Sam English:Uchwycenie mocy i wdzięku koni w wyścigach i zawodach jeździeckich

Kiedy zacząłeś fotografować wyścigi i wydarzenia jeździeckie?
W 2008 roku zostałem zatrudniony w małym zespole, który kręcił zdjęcia do Kentucky Derby dla Churchill Downs. Potem znajomy zabrał mnie na imprezę jeździecką. Zostałem przez trzy dni i zrobiłem tysiące zdjęć – to było hipnotyzujące.

Co przyciągnęło Cię do tego sportu?
To, co naprawdę przyniosło efekt, to przebywanie w oborach i wędrówka po rozciągającym się odcinku grzbietu – zakładanie koniowi nowych podkuć, zakładanie kolców w deszczowy dzień, zmiana siodła, zaplatanie grzywy konia do ujeżdżenia. Zacząłem się tym wszystkim przejmować.

Czy przeszedłeś jakieś formalne szkolenie fotograficzne?
Nie, metoda prób i błędów — mnóstwo błędów — ale piękno technologii cyfrowej polega na tym, że przyspiesza proces. Im bardziej jestem blisko tego sportu, tym wszystko zaczyna się ujawniać.

Jakiego rodzaju rzeczy?
Na początku chodziło o cięcie konia, tego pięknego zwierzęcia w popołudniowym słońcu. Ale są też stajenni, trenerzy i jeźdźcy – i to jest równie interesujące. Relacja jeźdźców z koniem jest czymś niezwykłym, ponieważ jest bardzo silna i pełna miłości. Można je łączyć w parę przez 10 do 20 lat, a jeździec może mieć konia od najmłodszych lat aż do jego śmierci. Ta więź jest dla mnie fascynująca.

Co jest najtrudniejsze technicznie?
Uzyskanie ekspozycji jest trudne. Masz to ciemne, futrzane stworzenie, które porusza się bardzo szybko i jest to piękna rzecz, która pochłania światło, a mimo to wokół niego są naprawdę jasne rzeczy. Aby zamrozić akcję, trzeba strzelać z dość dużą prędkością.

Jakiego sprzętu używasz?
Większość moich zdjęć wykonałem aparatem Nikon D300, ale teraz przesiadłem się na aparat D4, który umożliwia wykonanie znacznie większej liczby zdjęć. Może fotografować przy słabym oświetleniu, może rejestrować wiele klatek na sekundę, a autofokus doskonale radzi sobie z wychwytywaniem, powiedzmy, konia poruszającego się w plamistym świetle drzew.

Jakie soczewki lubisz?
Dostępny jest obiektyw Nikkor 70–200 mm f/2.8 VR II, który sięga po tor wyścigowy. Ale co ważniejsze, w WKKW mogę znacznie zbliżyć się do skoku, a on także oddala się i pozwala mi uchwycić inną perspektywę.

Jak sobie radzisz z oświetleniem?
Jeśli wokół młodego konia czystej krwi zapali się lampa błyskowa na torze wyścigowym, może to być niebezpieczne. Ale starsze konie pełnej krwi w świecie WKKW nie przejmują się błyskami. Kiedy masz ciemną stodołę i bardzo ciemne futro, lampa błyskowa tworzy ciekawy wygląd – jak portret.

Czy jeździsz na wyścigach lub obstawiasz wyścigi?
Nie ma dość taśmy klejącej, żeby utrzymać mnie w tym siodle! Nie chcę jeździć ani się zakładać – jeśli czytam formularz, nie mogę wyjść i strzelać. A fotografia interesuje mnie całkowicie.

Jakie momenty najlepiej uchwycić?
To moment, w którym kątem oka widzisz coś, czego z całą pewnością nie widziałeś wcześniej. Jest takie zdjęcie, które zrobiłem w oborze, gdzie schładzano konie po treningu. Widziałem kopyta przechodzące przez snop światła, a koń kopnął je w tył, tak że podkowa była skierowana w moją stronę – fajnie było znaleźć coś, czego nie widziałem w miejscu, w którym spędziłem tyle czasu.

Sam English jest fotografem koni mieszkającym w Louisville. Więcej jego prac znajdziesz na www.samenglish.com.