Efekty praktyczne lub efekty w aparacie to efekty wizualne tworzone ręcznie przy użyciu rekwizytów i specjalnego sprzętu.
Efekty praktyczne to oryginalne efekty specjalne, jakie istniały przed narzędziami technologii cyfrowej.
Niektóre z typowych narzędzi używanych przez filmowców do uzyskiwania praktycznych efektów obejmują:
- Maszyny wiatrowe i deszczowe
- Charakardy
- Pojazdy sterowane radiowo
Zdjęcie za pośrednictwem ScreenRant
- Marionetki
- Miniatury
- Lustra
Obraz za pośrednictwem PremiumBeat
- Malarstwo matowe
- Animacja poklatkowa
- Pirotechnika
Zdjęcie za pośrednictwem ScreenRant
- Wyłamywane meble, okna i ściany
- Platformy przechylane i wstrząsające
- Makijaż
Zdjęcie za pośrednictwem GamesRadar
- Protetyka
- Niebieski ekran/zielony ekran
Zdjęcie za pośrednictwem GamesRadar
Twórcy filmów stosują także różne techniki filmowania w celu uzyskania praktycznych efektów. Niektóre z tych technik obejmują:
- Wymuszona perspektywa
- Kompozycja optyczna
Obraz za pośrednictwem PremiumBeat
Dlaczego warto stosować efekty praktyczne?
Filmowcy zazwyczaj wybierają efekty praktyczne, ponieważ wyglądają bardziej realistycznie niż obrazy generowane komputerowo (CGI).
Zdjęcie za pośrednictwem Paramount Pictures
Z biegiem czasu CGI stało się bardziej realistyczne, ale technologia ta rzadko wygląda tak autentycznie, jak efekty praktyczne. Różnica w realizmie staje się bardziej wyraźna na ekranach o wysokiej rozdzielczości.
Zdjęcie za pośrednictwem No Film School
Ponieważ efekty praktyczne wykorzystują elementy fizyczne, mogą również poprawić występy aktorów. Dla większości aktorów interakcja z przedmiotami fizycznymi jest znacznie łatwiejsza niż wyobrażanie sobie ich, jak jest to wymagane w przypadku CGI. Ich ulepszone występy dodają każdemu filmowi kolejny stopień realizmu.
Obraz za pośrednictwem PremiumBeat
Przykłady efektów praktycznych
Ocena sposobu, w jaki czołowi filmowcy wykorzystują praktyczne efekty, pomoże Ci lepiej je zrozumieć. Oto niektóre z najbardziej imponujących efektów praktycznych.
Obraz za pośrednictwem PremiumBeat
„King Kong” (1933):Wielka małpa
Tytułowa małpa z „King Konga” wygląda imponująco, ale w rzeczywistości miała zaledwie 18 cali wzrostu. Ten niewielki model został wykonany z aluminium i lateksu pokrytego króliczym futrem.
Zdjęcie za pośrednictwem GamesRadar
„Czarnoksiężnik z krainy Oz” (1939):Kolorowy świat krainy Oz
Nasycone kolory Szmaragdowego Miasta nie istnieją nigdzie na Ziemi. Ponieważ nie mogli znaleźć prawdziwej lokalizacji, która wyglądałaby dobrze, autorzy zdjęć stworzyli taką z matowymi obrazami.
„Jazon i Argonauci” (1963):Walka Jazona ze szkieletami
Początki animacji poklatkowej sięgają końca XIX wieku, ale jej potencjał kinowy został odkryty dopiero, gdy animator Ray Harryhausen pracował nad „Jasonem i Argonautami”.
W tej kultowej scenie użył szkieletów małych modeli.
Obraz za pośrednictwem PremiumBeat
Przesuwając nieznacznie ich kończyny w każdej klatce, Harryhausen sprawiał wrażenie, że szkielety nieustannie poruszały się podczas bitwy.
Zdjęcie za pośrednictwem Den of Geek
„2001:Odyseja kosmiczna” (1968):Bieg grawitacyjny
W tej scenie arcydzieła Stanleya Kubricka wokół kamery obracało się gigantyczne koło dla chomika. Ten ambitny rekwizyt sprawiał wrażenie, jakby doktor Bowman biegał po całym swoim statku kosmicznym.
