Dehancer dla DaVinci Resolve:Osiąganie estetyki filmowej w swoim materiale filmowym

W dzisiejszym artykule przyjrzę się najnowszej wersji wtyczki Dehancer dla DaVinci Resolve.

Powinienem od razu wspomnieć, że w tym tygodniu napisałem artykuł z pewnym opóźnieniem. Nie dlatego, że byłem leniwy, czy dlatego, że powłóczyłem obcasami.  Zacząłem tydzień z najlepszymi intencjami. Wypróbowałem najnowszą wersję wtyczki Dehancer dla DaVinci Resolve. Mój plan polegał na podzieleniu się kilkoma krótkimi przemyśleniami na temat tego procesu. Zrobię to jeszcze w następnych akapitach. Jednak w trakcie testowania produktu wpadłem w radosny cykl, który zdarzał się wiele razy w przeszłości. W końcu znalazłem rozwiązanie, które rozwiązuje problem chronicznej irytacji w mojej pracy i nagle odkryłem, że nie tylko chcę używać produktu w przyszłości, ale także chcę przeszukać moje stare archiwa i zastosować z mocą wsteczną moją nową wiedzę do projektów z przeszłości. Tak jest w przypadku Dehancer.

Prawdopodobnie powinienem opisać problem, który chciałem rozwiązać. Dorosłem jako filmowiec w czasach przed technologią cyfrową. Nie wspominam o tym, aby dyskredytować cyfrowe wideo lub podkreślać moją mądrość lub starość. Wskazuję to raczej jako wyjaśnienie, dlaczego mimo że od ponad dziesięciu lat filmy są nagrywane głównie na platformach cyfrowych, moją natywną preferencją zawsze będzie celuloidowy wygląd filmów, dzięki którym zakochałem się w tej formie artystycznej. Dlatego chociaż prawie wszystkie moje projekty kręcę obecnie w formacie cyfrowym, stale szukam sposobów, aby moje materiały wyglądały i przypominały filmy z przeszłości.

Można to zrobić na wiele sposobów. Dzięki postępom w NLE, takich jak DaVinci Resolve i inne systemy oprogramowania, możliwości manipulowania materiałem w poczcie są nieograniczone. Wykwalifikowany kolorysta, a nawet zaawansowany hobbysta, często może uzyskać spektakularne efekty na swoich materiałach filmowych, jeśli zna odpowiednią kombinację przycisków, które należy nacisnąć. Chociaż przez lata kręciłem niezliczone projekty jako reżyser i operator, w żadnym wypadku nie uważam się za eksperta w dziedzinie kolorystyki. Dlatego z reguły zlecam tę pracę profesjonalistom. Jednak często ze względu na budżet lub logistykę to ja stoję za kołem kolorów, więc spędziłam lata na uczeniu się, jak niezależnie osiągnąć wymarzony wygląd, z różnym powodzeniem.

Zawsze miałem problem z tym, jak najlepiej odtworzyć „filmowy” wygląd. Częściowo dlatego, że zdefiniowanie „filmowego” wyglądu jest tak samo trudne, jak jego stworzenie. Termin ten oznacza różne rzeczy dla różnych ludzi. Rozmawiam z moimi przyjaciółmi-kolorystami o tym, jak definiują to pod względem technicznym, ale rzeczywista definicja wciąż okazuje się nieuchwytna. Dla mnie jest to bardziej reakcja emocjonalna niż wzór matematyczny. Czy to „wydaje się właściwe”? Gdyby tylko dostępna była wtyczka do oprogramowania, która pozwoliłaby uniknąć domysłów na tym etapie procesu, rozwiązałoby to poważny problem w mojej pracy.

