Możemy uzyskiwać przychody z produktów dostępnych na tej stronie i uczestniczyć w programach partnerskich. Dowiedz się więcej ›
Co jest takiego normalnego w „normalnym” obiektywie 50 mm f/1,4?
Prawie nic.
Niewiele jest rzeczy, których ten superbohater nie może zrobić. Słabe światło? Bez problemu. Portrety? W większości lustrzanek cyfrowych, o tak. Lekkoatletyka? Do akcji w pomieszczeniach zamkniętych jest to bomba. Ekstremalne zbliżenia? Z adapterem do montażu odwrotnego jest to, co zalecił lekarz. Fotografia uliczna? Nic lepszego. Romans o miękkiej ostrości? Absolutnie.
Kompaktowy w podróży, jest wystarczająco lekki, aby nosić go 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu. A ten duży maksymalny otwór względny zapewnia oślepiająco jasny obraz w wizjerze. Chcesz więcej? Nawet te drogie są okazją. Porównaj na przykład obiektyw 50 mm f/1.4 firmy Nikon za 290 dolarów (uliczny) z obiektywem 85 mm f/1.4, który kosztuje 1000 dolarów. Nic dziwnego, że każdy profesjonalista, jakiego znamy, ma obiektyw 50 mm f/1.4.
Podczas gdy teleobiektywy kompresują przestrzeń, a szerokie kąty ją rozszerzają, 50 mm renderuje układy przestrzenne niemal dokładnie tak, jak je widzi Twoje oko. Spróbuj tego:zamontuj obiektyw 50 mm na lustrzance cyfrowej i spójrz przez wizjer. Teraz powoli opuść aparat. Fotografowie, którzy odzwyczaili się od superzoomów, mogą być zaskoczeni efektem jojo pomiędzy powiększoną i zmniejszoną przestrzenią — różnica między widokami jest niewielka. To pozbawione zniekształceń powiększenie, perspektywa i kąt widzenia dlatego nazywa się je „normalnym”.
A to dopiero początek możliwości 50mm. . .
Zobacz nasze specyfikacje najlepszych marek 50 mm.
TWARZE
Przez większą część ery kina portreciści używali ogniskowych od 70 mm do 135 mm. Dlaczego? Ponieważ spłaszczają ludzką twarz — nie są ani wystarczająco długie, aby zacisnąć przestrzeń, co spłaszcza kontury, ani wystarczająco szerokie, aby powiększyć duży nos. To wypchnęło obiektyw 50 mm z branży portretowej.
Ale potem pojawiła się technologia cyfrowa. Ze względu na współczynnik konwersji obiektywu charakterystyczny dla większości lustrzanek cyfrowych, zbyt szeroki w przypadku twarzy obiektyw 50 mm umożliwia konwersję do 75–80 mm — idealnie nadaje się do portretów w połowie długości lub nawet z głową i ramionami. (Jednak nie podchodź bliżej).
Obiektyw 50 mm f/1,4 bije także obiektywy „portretowe” (105 mm f/2,8 lub 135 mm f/2,8), umożliwiając wygodne fotografowanie na długich dystansach i pięknie nieostre tła. Na przykład w przypadku portretu o połowie długości wykonanego obiektywem 135 mm zazwyczaj należy umieścić co najmniej 12 stóp między aparatem a obiektem. Trudno jest znaleźć taką przestrzeń lub pracować w niej – być może będziesz musiał krzyczeć, aby zostać usłyszanym. Jednak przy 50 mm możesz zrobić krok do przodu, aby naprawić krawat Juniora, a następnie cofnąć się kilka kroków, aby kliknąć migawkę.
A jeśli chcesz marzycielskiego tła, które Michael Soo stworzył dla tego intymnego widoku modelki o imieniu Tiffany, nie ma nic lepszego niż niezwykle mała głębia ostrości f/1.4.
AKCJA
Dzięki jasnym przysłonom f/1,4, f/2 i f/2,8, które przepuszczają duże ilości światła do czujnika obrazu, obiektyw 50 mm f/1,4 zapewnia czasy otwarcia migawki wystarczająco krótkie, aby uchwycić najczęstsze formy ludzkiego ruchu.
Szczególnie dobrze nadaje się do uprawiania sportów amatorskich w pomieszczeniach zamkniętych, gdzie organizatorzy umożliwiają dotarcie do sportowców na wyciągnięcie ręki. Ten obiektyw w połączeniu z wysoką czułością ISO sprawdzi się podczas koszykówki, zapasów, gimnastyki, zawodów cheerleaderek lub kickboxingu w najciemniejszej sali gimnastycznej – a wszystko to bez lampy błyskowej.
Ponieważ większość współczesnych obiektywów 50 mm f/1.4 ma swoje korzenie w epoce filmu, autofokus rzadko działa szybko. Nie powinno Cię to jednak zniechęcać. Wiele sportów halowych porusza się w płaszczyźnie ostrości, a nie w kierunku aparatu lub od niego. Zapaśników i szermierzy łatwo śledzić, a w przypadku koszy po prostu skup się w pobliżu tablicy lub linii faulu i poczekaj, aż akcja sama do ciebie przyjdzie.
Dodatkowo, ponieważ obiektywy 50 mm są tak kompaktowe, że pierścienie ostrości znajdują się tuż pod palcami, łatwiej jest ustawić ostrość ręcznie niż w przypadku prawie każdego obiektywu zmiennoogniskowego, a przy naprawdę słabym oświetleniu lepiej jest korzystać z trybu ręcznego niż automatycznego.
