Rzadkie i ekstremalne obiektywy do aparatów:odkrywanie najbardziej zaawansowanej optyki na świecie

Te rzadkie obiektywy mają niewiarygodne specyfikacje i spektakularne ceny.

Autor:Theano Nikitas | Opublikowano 8 lipca 2010 o 22:19 EDT

Możemy uzyskiwać przychody z produktów dostępnych na tej stronie i uczestniczyć w programach partnerskich. Dowiedz się więcej ›

Zebraliśmy jedne z najbardziej ekstremalnych obiektywów fotograficznych, jakie kiedykolwiek wyprodukowano. Jasne, wojsko i inne duże korporacje mogą mieć jeszcze bardziej szalone szkło (NASA, patrzymy na ciebie), ale staraliśmy się trzymać dalmierz, sprzęt średnioformatowy i optykę kompatybilną z lustrzankami, które mogą kupić bogato wydający fotografowie.

Jeśli chodzi o obiektywy bez lusterek, obiektyw Zeiss Apo Sonnar T* 1700 mm, f/4 jest liderem przynajmniej wśród obiektywów niemilitarnych (nigdy nie ubiegaliśmy się o zezwolenie na korzystanie z Top Secret). Zapowiedziany i wystawiony na targach Photokina w 2006 roku, ten potwór został zaprojektowany i wyprodukowany dla „klienta o bardzo wysokich wymaganiach i szczególnego zainteresowania fotografią dzikiej przyrody na duże odległości”. Nie udało nam się dowiedzieć, kim był klient ani czy ktoś inny zamówił ten obiektyw, ale na obiektywie widnieją arabskie litery i emblemat państwa Katar, jednego z emiratów arabskich.

Nic dziwnego, że obiektyw przyćmiewa średnioformatowy aparat Hasselblad 203FE 6x6cm, z którym został zaprojektowany, do tego stopnia, że nie zauważyliśmy, że na zdjęciu był podłączony Hassy.

W obiektywie zastosowano 15 elementów optycznych w 13 grupach, a niektóre półwyroby ważą ponad 55 funtów każdy, co daje gigantyczny obiektyw, który przechyla szalę na monstrualną wagę 564 funtów — nie jest to rodzaj obiektywu, który chcesz często przenosić, jeśli w ogóle. Jeszcze większym wyzwaniem jest obsługa obiektywu, któremu Zeiss sprostał, opracowując specjalne systemy celowania i ustawiania ostrości sterowane serwo, podobne do tych stosowanych w megateleskopach. Co więcej, obiektyw ma naprawdę piękną konstrukcję.

Chociaż nie osiągnął takiego ekstremum, jak potworny obiektyw Carla Zeissa, nadal jest jednym z najdłuższych i kosztuje 80 000 USD (bez zniżek) , jeden z najdroższych obiektywów, jakie kiedykolwiek wyprodukowano. Pierwotnie opracowanych z mocowaniem FD na potrzeby Igrzysk Olimpijskich w Los Angeles w 1984 r., pięć obiektywów zostało udostępnionych na potrzeby gazet, magazynów i serwisów telewizyjnych. Następnie obiektywy wysłano z powrotem do firmy Canon, Inc. w Japonii, by ponownie pojawić się pod koniec lat 80. XX wieku z mocowaniem EF.

Na przestrzeni lat wyprodukowano kilka nowych partii obiektywu, lecz w niewielkich ilościach. Zasadniczo soczewki były robione ręcznie, co z pewnością miało wpływ na ograniczoną dostępność i ekstremalną cenę detaliczną, ale co ważniejsze, fakt, że wyhodowanie kryształów fluorytu wystarczająco dużych, aby stworzyć elementy soczewki, zajęło prawie cały rok, również wpłynął na niską liczbę produkcji i wysoką cenę.

Podczas produkcji niektóre obiektywy EF 1200 mm zostały zakupione przez magazyny informacyjne i sportowe, a także gazety i serwisy informacyjne na całym świecie i służyły do rejestrowania obrazów z wyborów papieskich w Rzymie, igrzysk olimpijskich, najważniejszych lig baseballu, Pucharu Świata, sportów motorowych Formuły 1 i innych ważnych wydarzeń. Inne kopie soczewek trafiły do ​​różnych rządów (co nie jest niespodzianką) i organów ścigania. Według Canona co najmniej kilka obiektywów kupili prywatni fotografowie. Jeśli należysz do programu CPS (Canon Professional Services) firmy Canon, być może miałeś okazję pożyczyć taki aparat. Jeśli nie, nie masz szczęścia. Znalezienie używanej wersji jest prawie niemożliwe, a firma Canon zaprzestała swojej niezwykle ograniczonej produkcji kilka lat temu.