Cóż, jak się okazuje, jest to obietnica wtyczki Dehancer dla DaVinci Resolve. Generalnie nie jestem wielkim fanem wtyczek ani kupowania niestandardowych pakietów LUT. Nie żeby w którymkolwiek było coś złego. Po prostu zawsze czułem, że takie gotowe szablony stwarzają dla nowszych filmowców pokusę tworzenia przeciętnie wyglądających obrazów, umieszczania na nich cudzego presetu i szybkiego łudzenia się, że to czyni ich Rogerem Deakinsem. Mówię z doświadczenia, że ​​sam popełniłem ten błąd na początku ery cyfrowej. Jednak w miarę rozwoju mojej kariery nauczyłem się podstawowej lekcji, że artyzm pochodzi z wnętrza. Narzędzia to tylko narzędzia. To Twój wyjątkowy sposób widzenia świata i Twoja przenikliwość w manipulowaniu swoim rzemiosłem będą Cię wyróżniać. Dlatego też, jeśli to możliwe, aktywnie staram się w miarę możliwości ręcznie dopracowywać każdy etap procesu, aby stworzyć produkt końcowy, który będzie bardziej mój własny.

To, co tak bardzo podoba mi się we wtyczce Dehancer, to to, że stanowi dla mnie dobry środek. Jasne, możesz po prostu losowo wybrać emulację filmu z menu rozwijanego i bez końca przesuwać suwaki, aż wszystko będzie wyglądać „fajnie”. Ale świetne filmy powstają na etapie przedprodukcji, a nie postprodukcji. A w tej konkretnej wtyczce podoba mi się to, że po zintegrowaniu z całym przepływem pracy, zarówno przed, jak i po, możesz z łatwością wygenerować wygląd bliższy filmowi niż cyfrowemu, zachowując jednocześnie pełną kontrolę nad swoją twórczą wizją.

W czasach filmowych jedną z pierwszych decyzji, jakie podejmowałem jako operator, był wybór taśmy filmowej. Wszystkie dostosowania, które są teraz dostępne w poście, były wciąż na znacznie bardziej podstawowym etapie. Jeśli więc chciałeś mieć określony wygląd, musiałeś stworzyć go na planie za pomocą oświetlenia i technik kamery. Nawiasem mówiąc, takie powinno być nadal Twoje podejście w epoce cyfrowej, ale zostawię to na inny dzień, aby nie popadać w skrajności. Wybrana taśma filmowa będzie jednym z głównych kluczy do uzyskania pożądanego wyglądu. Niektóre akcje były bardziej kontrastowe. Inne były super nasycone. Niektórzy mieli więcej zboża niż inni. Różne rozmiary folii miałyby różne właściwości. Do wyboru był film negatywowy lub odwracalny. Każda decyzja pomoże określić wygląd wyniku końcowego.

W czasach cyfrowych taśma filmowa jest w zasadzie odpowiednikiem czujnika aparatu. Chociaż każda firma produkująca aparaty fotograficzne ma własne technologie czujników i wiedzę o kolorze, różnice w wyglądzie uchwyconego materiału między różnymi czujnikami nie są prawie takie same, jak w przypadku różnych taśm filmowych. Przechwytywanie cyfrowe sprawia wrażenie bardzo ustandaryzowanego. Firmy celowo usunęły dużą część nieprzewidywalności filmu. Efektem końcowym jest znacznie bardziej ujednolicony wynik.

Ale co, jeśli nie chcę ustandaryzowanego wyglądu? Mogę albo sfotografować ogólny wygląd cyfrowy, a następnie zabrać go do kolorysty, aby po fakcie wyglądał fajnie. Mogę też planować z wyprzedzeniem, wcześniej budować swój wygląd i podejmować wszystkie decyzje na planie, mając na uwadze efekt końcowy. Tak lubię pracować. Chcę wiedzieć, jaki efekt chcę uzyskać przed wykonaniem zdjęcia. A ponieważ osiągnąłem pełnoletność w czasach filmowych, pomocne jest dla mnie myślenie o swoim wyglądzie w kontekście różnych taśm filmowych, których używałem do kręcenia rolek, gdy film był królem.

