Recenzja Canon EF 24mm f/1.4L II USM:wydajność i jakość obrazu

Możemy uzyskiwać przychody z produktów dostępnych na tej stronie i uczestniczyć w programach partnerskich. Dowiedz się więcej ›

Trzecia wersja pełnoklatkowego obiektywu 24 mm f/1,4 firmy Canon (pierwsza to FD z 1979 r.). Ten obiektyw stałoogniskowy o wartości 1700 USD (uliczny) pozostaje najszybszym obiektywem szerokokątnym zarówno do lustrzanek analogowych, jak i cyfrowych, skalującym się do odpowiednika 38,4 mm w modelu Canon EOS 50D. Dzięki nowej 13-elementowej konstrukcji (poprzednio 11) udoskonalenia obejmują dwa elementy asferyczne (w porównaniu z jednym) eliminujące zniekształcenia liniowe i krzywiznę pola, dwa elementy UD do kontrolowania aberracji chromatycznej, powłokę SWC (Sub Wavelength) redukującą odblaski i zjawy oraz bardziej okrągłą membranę zapewniającą gładszy efekt bokeh. Podobnie jak większość obiektywów Canon z serii L, posiada on uszczelki i pierścienie typu O-ring zapewniające dodatkową odporność na kurz i wodę, a także silnik ustawiania ostrości USM zapewniający szybki i cichy autofokus. Możesz ręcznie dostosować ostrość, gdy włączone jest sprzęgło AF.

RĘCE

Duży i ciężki, waży około 4 uncje więcej niż jego poprzednik i prawie pół funta więcej niż porównywalny obiektyw Sigmy 24 mm f/1.8. Nakrapiana, matowo-czarna obudowa z poliwęglanu wyposażona jest w nowy przełącznik MF/AF, który, mamy nadzieję, Canon założy inne obiektywy na równi z lufą, co zmniejsza ryzyko przypadkowego zresetowania. Kiedy testowaliśmy poprzednią wersję w 1997 roku, mieliśmy problemy z odczytaniem skali odległości między obiektami i nadal tak jest. Poza tym korzystanie z obiektywu to czysta przyjemność, z obszerną skalą głębi ostrości, znacznikiem ustawiania ostrości na podczerwień i doskonale tłumioną pracą MF. Typowy dla obiektywów Canon USM system AF jest szybki, cichy i dokładny. Zapinana na bagnet osłona przeciwsłoneczna w kształcie płatków (w zestawie) jest pokryta aksamitem.

W LABORATORIUM

W naszych testach SQF ostrość i kontrast wzrosły do średniego zakresu doskonałego przy wszystkich przysłonach i powiększeniach. W porównaniu z poprzednikiem była to drastyczna poprawa, szczególnie na maksymalnym otworze przysłony, gdzie ostrość wzrosła do 93,46% z 74,1% przy formacie 11×14 cali.

Testy DxO Analyzer w wersji 3.0.1 wykazały zniekształcenie beczkowe w zakresie nieznacznym (0,16%), co stanowi mocny wynik jak na obiektyw szerokokątny do pełnej klatki i jest znacznie lepsze niż w przypadku jego poprzednika, który zapewniał beczkowanie w zakresie widzialnym na poziomie 0,66%.

Jest jeden problem:winietowanie. Spadek światła opuścił rogi na f/5, rozczarowując w porównaniu z wcześniejszym obiektywem, który winietował dopiero do f/2. Maksymalny współczynnik powiększenia wyniósł 1:5,33 przy odległości ogniskowania z małej odległości wynoszącej 9,87 cala, co stanowiło większą moc powiększenia niż deklarowana przez firmę Canon wartość 1:6,25.

WNIOSKI

Ponieważ pełnoklatkowe lustrzanki cyfrowe oferują coraz większą rozdzielczość, obiektywy muszą dotrzymać im kroku, aby zapewniać wyraźniejsze szczegóły obrazu. Zastępując optykę z epoki filmowej, której wady byłyby oczywiste w korpusach takich jak EOS-1Ds Mark III, ten remake jest wart każdego grosza ze swojej ceny 1700 dolarów.