Zdjęcie za pośrednictwem GamesRadar
„Szczęki” (1975):Atak rekina
Eksperci powiedzieli Stevenowi Spielbergowi, że zbudowanie animatronicznego rekina pracującego w oceanie nie jest możliwe, ale on nie chciał słuchać. Wierząc, że potrzebuje tego rekina dla osiągnięcia realizmu, zwrócił się o pomoc do Roberta A. Matteya, który zbudował gigantyczną kałamarnicę dla „20 000 mil pod powierzchnią morza”.
Ekspert od efektów specjalnych przeszedł z emerytury, aby stworzyć rekina wartego 250 000 dolarów. Nie było to jednak idealne, ponieważ kilka błędów wydłużyło czas kręcenia. Ostatecznie Spielberg wykorzystał przebłyski rekina i groźną ścieżkę dźwiękową, aby zbudować napięcie.
Zdjęcie za pośrednictwem GamesRadar
„Gwiezdne wojny:Nowa nadzieja” (1977):Bieg po okopach
W tej porywającej scenie George Lucas użył małych modeli Gwiazdy Śmierci i X-Winga Luke’a Skywalkera.
Zdjęcie za pośrednictwem GamesRadar
Chociaż Lucas ostatecznie opowiedział się za CGI, ta scena pokazuje, jak oszałamiające mogą być efekty praktyczne.
Zdjęcie za pośrednictwem Merriam-Webster autorstwa Kory’ego Westerholda
„Amerykański wilkołak w Londynie” (1981):przemiana prawdziwego potwora
„Amerykański wilkołak w Londynie” był jednym z pierwszych filmów, w których makijaż naprawdę zmienił aktorów.
Obraz za pośrednictwem PremiumBeat
Scena, w której David przemienia się w wilkołaka, przetrwała próbę czasu.
„Skanery” (1981):Wybuchająca głowa
Na potrzeby tej słynnej sceny zespół zajmujący się efektami specjalnymi przy „Skanerach” wypełnił protetyczny manekin wątrobą i podrobami. Wystrzelenie kuli w tył głowy manekina spowodowało krwawą eksplozję, która została pokazana w zwolnionym tempie dla uderzenia.
Zdjęcie za pośrednictwem GamesRadar
„The Thing” (1982):Pająk z odciętą głową
„The Thing” Johna Carpentera ma jedne z najbardziej oszałamiających efektów specjalnych w gatunku horroru, nawet jak na współczesne standardy.
40-osobowa ekipa FX niestrudzenie pracowała nad stworzeniem przekonujących potworów i rekwizytów. Lalki, animacja poklatkowa i narządy prawdziwych zwierząt pomogły uczynić ten film przekonującym.
Obraz za pośrednictwem PremiumBeat
„Powrót Jedi” (1983):Jabba the Hutt
„Powrót Jedi” również stworzył lalki, zamiast polegać na CGI. Prawdopodobnie najsłynniejszy i największy jest Jabba the Hutt, ważący ponad tonę. Stworzenie tej imponującej lalki zajęło trzy miesiące i pół miliona dolarów.
„Terminator 2:Dzień sądu” (1991):Skórka na głowę
Duża część „Terminatora 2” opiera się na CGI, ale nie na wyglądzie głowy. W tej scenie Sarah Connor odzyskuje mikrochip z głowy Terminatora. Umożliwiły to lustra i model głowy Arnolda Schwarzeneggera.
Zdjęcie za pośrednictwem GamesRadar
„Park Jurajski” (1993):Dinozaury ożywają
W innym projekcie Spielberga „Jurassic Park” wykorzystano CGI. Jednak trzy razy więcej czasu przed ekranem dinozaura zawiera praktyczne efekty starej szkoły. Lalki, animatroniki i aktorzy w kostiumach dinozaurów pomogli Spielbergowi przenieść prehistoryczne potwory we współczesność.
„Apollo 13” (1995):Nieważkość
Ron Howard sprawił, że jego zespół astronautów wydawał się nieważki dzięki superodrzutowcowi NASA KC-135. Samolot szybko unosił aktorów w górę i w dół, tworząc iluzję, jak unoszą się w kabinie rakiety.