Jeśli byłeś na targach PMA (Photo Marketing Association), być może zauważyłeś na stoisku Sigmy ogromny obiektyw w kolorze wojskowej zieleni. Zapowiedziana i zaprezentowana na PMA 2007, Sigma 200-500mm f/2.8 (którą można pompować do 400-1000mm przy użyciu dołączonego telekonwertera 2x) z pewnością nie dorównuje wspomnianym powyżej modelom teleobiektywów, ale z pewnością ma świetne parametry jako największy szybki obiektyw zmiennoogniskowy obecnie na rynku. I sugerowana cena detaliczna wynosząca 38 000 USD (28 900 USD za sztukę) ma odpowiednią cenę.

Obiektyw waży około 34,6 funta (to prawie 1000 dolarów za funt) i ma wymiary 9,3 x 28,6 cala. Połączenie możliwości teleobiektywu i przysłony f/2,8 w całym zakresie ogniskowych do 500 mm sprawia, że ​​jest to doskonały obiektyw do fotografowania dzikiej przyrody, sportu, a dla obserwatorów gwiazd i astrofotografii. „Dodaj ogólnie nazwany „Załącznik”, a otrzymasz zakres ogniskowych 400–1000 mm i przysłonę f/5,6 przy 1000 mm — co wciąż jest niesamowicie szybkie”.

Dedykowany akumulator litowo-jonowy wbudowany w tubus obiektywu zasila zoom i autofokus. Chcesz znać wartości ostrości i odległości? Wystarczy sprawdzić wbudowany wyświetlacz LCD obiektywu. Z tyłu tubusu obiektywu można umieścić filtry 72 mm. Dostępny jest nawet mechanizm umożliwiający ustawienie okrągłego obiektywu polaryzacyjnego dokładnie tak, jak chcesz. Jeśli jednak planujesz przeprowadzać operacje specjalne, będziesz musiał zaopatrzyć się w własny strój do kamuflażu.

Wykorzystując grupę lusterek i obudowę, która jest prawie tak duża, że można ją wykorzystać jako trumnę, firmie Canon udało się wydłużyć ogniskową tego obiektywu przeznaczonego do lustrzanek jednoobiektywowych do 5150 mm. Jak długo to trwa? Oryginalna broszura informacyjna firmy Canon twierdzi, że najlepiej nadaje się do fotografowania obiektów oddalonych od 18 do 52 mil. Tak naprawdę, aby w ogóle móc ustawić ostrość, obiekt musi znajdować się w odległości co najmniej 120 metrów (~394 stóp).

Nawet z lusterkami, które pomagają zachować kompaktowe wymiary (przynajmniej w porównaniu do wspomnianego wcześniej Zeissa o średnicy 1700 mm), cały zestaw nadal waży 220 funtów bez solidnej metalowej podstawy, na której ma stać. Pozostałe wymiary są równie imponujące, w tym wysokość 20 cali, szerokość 24 cali i ogromna długość 75,6 cala. Obecnie na YouTube można zobaczyć film przedstawiający działanie tego rozwiązania sprzed kilku miesięcy, kiedy jeden z nich trafił na eBay i został sprzedany za prawie 50 000 dolarów .

Wyróżnienie najszybszego obiektywu przypadło obiektywowi Planar 50 mm f/0,70 firmy Carl Zeiss. Ten specjalny obiektyw został użyty do wykonania pierwszych zdjęć ciemnej strony Księżyca. Plotka głosi, że Stanley Kubrick zaadaptował go do kręcenia filmów i nakręcił kilka wspaniałych scen przy świecach do filmu Barry Lyndon.

Nieco bardziej konwencjonalny, przynajmniej dla celów fotograficznych, obiektyw Canon S-type 50 mm miał przysłonę f/0.95. Obiektyw ten był wówczas czterokrotnie szybszy od ludzkiego oka i był najszybszym obiektywem fotograficznym na świecie. Chociaż nigdy nie wyprodukowano wersji lustrzanki jednoobiektywowej, wprowadzono ją w 1961 roku dla modeli dalmierzy 35 mm firmy Canon.

Uważany za jeden ze „standardowych” obiektywów dalmierza Canon 7, obiektyw 50 mm wykorzystywał mocowanie zatrzaskowe z systemem bagnetowym z trzema występami. Była to soczewka typu Gaussa (wywodząca się z konstrukcji opatentowanej w XIX wieku przez Alvana G. Clarka, w której wykorzystał on dwie naprzeciw siebie soczewki teleskopu Gaussa z przysłoną pomiędzy nimi w celu korekcji aberracji) i składała się z kilku elementów ułożonych w pięciu grupach. Firma Canon wycofała obiektyw 50 mm f/0,95 wraz ze swoimi dalmierzami na początku lat 70. Cena detaliczna obiektywu w Japonii wynosiła wówczas 57 000 jenów, czyli około 1150 dolarów według dzisiejszych dolarów.

