodatkowych baterii, torbę na śmieci na wypadek burzy i przecinak do pudeł do przecinania liści lub innych rzeczy, które mogą przeszkadzać.
Czasami noszę przy sobie małą puszkę farby w sprayu, aby pomalować sam płot. Z natury są bardzo jasne i dużo odbijają. Jeśli fotografujesz przez niego w trudnych porach dnia, możesz uzyskać od niego dużo odblasków. Jeśli pomalujesz go na czarno, pomoże to wszystko i tak naprawdę nie uszkodzi ogrodzenia.
Jest kilka utworów, przy których chciałbym mieć przy sobie maczetę.
Doświadczony kierowca NASCAR Mark Martin cieszył się rzadką ciszą w garażu przed treningami All Star Race w Charlotte. Nikon D3, 140 mm, 1/80, f2,8 Cena Jamey’a
Czy masz ze sobą monopod do tego dużego obiektywu?
Mam duży, solidny monopod do obiektywu 400 mm. Można go trzymać w rękach przez chwilę, ale jest to naprawdę męczące. Na przykład podczas 12-godzinnego wyścigu w Sebring prawdopodobnie będziesz poza torem przez 11 z tych 12 godzin. W porze lunchu bierzesz kanapkę i wodę, a resztę spędzasz na torze, pracując. Noszenie obiektywu, który sam waży prawie 10 funtów, jest potwornie męczące.
Brytyjski samochód turystyczny BMW wyrzuca błoto i wodę podczas bardzo mokrego wyścigu w Rockingham we wrześniu 2012 r. Nikon D3, 550 mm, 1/640, f4 Jamey’a Price’a
Nie zawsze masz ochotę na panoramowanie, ale czy powinieneś spróbować zamrozić samochód na stałe, czy raczej zachować trochę ruchu?
Zawsze należy utrzymywać koła lekko skręcone. Oczywiście są wyjątki, ale to naprawdę zależy od samochodu, rasy i kąta, pod jakim samochód nadjeżdża na Ciebie. Jeśli samochód jedzie prosto na Ciebie, możesz użyć dłuższego czasu otwarcia migawki, ponieważ nie widzisz kół. Jeśli jednak obrócisz go trochę, aby zobaczyć ścianę boczną opony, pojawią się logo, które zdradzą, jakiego czasu otwarcia migawki używasz. Wartość poniżej około 1/1000 będzie wyglądać na zamrożoną i ostrą. Jeśli widzisz ścianę boczną opony, będzie na niej duże białe lub żółte logo. Chcesz poruszyć tę kwestię.
Jeśli kręcisz wyścigi samochodów sportowych i nie ma samochodów z otwartymi kołami, możesz nagrywać z czasem do 1/8000 sekundy, jeśli samochody jadą prosto na Ciebie. Nie widać opon. Wszystko, co widzisz, to podwozie samochodu.
Brytyjskie samochody turystyczne rozświetlają późne popołudnie w deszczowy dzień na torze Rockingham Speedway we wrześniu 2012 r. Nikon D3, 550 mm, 1/320, f4,5 Jamey’a Price’a
A co z koncentracją? Wydaje się, że byłby to jeden z najtrudniejszych aspektów fotografowania obiektów poruszających się z taką szybkością.
Jeśli samochód jedzie prosto na ciebie, nie wydaje się, że jedzie 200 mil na godzinę. Może wyglądać, jakby stał w miejscu. Wtedy przeleci obok ciebie z rykiem. Większość kamer nie ma większego problemu z ustawieniem ostrości na samochód jadący prosto na Ciebie z odległości kilkuset metrów.
Wyzwanie pojawia się, gdy samochód znajduje się w promieniu 30 metrów od Ciebie. Zmienia się Twoja perspektywa i postrzeganie ruchu. Wtedy bardzo szybki AF naprawdę bardzo pomaga.
10-sekundowe naświetlenie podczas Petit Le Mans w pobliżu Atlanty w stanie Georgia w październiku 2012 r. Nikon D3, 110 mm, 10 sekund, f22 Jamey’a Price’a
Czy ustawiasz ostrość i po prostu czekasz, aż samochód uderzy w punkt?
Uważam, że lepiej jest podążać obiektywem za samochodem do tego miejsca, nawet jeśli nie robisz zdjęcia panoramicznego. Możesz ustawić ostrość, a następnie poczekać, aż samochód dotrze na miejsce, aby wystrzelić kilka klatek. Ja tak robię, ale nie jest to moja ulubiona metoda. Jeśli podążasz za samochodem, ogólnie możesz lepiej zachować jego ostrość, a nawet możesz zobaczyć coś, czego nie zauważyłbyś, gdybyś wybrał miejsce z wyprzedzeniem.
Prototyp Rebellion podczas rozgrzewki przed Petit Le Mans w Atlancie w stanie Georgia w październiku 2012 r. Nikon D3, 800 mm, 1/1000, f13 Jamey’a Price’a
Co powiesz na śledzenie ostrości? Czy to Ci się przyda?
Zwykle nie mam tego na śledzeniu 3D. Zwłaszcza w przypadku nieco starszych kamer, będzie to trochę przeskakiwać. Innym problemem jest to, że jeśli jest to seria z otwartym kokpitem, w której widać kierowcę, chcesz skupić się na jego kasku, a nie chcesz, aby przód samochodu był ostry. Jeśli widzisz kask, to jest najważniejsza rzecz. Zasadniczo próbujesz skupić się na poruszającym się obiekcie w szybko poruszającym się obiekcie. Potrafię to zrobić lepiej niż aparat.
