Instrumenty wirtualne są świetne. Nie ma wątpliwości co do zalet posiadania wirtualnego róg obfitości sampli perkusyjnych i bibliotek orkiestrowych pod ręką podczas tworzenia dema lub aranżowania muzyki. Bardzo niewielu z nas ma to szczęście, że ma dostęp do profesjonalnych muzyków, najwyższej klasy sprzęt, wysokiej jakości dźwiękoszczelną przestrzeń do nagrywania lub budżet na nagranie każdego instrumentu na żywo, chociaż istnieją sposoby na założenie domowego studia nagrań przy ograniczonym budżecie.
Korzystanie z instrumentów wirtualnych z pewnością nie jest niczym nowym — mniejsze studia projektowe i samodzielni artyści są wszędzie, a dostęp do wspaniałej kolekcji instrumentów cyfrowych i bibliotek jest teraz przystępny cenowo. Brzmią też bardziej realistycznie niż kiedykolwiek.
Ale aranżacje piosenek, które zależą wyłącznie od nich, często mogą mieć mały problem:sztywną lub pozbawioną duszy jakość, statyczny charakter i brak człowieczeństwa, który jest obecny podczas występów na żywo. Czy słyszysz różnicę w swoich ulubionych utworach pomiędzy fragmentami muzyki tworzonej na instrumentach wirtualnych i na żywo? Prawdopodobnie nie. Zależy to również od wielu czynników, takich jak wytrenowany słuch lub znajomość poszczególnych instrumentów. Być może nie od razu usłyszysz różnice w tonie, ale nasze uszy podświadomie przyciągają subtelne niuanse oryginału, aspekt wykonania, drobne szczegóły, atmosferę i gesty. Dlatego strategiczne wykorzystanie zarówno instrumentów wirtualnych, jak i żywych jest zwycięską formułą aranżacji.
Zdjęcie:freestocks.org na Unsplash Bębny były jednymi z pierwszych instrumentów, które stały się wirtualne. Nawet niedoświadczone ucho potrafi rozpoznać w utworze solidny automat perkusyjny z lat 80. Obecnie dobrze wykonana ścieżka wirtualnej perkusji jest często nie do odróżnienia od nagrania na żywo, zwłaszcza jeśli jest odtwarzana za pomocą pałeczek i padów na elektrycznym zestawie perkusyjnym. Pozwala to na zróżnicowanie tonalne i naturalną dynamikę. A jeśli gra nie jest dokładna, w razie potrzeby możesz ją kwantyzować do perfekcji, co stanowi podstawowy dźwięk w wielu gatunkach.
Ale co, jeśli użyjesz skrupulatnie skwantowanej, samplowanej pętli perkusyjnej, udoskonalonej do siatki, używając wirtualnego zestawu swoich marzeń, a coś nadal będzie zimne? Dlaczego nie tchnąć w to trochę życia. Spróbuj dograć kilka żywych brzmień talerzy. Może to być skuteczny ruch, szczególnie podczas wchodzenia i wychodzenia z sekcji, co dodaje wirtualnego luzu nadgarstkom i naturalnego wyczucia ogólnego rytmu. Osobisty styl perkusisty często zależy od jego subtelnego i ostrożnego używania talerzy – czasami są to osoby mocno uderzające, a może piosenka zachęca go do manipulacji tonalnych i dynamiki, albo też tworzy napięcie, gdy się powstrzymuje. Sposób ich naklejenia ma ogromny wpływ na nagranie. Po prostu utrzymywanie czasu to znacznie więcej.
Wirtualne dźwięki hi-hatu są często uważane za słabszy obszar w rozwoju cyfrowych bębnów. Często brakuje jakości drobnych szczegółów talerza, dlatego też wymiana wirtualnych hi-hatów na żywo przez perkusistę w celu uzyskania bardziej dopracowanego brzmienia może sprawić, że Twój utwór będzie brzmiał bardziej żywy. Lewa stopa perkusisty również wyraża się w używaniu hi-hatu. Stopniowe otwieranie i zamykanie talerzy dodaje utworowi wrażenia pchania i ciągnięcia, powodując odpowiednio wrażenie napędzania lub wyluzowania.
Zdjęcie:João Silas w serwisie Unsplash Pomocnicza perkusja to kolejny obszar wymagający praktycznie ulepszeń. Na szczęście nagranie tego na żywo nie jest zbyt trudne. Spróbuj wybrać prawdziwe tamburyny, marakasy, shakery lub znalezione instrumenty perkusyjne, aby dodać niepowtarzalny i naturalny element do swojego utworu.
Możesz też poprosić wszystkich w studiu o klaskanie w dłonie. W tego typu sytuacjach mniej często znaczy więcej, więc nie zawsze musisz spędzać całe dnie w studiu na szperaniu w pudle perkusyjnym. I pamiętaj, że te instrumenty nie zawsze muszą być używane inwazyjnie, co często stwarza niebezpieczeństwo. Można ich używać oszczędnie, głęboko w miksie lub obok głównych partii rytmicznych, aby dodać dynamiczne kontury. Możesz też włączyć je głośno w swoim miksie i wydać odważne oświadczenie.
Zdjęcie:Jonathan Velasquez na Unsplash Wreszcie, na jaki jeden element można liczyć w wykonaniu człowieka? Oczywiście wokal, chociaż wiele ochów i aha głosy chórów wspierających są z całą pewnością codziennie przejmowane z domeny wirtualnej. Podświadomie lubimy niedoskonałości ludzkiego głosu, więc uważaj na chęć nadmiernej mechanizacji ich, zwłaszcza jeśli jest to jedyna żywa część Twojej skądinąd wirtualnej aranżacji. Może to być ważny fragment, który wywołuje dreszcze, dodaje piosence dramatyzmu lub prawdziwych emocji. Nawet najbardziej zaprogramowane utwory zyskają na personalizacji wokalisty i jego gestach wokalnych, czasami wspaniale się ze sobą łącząc (pomyśl o karaoke).
Oczywiście istnieje o wiele więcej instrumentów wirtualnych i żywych, o których nie rozmawialiśmy – gitary, basy, instrumenty dęte blaszane lub smyczkowe, duże brzmienia orkiestrowe. Pamiętaj, że każdy aspekt aranżacji stanowi niewielką część ogólnego wrażenia, dlatego zwróć szczególną uwagę na szczegóły i skup się na tym, jak współgrają one ze sobą jako całość. Być może nieuchwytny czynnik kryje się w wyróżnieniach, a może jest to odważny, wyróżniający się riff.
Cokolwiek to jest, chcesz, żeby ludzie zapamiętali Twoją piosenkę. Definicja wysokiej jakości instrumentarium stale się zmienia i jest subiektywna, więc miejmy nadzieję, że będziesz dążyć do tego, co Cię porusza. Jeśli chodzi o miksowanie, dobrą wiadomością jest to, że przeciętni słuchacze nie rozróżniają poszczególnych części składających się na nagrany utwór muzyczny. Zamiast tego słyszą wszystko jako całość lub „klimat”. Na tym polega magia miksowania.
Sara Landeau
Sara to gitarzystka, basistka, perkusistka, pedagog, koordynatorka programów muzycznych, producentka, inżynierka, dyrektor muzyczna, autorka tekstów i artystka mieszkająca w Nowym Jorku.