Dehancer zasadniczo służy jako równanie matematyczne. To równanie mówi, że to, co uchwyciłem cyfrowo na matrycy A, wyglądałoby tak, gdyby zostało uchwycone na kliszy B. Lub wyglądałoby inaczej, gdyby zostało uchwycone na kliszy X. Pobiera sygnał wejściowy cyfrowy i symuluje, jak by to wyglądało, gdyby zostało nakręcone na określonej taśmie. Nie chodzi tu o podejmowanie za Ciebie kreatywnych decyzji, ale o zapewnienie podstawowego tłumaczenia z sygnału cyfrowego na analogowy.

Podoba mi się to, ponieważ eliminuje dla mnie bardziej nudną część procesu gradacji kolorów, usuwając „cyfrowy” wygląd, a jednocześnie pozwalając mi narzucić własną kreatywność. W moim własnym toku pracy nakręciłbym kilka materiałów testowych do mojego nadchodzącego projektu. Następnie przeniosłem ten materiał do Resolve i zastosowałem emulację filmu Dehancer, która najlepiej pasuje do wyglądu materiału filmowego, do którego dążę. Dostosuję wygląd do własnych potrzeb, a następnie wyeksportuję go jako tablicę LUT, abym mógł go używać do monitorowania na planie podczas kręcenia. Nie wpływa to na efekt końcowy, ale daje mi ogólne pojęcie o tym, jak mój cyfrowy materiał filmowy zostanie przetłumaczony przez wtyczkę podczas wysyłania, dzięki czemu mogę nakręcić efekt końcowy na planie i zmaksymalizować efekt, jaki wygląd będzie miał na zapleczu.

Kiedy na planie uchwycę niezbędny materiał, przeniosę go do Resolve, aby rozpocząć ocenę. Pierwszym i najważniejszym krokiem jest upewnienie się, że prawidłowo skonfigurowałem profile kolorów. Osobiście korzystam z zarządzania kolorami DaVinci YRGB i ustawiam tryb przetwarzania kolorów na HDR DaVinci Wide Gamut Intermediate, a wyjściową gamma na Rec.709 Gamma 2.4, aby dopasować ją do mojego monitora gradującego. Działa to dobrze w przypadku mojej konfiguracji oceniania i pozwala uzyskać najbardziej spójne wyniki. Oznacza to jednak, że kiedy dodam wtyczkę Dehancer do mojego drzewa węzłów, pierwszą rzeczą, którą będę chciał zrobić, to upewnić się, że moje wejście kolorów (w węźle wtyczki) jest ustawione na DVR WG/Intermediate, aby dopasować to, co jest wprowadzane. Jeśli pominiesz ten krok, prawdopodobnie uzyskasz ciekawe wyniki, ponieważ wtyczka będzie próbowała odgadnąć, na co patrzy. Powyższe modyfikacje dotyczą mojej własnej konfiguracji oceniania. Twoje mogą się różnić, więc zwróć uwagę na przestrzeń kolorów, w której pracujesz, aby uzyskać najlepszy efekt.

Po prawidłowym ustaleniu koloru wejściowego istnieje wiele przepływów pracy dla Dehancer. Osobiście łatwo się dezorientuję. Zatem moim następnym krokiem po skonfigurowaniu profilu kolorów będzie wyłączenie wszystkich możliwych regulacji w Dehancer (poprzez odznaczenie opcji „włącz” w każdej sekcji). Nie musisz tego robić, ale według mnie pomocne jest przyjrzenie się każdej regulacji pojedynczo, dzięki czemu wiem, co robi każda z nich i czy jest ona potrzebna w przypadku mojego konkretnego zdjęcia.

Korekt jest mnóstwo. Nie mam dość atramentu, aby szczegółowo omówić je wszystkie tutaj. Ale tutaj są ogólne pociągnięcia.

Film

W tej sekcji wybierasz taśmę filmową z rozwijanego menu opcji. Może chcesz strzelać na kolbach Fuji Reala, jednej z kolb Kodak Vision lub czymś innym. Tutaj wybrałbyś tę opcję. Jest to równoznaczne z decyzją o nakręceniu projektu na tym magazynie, a nie na nośniku cyfrowym. W tej sekcji możesz także zdecydować o zwiększeniu lub zmniejszeniu ekspozycji, tak jak za czasów filmowych, aby uzyskać określony wygląd wybranego materiału. W przypadku niektórych projektów może to być jedyny moduł dostosowawczy, jakiego będziesz potrzebować.