Zdjęcie za pośrednictwem GamesRadar
„Wodny świat” (1995):mnóstwo scen akcji
„Wodny świat” był najdroższym filmem, jaki kiedykolwiek powstał, ale nigdy nie osiągnął sprzedaży kasowej. Wkrótce stało się to przestrogą dla wszystkich filmowców zainteresowanych praktycznymi efektami. Większość zdecydowała, że CGI może osiągnąć znacznie więcej przy znacznie niższych kosztach. Chociaż różne elementy zawiodły film, jego praktyczne efekty wciąż są uderzające.
„Trylogia Władcy Pierścieni” (2001–2003):powracają praktyczne efekty
„Trylogia Władcy Pierścieni” pomogła ponownie skupić się na efektach praktycznych. Zamiast używać technologii do tworzenia mitycznego świata, załoga zbudowała Hobbitona na nowozelandzkiej farmie. Z prawdziwymi hobbitowskimi dziurami, barem i innymi ustawieniami był to świat, z którym bohaterowie mogli wchodzić w interakcję.
We „Władcy Pierścieni” zastosowano innowacje polegające na wykorzystaniu „bigatur”, czyli ponadgabarytowych rekwizytów, które pomogły Peterowi Jacksonowi w zupełnie nowy sposób bawić się skalą. Isenguard miał 22 stopy, podczas gdy Wieża Orthanc mierzyła 15 stóp.
Obraz za pośrednictwem kina New Line
„Wieczne słońce nieskazitelnego umysłu” (2004):Mały Joel w kuchni
Zamiast korzystać z CGI, Michel Gondry oparł się na swojej wiedzy na temat wymuszonej perspektywy w tej scenie. Ta klasyczna technika teatralna wykorzystuje scenografię i kąty kamery, aby sprawiać wrażenie większych lub mniejszych elementów, niż są w rzeczywistości.
Złudzenie optyczne sprawia, że wydaje się, że Joel jest małym dzieckiem pod kuchennym stołem. Clementine, która próbuje namówić Joela do wyjścia, wydaje się znacznie większa niż on.
Zdjęcie za pośrednictwem GamesRadar
„Mroczny rycerz” (2008):Pościg samochodowy w tunelu
Christopher Nolan przedkłada efekty praktyczne nad CGI, nawet jeśli krytycy uważają, że są one niepraktyczne, jak w tym pościgu samochodowym. Używanie miniaturowych pojazdów pozwoliło mu uchwycić Kubek Batmana zderzający się czołowo z kierowcą ciężarówki, bez prawdziwej rzezi. Jednak 18-kołowy pojazd użyty w scenie był prawdziwy. Nolan dokonał spektakularnego przewrotu, przypinając tłok pneumatyczny do podwozia. Spowodowało to wyrzucenie pojazdu w powietrze i wykonanie zapierającego dech w piersiach ostatniego zdjęcia.
„Incepcja” (2010):Eksplozja na paryskiej ulicy i obrotowy korytarz
„Incepcja” jest wizualnie spektakularna, ale w większości filmu wykorzystano efekty praktyczne, a nie CGI. Jedną z takich scen jest przedstawiona poniżej kultowa scena eksplozji na paryskiej ulicy. Zobacz, jak Cobb i Ariadne piją kawę w bańce ciszy, podczas gdy świat wokół nich eksploduje.
Poniższy film wyjaśnia, w jaki sposób w tej scenie wykorzystano armaty powietrzne rozmieszczone strategicznie wokół miejsca zdarzenia. Przewracający się motocykl i samochód dodały realizmu tej imponującej scenie.
Obracający się korytarz również nie został zmanipulowany cyfrowo. Zamiast tego scenografowie stworzyli 30-metrowy korytarz na ośmiu koncentrycznych pierścieniach. Dwa potężne silniki sprawiły, że korytarz skręcił w stronę sceny.
Zdjęcie za pośrednictwem ScreenRant
„127 godzin” (2010):Amputacja ramienia
Ta intensywna scena w „127 godzinach” nie jest przeznaczona dla osób o słabych nerwach. Pokazuje Aarona Ralfstona amputującego sobie ramię, aby uciec przed głazem, pod którym jest unieruchomiony.