MIĘKKA OSTROŚĆ
Sennie rozmyte tła sugerują tajemnicę i romans, a niewiele narzędzi potrafi je wyczarować tak skutecznie, jak płytka głębia ostrości możliwa przy f/1,4. Nic dziwnego, że nie możesz sięgnąć zbyt głęboko do torby żadnego fotografa ślubnego, zanim natkniesz się na „detailer” 50 mm f/1.4.
Przydaje się do ustawiania ostrości na dekoracjach stołu, sukni i biżuterii panny młodej, bukiecie ślubnym i innych szczegółach, ponieważ przysłona f/1,4 skutecznie usuwa wszystko oprócz fotografowanego obiektu. Mocno zmusza uwagę widza tam, gdzie chcesz, jednocześnie rzucając na wszystko inne nieodparte, miękkie zaklęcie.
Fotografowanie z przysłoną f/1,4 może być magiczne, ale nie jest łatwe. Utrzymanie ostrości na elementach, które muszą być ostre, może być wyzwaniem. (Im bliższa jest odległość ostrzenia, tym płytsza staje się głębia ostrości i tym jest ona trudniejsza). Dlatego pracując przy maksymalnym otworze lub w jego pobliżu, należy zachować ostrożność, gdzie ustawiasz ostrość. Nie zwracaj zbytniej uwagi na zielony punkt w wizjerze „ostrość”. Zamiast tego skup się na konkretnym aktywnym polu AF.
Nie działaj automatycznie przy f/1,4. Zamknięcie ogranicznika zmniejsza winietowanie i zwiększa głębię ostrości w celu uzyskania ostrości, jednocześnie zapewniając większą miękkość. A ponieważ obiektywy 50 mm f/1,4 są zwykle najmniej ostre, gdy są używane przy szeroko otwartej przysłonie, jeśli ważne są szczegóły (np. w przypadku zbliżeń kwiatów lub rzęs na ciasnych portretach), ponownie przymknij nieco chwyt.
ZBLIŻENIE
Chociaż nigdzie na korpusie obiektywu 50 mm f/1.4 nie znajdziesz słowa „makro”, jeśli Twój obiektyw ma pierścień przysłony, możesz szybko i łatwo zmienić „normalny” obiektyw w niezwykle potężne narzędzie do robienia zbliżeń.
Aby powiększyć obiekt w stosunku 1:1, 2:1 lub nawet 3:1, wystarczy pierścień odwracający obiektyw, taki jak Nikon BR-2A (30 dolarów, ulica). Nakręcasz pierścień na gwint filtra przedniej lufy swojego 50 mm, a następnie bagnetowo mocujesz obiektyw do tyłu w mocowaniu obiektywu aparatu. Nie będziesz w stanie skupić się na nieskończoności, ale przynieś robaki i pąki.
Jeśli żaden z obiektywów 50 mm przeznaczonych do Twojego aparatu nie ma pierścienia przysłony, miłośnicy makro nadal mają wybór. Znajdź pierścień odwracający do mocowania obiektywu (zwykle 15 USD, ulica). Za pomocą odpowiedniego pierścienia możesz odwrócić obiektyw 50 mm f/1,4 dowolnego producenta na korpusie lustrzanki cyfrowej i strzelać w trybie ręcznym aparatu. Przeszukuj wyprzedaże garażowe i aukcje internetowe w poszukiwaniu niedrogich obiektywów 50 mm (z pierścieniami przysłony). Lub, jeśli to się nie uda, kup nowego Pentaxa 50 mm f/1.4 za 200 dolarów, ul. Nawet nowy jest znacznie tańszy niż praktycznie każdy dostępny obiektyw makro 1:1.
Jeśli zdecydujesz się wypróbować tę niedrogą i skuteczną metodę uzyskiwania zbliżeń o dużym powiększeniu, pamiętaj także o budżecie na szynę do ustawiania ostrości makro (od 175 USD, ulica). Bez niego bardzo szybko znudzi Ci się nuda i niedokładność konwencjonalnego ręcznego ustawiania ostrości przy tak małych odległościach od obiektu.
SŁABE ŚWIATŁO
Jeśli jesteś przyzwyczajony do fotografowania przy słabym oświetleniu przy użyciu zestawu zoomu o zmiennej przysłonie f/3,5–5,6, przygotuj się na miłą niespodziankę:dzisiejsze obiektywy 50 mm f/1,4 umożliwiają ostre fotografowanie przy tak słabym oświetleniu, że prawdopodobnie wcześniej zostawiłeś aparat w torbie.
Kilka czynników sprawia, że obiektyw 50 mm doskonale radzi sobie w słabym oświetleniu. Po pierwsze i najbardziej oczywiste, szybki maksymalny otwór względny f/1,4 przepuszcza do czujnika obrazu więcej światła niż prawie jakikolwiek inny dostępny obecnie obiektyw.
Po drugie, kompaktowe wymiary obiektywu 50 mm są – w porównaniu z obiektywami o dłuższej tubusie – mniej podatne na powiększanie drgań aparatu.
Po trzecie, jeśli korpus aparatu jest wyposażony w funkcję kontroli drgań opartą na czujnikach (to Ty, posiadacze Pentaxa, Samsunga i Sony), zapewni Ci to jeszcze jeden lub dwa stopnie ostrości przy słabym oświetleniu.
Wreszcie, z każdą generacją czujniki współczesnych lustrzanek cyfrowych znacznie lepiej radzą sobie z tłumieniem szumów zmiękczających obraz w słabo oświetlonych cieniach, nawet przy wysokich czułościach ISO.
Dodaj te czynniki do siebie, a zobaczysz, jak obiektyw 50 mm f/1,4 pozwala zostawić statyw i lampę błyskową w domu.
twarze
działanie