Twórca filmu

W tej sekcji możesz dokonać dalszych dostosowań wybranego materiału pod względem koloru i kontrastu. Moje ulubione w tej sekcji to suwak separacji kolorów i suwaki wzmocnienia kolorów.

Kompresja filmu

U mnie w większości sytuacji włącza się to automatycznie. Nie jestem w stanie opisać dokładnie, jakie cuda techniczne dzieją się pod maską. Ale efekt końcowy jest taki, że ta sekcja pomaga mi kontrolować zakres dynamiki w trudniejszych warunkach oświetleniowych. Na przykład, jeśli fotografuję ciemny obiekt znajdujący się w pokoju przed jasnym oknem, przesunięcie suwaka „wpływu” w tej sekcji pozwoli mi odzyskać więcej informacji w światłach za oknem, zachowując jednocześnie więcej informacji o obiekcie. Oczywiście zależy to od prawidłowego wyeksponowania informacji na planie i ochrony tych informacji podczas transmisji na żywo. Oprogramowanie nie jest cudotwórcą. Może jednak kompresować zakres od najjaśniejszego do najciemniejszego, co pomaga lepiej emulować bardziej filmowy wygląd materiału filmowego.

Rozwiń

Kontroluj swój czarny i biały punkt.

Drukuj

Łatwo zapomnieć, że kręcenie filmu na taśmie i jego wydanie było procesem dwuetapowym. Nie wystarczy po prostu naświetlić negatyw i przerzucić go przez projektor. Trzeba było kręcić na negatywie, wywołać go, a następnie wydrukować na innej taśmie filmowej, która ostatecznie miała być odtwarzana w kinach. Zatem o wyglądzie Twojego filmu decydował nie tylko materiał do przechwytywania, ale także jego zawiłości. Podobnie jak moduł wywoływacza filmu umożliwia wprowadzenie zmian w negatywie filmu, które mogłeś wprowadzić w procesie wywoływania, moduł drukowania pozwala na wprowadzenie zmian, które można było wprowadzić na etapie drukowania.

Co więcej, ponieważ jest to świat cyfrowy, faktycznie masz wybór, czy użyć zarówno filmu, jak i druku, aby połączyć je w celu stworzenia czegoś wyjątkowego, lub możesz zdecydować się na użycie tylko jednego bez drugiego, lub nie, jeśli masz na to ochotę. To zależy od Ciebie.

Głowa koloru

Ta sekcja ma na celu symulowanie kontroli, jaką można było uzyskać w tradycyjnym zestawie synchronizacji kolorów w czasach filmowych. Podstawowe regulacje RGB i CMY. Zwykle dokonuję skomplikowanych korekt kolorów oddzielnie od węzła Dehancer, ponieważ osobiście wolę używać klawiszy skrótu do zmiany wyglądu. Ale Dehancer daje ci możliwość użycia podobnej metody w wtyczce, jeśli tak zdecydujesz.

Ziarno błony, halacja i rozkwit

Wszystkie te trzy sekcje pozwalają na dalszą modyfikację charakterystyki końcowego obrazu. Zwykle nie wybieram żadnego materiału filmowego, a następnie używam Ziarna filmu lub używam określonego materiału ze względu na jego charakterystykę ziarna i wyłączam dodatkowy moduł regulacji Ziarno filmu (aby nie podwoić ziarna). Zarówno Halation, jak i Bloom są dostępne w zależności od potrzeb konkretnego ujęcia.

Uszkodzenie kliszy, oddech kliszy, splot bramkowy, przeskanowanie i winieta

Kolejne pięć sekcji ma na celu dalsze wyolbrzymienie wyglądu filmu. W większości przypadków pomijam wszystkie pięć z nich, chyba że wybieram bardzo konkretny wygląd, który naprawdę ogłasza pogrubionymi literami, że „to zostało nakręcone na filmie”. Zasadniczo wszystkie one opierają się na pewnych nieodłącznych niedoskonałościach procesu produkcji filmu analogowego. Dlatego często są one widoczne w starszych materiałach filmowych. Jednak moim zdaniem bardzo łatwo przesadzić z dodawaniem filmowych artefaktów. Tak więc, podczas gdy używałem każdego z nich w osobnym czasie. Postępuję ostrożnie.