Ostrość ustawiam przyciskiem tylnym, więc trzymam kciuk na przycisku włączania AF, a nie na migawce. Będę po prostu podążał za nim wzrokiem i skupiał wzrok na kasku kierowcy lub nieco przed nim.
Uroczystości przed wyścigiem Petit Le Mans w październiku 2012 r. Nikon D3, 200 mm, 1/2500, f2.8 Jamey’a Price’a
Czy gigantyczne banery sponsorów stanowią dla Ciebie wyzwanie na torach wyścigowych?
To moja największa skarga dotycząca tego, czym stały się tory wyścigowe. Rozumiem to, ale jest to chaotyczne i brzydkie. Nauczyłam się w ten sposób, że najlepszym narzędziem, jakie masz przy sobie, są nogi. Jeśli nie podoba Ci się miejsce, w którym się znajdujesz, przejdź trzy kroki lub przejdź milę, jeśli musisz. Znajdź coś z czystym tłem. Drzewa i niebo działają naprawdę dobrze.
Czasami możesz użyć banerów sponsorów, aby zorientować się, gdzie jest to miejsce. Niektóre utwory mają naprawdę charakterystyczne banery. Podczas 12-godzinnego wyścigu Sebring na Florydzie znajduje się tor, nad którym wisi duży baner z napisem „Floryda”. Jeśli po prostu robisz bliskie strzały z odległości 500 mm każdemu przejeżdżającemu samochodowi, każdy tor zaczyna wyglądać tak samo. Musisz wymieszać wszystko, łącznie z banerem sponsorskim.
Rzeczywiście może wyglądać dobrze, jeśli użyjesz go na patelni. Niektóre banery Hondy są naprawdę świetne, ponieważ są naprawdę wyraziste i czerwone. Jeśli pojedziesz odpowiednim samochodem, może być naprawdę fajnie. Musisz pracować z tym, co masz. Możesz także sprawić, że jedna lokalizacja będzie wyglądać zupełnie inaczej, w zależności od ustawień aparatu. Zdjęcie zrobione w czasie 1/2000 sekundy w niczym nie przypomina zdjęcia zrobionego w czasie 1/10, nawet jeśli znajdujesz się w tym samym miejscu.
Brad Kaselowski podczas Coca Cola 600 w maju 2012 r. Nikon D3, 400 mm, 1/60, f11 Jamey’a Price’a
Twój dostęp prawdopodobnie ułatwia Ci poruszanie się w takich sytuacjach, ale prawdopodobnie wiąże się z zupełnie nowym zestawem wyzwań, prawda?
Strzelanie do jednej z takich ras jest naprawdę niebezpieczne. To coś, o czym wiele osób zapomina. Naprawdę fajnie jest obejrzeć wyścig. Generalnie na trybunach jesteś bardzo bezpieczny. Organizatorzy zazwyczaj nie stawiają Cię w kompromitującej sytuacji, w której może potrącić Cię samochód. Kiedy jesteś mediami, wszystko to zostaje wyrzucone przez okno. Kiedy jesteś mediami, jesteś odpowiedzialny za siebie w bardzo niebezpiecznych miejscach. Wypadek samochodowy przy prędkości 280 mil na godzinę nie jest wypadkiem samochodowym. To bardziej przypomina katastrofę małego samolotu. Rzeczy eksplodują, rozrzucając wszędzie odłamki i włókno węglowe. Opony odpadają. To wyjątkowo niebezpieczna rzecz.
Sylwetki fanów widoczne w połowie meczu podczas Coca Cola 600 w Charlotte w maju 2012 r. Nikon D3, 400 mm, 1/6400, f2.8 Jamey’a Price’a
A co ze strzelaniem w dołach?
Praca w pit lane przypomina pracę na środku autostrady. Generalnie prędkość w pit lane wynosi 60 mil na godzinę. To jak stać na lokalnej drodze, gdzie samochody jadą z prędkością 45 mil na godzinę. To szybsze. Samochody są kilka centymetrów od Ciebie. To naprawdę niebezpieczne miejsce i im więcej prasy, tym bardziej staje się niebezpieczne.
Prototyp o zachodzie słońca podczas Petit Le Mans w Atlancie w stanie Georgia w październiku 2012 r. Nikon D3, 400 mm, 1/3200, f5 Jamey’a Price’a
Czy widzisz, że początkujący popełniają jakieś błędy, których prawdopodobnie mogliby uniknąć?
Są ludzie, którzy nie lubią strzelać w tył samochodu wyścigowego, ale ja naprawdę to lubię. Niektóre z nich są po prostu oszałamiające. To tutaj wszystkie pieniądze i cała praca projektowa trafiają do samochodu.
Jeśli masz samochód, który porusza się równolegle do przodu obiektywu, oddzielasz amatorów od facetów, którzy naprawdę wiedzą, co robią. Można zrobić naprawdę łagodne ujęcie i sprawić, że będzie interesujące, ale zamrażanie samochodu z boku, tak aby wyglądało, jakby był zaparkowany na torze wyścigowym, jest amatorskie. Sytuacja staje się jeszcze gorsza, jeśli tło jest niechlujne.
Śledź Jamey’a na Twitterze
