Recenzja obiektywu Lomography Jupiter 3+:styl vintage, nowoczesna jakość obrazu

Możemy uzyskiwać przychody z produktów dostępnych na tej stronie i uczestniczyć w programach partnerskich. Dowiedz się więcej ›

Najnowszy obiektyw Jupiter 3+ firmy Lomography od razu wyróżnia się stylem z połowy stulecia, ale pod pokrytą metalem powierzchnią kryje się konfiguracja optyczna, która zapewnia obrazy równie piękne i nostalgiczne, jak sugeruje jego konstrukcja. Kontynuując swój trend ponownego wydawania starych soczewek, niczym Petzval, firma Lomography powróciła do swoich rosyjskich korzeni w poszukiwaniu inspiracji do swoich najnowszych szkieł retro.

Dalmierze i strzelcy bezlusterkowi, zamiłowani do nietypowych obiektywów z mocowaniem śrubowym, od dawna cenią radzieckiego Jupitera 3 50 mm. Kontrast, ostry środek i bardziej miękkie krawędzie, niezwykły efekt bokeh i winietowanie sprawiły, że ta optyka jest cenionym obiektywem portretowym zarówno przez entuzjastów vintage, jak i profesjonalistów. Projekty wielu radzieckich obiektywów zostały skopiowane z zachodnich, a Lomography twierdzi, że oryginalny Jupiter 3 sam został skopiowany z Leiki Summarit 50 mm – wielowarstwowej wersji wcześniejszego Xenona 50 mm f/1.5 firmy Leica.

Nowy Jupiter 3+ twierdzi, że jest wierną reedycją swojego słynnego rosyjskiego przodka i był nawet produkowany w tej samej fabryce Zenita, w której produkowano oryginał, aż do końca lat 80-tych. Podobnie jak jego poprzednik, reedycja jest również dostępna z mocowaniem śrubowym Leica (L39), ale firma Lomography była na tyle miła, że dostarczyła obiektyw z adapterem mocowania M, aby zapewnić wszechstronność.

Miłośnicy Leiki z pewnością się ucieszą, gdy dowiedzą się, że adapter wyświetli w wizjerze linie kadru 50 mm ich aparatu. Obiektyw jest nawet połączony z dalmierzem, co zapewnia dokładne ustawianie ostrości, dzięki czemu strzelcy analogowi mogą bez obaw przykręcić go do dalmierzy Nikon, Canon i Cosina Voigtlander.

Nowicjuszy w przedwojennych konstrukcjach obiektywów może zrazić bezstopniowa przysłona Jupitera 3+, która płynnie zmienia wartości przysłony bez konieczności przełączania pomiędzy ustawieniami. Choć przyzwyczajenie się do tego zajmuje chwilę, może być dobrodziejstwem dla żądnych przygód twórców wideo korzystających z bezlusterkowych aparatów cyfrowych.

Nowy Jupiter 3+ nadal zachowuje pewną miękkość na krawędziach, ale pozostaje ostry w centrum przy każdym ustawieniu przysłony. Nasze testy, przeprowadzone cyfrowo aparatem Fuji X-T10 i na filmie aparatem Cosina Voigtlander Bessa-R i Kodak Portra 400, wykazały lekkie winietowanie i zdrową dawkę eterycznego bokeh na przykładowych zdjęciach, które nim zrobiliśmy. Co więcej, nowy obiektyw charakteryzuje się cudownie nostalgicznym rozbłyskiem podczas fotografowania w słońce.

W przeciwieństwie do wielu produktów Lomography, które często są niedrogie, Jupiter 3+ kosztuje 649 dolarów bezpośrednio w sklepie internetowym marki. Dla porównania, oryginalny Jupiter 3 można kupić na internetowych aukcjach za około 200 dolarów, więc po co wydawać pieniądze na ponowne wydanie? Jak może powiedzieć każdy, kto kupił zabytkowy radziecki sprzęt fotograficzny, fabryczne standardy kontroli jakości w ZSRR nie były tak rygorystyczne jak obecnie w fabrykach, w których produkuje się większość współczesnego sprzętu fotograficznego. Zabytkowe soczewki, niezależnie od ceny, często są ryzykowne, jeśli chodzi o zakup bez osobistego sprawdzenia, ponieważ większość aukcji internetowych przedstawia ich przedmioty w najbardziej pochlebnym świetle. Starsze szkło często wymaga CLA w celu usunięcia zamglenia i grzybów lub ponownego nasmarowania listków przysłony lub spirali ogniskującej. Chociaż nowy Jupiter 3+ nie jest tani, gwarantujemy, że zapewni te same nowatorskie właściwości co oryginał, bez konieczności szukania i naprawiania zabytkowego egzemplarza.