Monitor, wyjście, generator LUT i opcje

Ostatnie cztery moduły są domyślnie zwinięte, ponieważ w mniejszym lub większym stopniu uzupełniają inne narzędzia. Jeden z ukrytych klejnotów znajduje się w module Monitor, który umożliwia włączenie nakładki Fałszywy Kolor na nagraniu. Może to być pomocne, jeśli chcesz mieć pewność, że ekspozycja będzie taka, jak chcesz w przypadku konkretnego zdjęcia. Włączę tę opcję, w razie potrzeby wprowadzę zmiany, a następnie wyłączę ją ponownie, aby kontynuować ocenianie. Dane wyjściowe działają podobnie do suwaka krycia, który pozwala zmniejszyć ogólny efekt dostosowań, na wypadek gdybyś chciał je nieco cofnąć. Jak wspomniano wcześniej, generator LUT umożliwia wyeksportowanie podglądu LUT do wykorzystania w innym miejscu lub ponowne wykorzystanie tych samych korekt w późniejszym terminie. Opcje pozwalają wybrać pomiędzy większą szybkością i lepszą wydajnością.

Należy pamiętać, że wtyczka powoduje poważne obciążenie systemu. Wydaje mi się, że w przypadku projektów 2K mogę płynnie odtwarzać z wtyczką zastosowaną do materiału filmowego. Jednak podczas pracy w rozdzielczości 4K z efektem filmowym mój system może działać nieco powolnie. Dlatego zazwyczaj nie nakładam wyglądu do samego końca. Albo stworzę wygląd, a następnie wyłączę węzeł Dehancer, jeśli będę musiał wprowadzić dalsze zmiany w synchronizacji mojej edycji. Następnie, oczywiście, włącz go ponownie na końcu procesu, gdy będę gotowy do wydruku.

Ogólnie rzecz biorąc, byłem pod wielkim wrażeniem wtyczki. Używałem Dehancera sporo lat temu, ale ostatnio nie używałem go tak często. Produkt znacznie się poprawił w tym czasie i teraz widzę, że jest to dość regularna część mojego procesu koloryzacji. Nie tylko wtedy, gdy chcę uzyskać w swoim materiale efekt retro, ale także wtedy, gdy wprowadzam pewne podstawowe zmiany. Skończyło się na tym, że ostatni tydzień spędziłem na przeglądaniu prawie wszystkich projektów wideo w moich archiwach, które nigdy nie spełniły oczekiwań, i przeglądaniu ich w Dehancer, aby sprawdzić, czy mogę poprawić ich wygląd. W każdym przypadku, od materiału nagranego z Arri Alexą w ARRIRAW aż do materiału nagranego w rozdzielczości 1080p w Rec.709 na starej lustrzance cyfrowej, byłem w stanie w znaczący sposób manewrować materiałem. Dostępna jest nawet nowa aplikacja na iPhone'a do strzelanek mobilnych.

Jak zawsze, dobre filmy powstają w fazie przedprodukcyjnej. Nie są one produkowane po prostu po fakcie, niezależnie od tego, ile razy mamy nadzieję „naprawić to pocztą”. Jednak zintegrowanie wtyczki takiej jak Dehancer na każdym etapie procesu, od zbudowania niestandardowej tabeli LUT na etapie przedprodukcyjnym po dokonanie ostatecznych poprawek w postprodukcji, może pomóc nadać materiałom wideo posmak analogu, nie rezygnując z korzyści płynących ze współczesnego świata. Jest to pośredni sposób na przełożenie wyglądu wideo na podstawowy wygląd filmu, który nadal pozostawia swobodę udoskonalenia Twojej wizji. Nie ma zastąpić Twojej wizji, ale ją ulepszyć.