Zamiast korzystać z CGI, reżyser Danny Boyle użył fałszywej ręki i krwi. Elementy nie są prawdziwe, ale ekstremalne reakcje widzów tak!
Zdjęcie za pośrednictwem ScreenRant
„Bestie z południowych krain” (2012):Tury
Mityczne tury z „Bestii z południowych krain” były ogromnymi świniami. Jednak w rzeczywistości były to skromne wietnamskie świnie z grubymi brzuchami.
Małe futrzane swetry i rogi rekwizytów pomogły przekształcić tresowane świnie w filmie w ogromne bestie. Filmowanie świń z bliska sprawiło, że wyglądały na większe. Następnie połączono je z materiałem filmowym małego Hushpuppy.
Zdjęcie za pośrednictwem No Film School
„Na skraju jutra” (2014):Kombinezony egzotyczne
Grafika komputerowa dominuje w „Edge of Tomorrow”, ale egzo kombinezony są doskonałym przykładem praktycznych efektów. Stworzenie 70 twardych egzokombinezonów i 50 miękkich do produkcji zajęło ponad pięć miesięcy.
Zdjęcie za pośrednictwem ScreenRant
„Przebudzenie mocy” (2015):Droidy i stworzenia ożywają
Oryginalna trylogia Gwiezdnych Wojen zawiera innowacje polegające na wykorzystaniu praktycznych efektów. Nowsze filmy, w tym „Przebudzenie Mocy”, kontynuowały tradycję.
Protetyka i makijaż, a nie CGI, zmieniły aktorów. Prawdziwe droidy poruszały się po planach, a nie były tworzone cyfrowo. Włączenie efektów praktycznych sprawia, że film wywołuje nostalgię wśród pokoleń fanów „Gwiezdnych Wojen”.
Zdjęcie za pośrednictwem Lucasfilms
„Mad Max:Na drodze gniewu” (2015):Akcja na pustkowiu
Podczas gdy CGI dopracowało oprawę wizualną, „Mad Max:Na drodze gniewu” postawiło głównie na efekty praktyczne.
Zdjęcie za pośrednictwem Warner Brothers Pictures
Od początku do końca film jest wizualną ucztą. Jego akrobacje zostały wykonane w sposób organiczny, a Namibia zapewniła idealny pustynny krajobraz.
Zdjęcie za pośrednictwem No Film School
Zaangażowanie ekipy w oldschoolowe działania pomogło jej zdobyć w 2016 roku sześć technicznych Nagród Akademii.
Zdjęcie za pośrednictwem ScreenRant
„Marsjanin” (2015):Mars i jego ziemniaki
Zamiast tworzyć cyfrowo Marsa, Ridley Scott przeniósł swoją produkcję do jałowego krajobrazu Wadi Rum w Jordanii. Oczekiwanie, aż rośliny urosną, wymaga czasu, ale w przypadku ziemniaków Scott nie poszedł na skróty. Ekipa filmowa sadziła szparagi w różnym czasie, upewniając się, że ziemniaki znajdują się w różnych fazach wzrostu.
Zdjęcie za pośrednictwem ScreenRant
„Dunkierka” (2017):Rzeczywistość wojny
Praktyczne efekty w „Dunkierce” pomogły widzom poczuć się jak w środku pola bitwy. Realistyczne modele samolotów i statków ożywiły sceny wojenne. Wiele maleńkich samolotów miało drugie kokpity do fotografowania w locie.
Zdjęcie za pośrednictwem ScreenRant
” Blade Runner 2049″ (2017):Współczesne miasta w konwencji science-fiction
Kolejny spektakularny film z 2017 roku, „Blade Runner 2049”, przekształcił znany nam świat w uniwersum science-fiction w stylu neo-noir. Miniaturowa wersja Los Angeles, z siedzibą LAPD i Wallace Tower, zastępowała prawdziwe Miasto Aniołów.
Zdjęcie za pośrednictwem ScreenRant
Jak widać na naszych przykładach z życia, praktyczne efekty mogą sprawić, że Twoje filmy będą bardziej wciągające i spektakularne wizualnie. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o efektach praktycznych, aplikuj do Nashville Film Institute, aby zdobyć kwalifikacje zawodowe filmowca.