W 1975 roku, wkrótce po wycofaniu przez firmę Canon obiektywu 50 mm f/0,95, Leica wprowadziła obiektyw Noctilux-M 50 mm f/1 ASPH. Kontynuując to osiągnięcie, Leica oferuje obecnie najszybszy na świecie obiektyw asferyczny – Noctilux-M 50mm f/0.95. Obiektyw ten, nazywany „Królem Nocy”, oferuje o 11% większą zdolność zbierania światła w porównaniu do swojego poprzednika, przy jedynie niewielkim zwiększeniu rozmiaru.

Jak sugeruje oznaczenie „M”, Noctilux jest kompatybilny ze wszystkimi aparatami Leica z mocowaniem M i może być nawet używany z modelami Mikro Cztery Trzecie przy użyciu adaptera Panasonic DMW-MA2M.

Jest to oczywiście świetny obiektyw do fotografowania przy słabym oświetleniu i fotografowaniu z wyjątkowo małą głębią ostrości. Kiedy publikowaliśmy ten artykuł, obiektyw nie był jeszcze dostępny, ale gdy zostanie dostarczony, będzie można go kupić w atrakcyjnej cenie detalicznej około 10 500 dolarów.

Nikon 6 mm — pierwszy na świecie obiektyw o kącie widzenia 220 stopni — nadał nowe znaczenie staremu powiedzeniu o oczach z tyłu głowy. Wersja f/5.6 została wypuszczona w 1969 roku, a wersje AI i AIS pojawiły się później.

Ale to model drugiej generacji, bez sztucznej inteligencji f/2.8, jest liderem grupy. W przypadku tej konstrukcji z retrofokusem, która zapewniała bezpośrednią refleksję i prawdziwy pomiar TTL, nie tylko było to szybkie, ale także nie wymagało blokowania lustra. Soczewka 6 mm generowała okrągły obraz i mogła ogniskować do 0,25 m (0,9 stopy). Zapomnij o umieszczeniu filtra na przodzie tego bulwiastego kawałka szkła; Zamiast tego firma Nikon zaprojektowała unikalny system filtrów wbudowanych w obiektyw, dzięki czemu fotografowie mieli dostęp do filtrów świetlika, średniożółtego, głębokiego żółtego, pomarańczowego i czerwonego.

Używany do fotografii naukowej, przemysłowej i fotografii z efektami specjalnymi, obiektyw f/2.8 bez AI był dostępny tylko na specjalne zamówienie. W chwili premiery kosztował około 6000 dolarów w połowie lat 70., jak na dzisiejsze standardy, okazja.

Używaną wersję tego dziecka możesz kupić w serwisie eBay za 34 290 USD (plus 150 USD za wysyłkę) – łącznie z etui, przednimi i tylnymi zaślepkami.

Obecnie Sigma oferuje kilka ciekawych, ekstremalnie szerokokątnych obiektywów – okrągły obiektyw typu „rybie oko” 4,5 mm f/2,8 EX DC HSM i obiektyw AF 8-16 mm f/4,5-5,6 DC HSM, oba są już teraz łatwo dostępne dla fotografów.

Ten pierwszy oferuje odległość ogniskowania w małych odległościach wynoszącą 5,3 cala i podobnie jak obiektyw 6 mm firmy Nikon jest używany do zastosowań naukowych, a także do bardziej kreatywnej fotografii. Jest dużo mniejszy, lżejszy i tańszy; sugerowana cena detaliczna wynosi 1500 USD, ale prawdopodobnie można go kupić za mniej.

Obiektyw Sigmy 8–16 mm (przeznaczony dla matryc APS-C, z efektywnym zakresem ogniskowych około 12–24 mm) to prostoliniowy obiektyw szerokokątny z pewnym skrętem. Nasza rezydentka, guru obiektywów, Julia Silber, testuje obecnie obiektyw Sigmy 8-16 mm dla PopPhoto i donosi, że w obiektywie widać zarys prostokąta, ale można dodać specjalny pierścień z przodu obiektywu, aby uzyskać efekt koła (winietowania). (W zestawie znajduje się pierścień, za pomocą którego można założyć osłonkę na „żarówkę” obiektywu). Podobnie jak jego brat, obiektyw 8–16 mm jest niewielki i niedrogi w porównaniu z obiektywem Nikon 6 mm, a jego sugerowana cena detaliczna wynosi 1100 USD.