Opanowanie fotografii ulicznej:wskazówki dotyczące robienia świetnych zdjęć

Około osiem lat temu kupiłem Nikon FM.

Od tego wszystko się zaczęło – moja podróż do fotografii ulicznej.

I szczerze mówiąc, zrobiłem wiele kiepskich zdjęć.

Mówię o zdjęciach niedoświetlonych, „nie jestem pewien, co fotografuję, ale i tak to robię”, o zdjęciach totalnego chaosu, wiesz te. Takie, które żyją na Twoim dysku twardym jak przypomnienie, że nie masz pojęcia, co robisz.

Dopiero przez ostatnie kilka lat poczułem, że w końcu wymyśliłem, jak konsekwentnie robić solidne zdjęcia uliczne, takie, które sprawiają, że zatrzymujesz się na chwilę, gdy na nie patrzysz.

A najzabawniejsze jest to, że nie chodzi tu o posiadanie najwymyślniejszego aparatu czy wychodzenie na ulice z Brucem Gildenem. Jasne, jeśli któraś z moich zdrapek kiedykolwiek się opłaci, może będę tam z Leicą M6, ale nie to robi różnicę.

To realne zmiany, które możesz wprowadzić już teraz i dzięki którym od razu będziesz robić lepsze zdjęcia uliczne. Niektóre z tych punktów mogłyby stanowić całe artykuły, ale zacznijmy od prostego.

Jak nosić aparat

Nie jestem tu, żeby ci cokolwiek sprzedać, ale bycie gotowym to połowa sukcesu w fotografii ulicznej. Jeśli chodzisz z aparatem schowanym w plecaku, równie dobrze możesz go nie mieć wcale.

Zwykle chodzę z aparatem w dłoni, ze zdjętą osłoną obiektywu i wybranymi ustawieniami. Dzięki temu jestem gotowy, gdy wydarzy się coś ciekawego.

Nie chodzi tylko o bycie gotowym fizycznie – chodzi o utrzymanie fotograficznego nastawienia. Jeśli aparat nie jest dostępny, trudniej będzie zobaczyć go na zdjęciu. Zamiast kadrów i kompozycji świat zaczyna się rozmazywać i wracać do normalnego życia.

Noś więc aparat przy sobie. Niezależnie od tego, czy masz go na pasku, w dłoni, czy w innym miejscu, w którym czujesz się najwygodniej — po prostu upewnij się, że jest gotowy.

Rozgrzewka przed oddaniem strzału

To jest duże. I nie, nie mówię o robieniu dziesięciu przysiadów na środku głównej ulicy.

Mam na myśli znalezienie się we właściwym miejscu.

Fotografia uliczna może budzić strach. Są dni, kiedy nie czujesz się pewnie. W inne dni spacerujesz godzinami i nic nie znajdujesz . To całkowicie normalne.

Sztuka polega na rozgrzewce – zarówno psychicznej, jak i wizualnej. Poświęć kilka minut na spacerowanie, trzymając aparat w górze i patrząc przez wizjer, nawet nie robiąc jeszcze zdjęć. Szukaj kompozycji, ciekawego światła lub momentów, które mogą się wydarzyć.

Brzmi prosto, ale pomaga przełamać tę niezręczną barierę między tobą a ulicą. Zaczynasz czuć się bardziej komfortowo, bardziej obecny i bardziej spostrzegawczy.

Tylko te dwie pierwsze rzeczy – noszenie aparatu i rozgrzewka – mogą całkowicie zmienić wrażenia z następnego spaceru fotograficznego.

Strzelanie reaktywne i proaktywne

To zrobiło dla mnie ogromną różnicę.

W większości przypadków fotografowie uliczni robią zdjęcia reaktywnie. Coś się dzieje – osoba w wielkim kapeluszu przechodzi przez ulicę, odbicie przykuwa Twoją uwagę, pies robi coś dziwnego – i reagujesz.

Oto klasyczny rytm fotografii ulicznej:zobacz, podnieś, zrób zdjęcie.

Ale jest jeszcze jedna warstwa – to, co nazywam strzelaniem proaktywnym.

Strzelanie proaktywne polega na przewidywaniu tego, co może się wydarzyć dalej. Ktoś grzebie w czymś z tyłu furgonetki, może zaraz wyjdzie na światło. Rowerzysta jadący w stronę ciekawego tła, może w kadrze wpadnie mu wózek na kółkach.

Zachowując czujność na to, co możliwe się dzieje, zaczynasz widzieć chwile, zanim się rozwiną. To inny rodzaj świadomości, który otwiera znacznie więcej kreatywnych możliwości.

Kiedy więc fotografujesz, przełączaj się między tymi dwoma sposobami myślenia. Reaguj, gdy coś dzieje się szybko, ale ćwicz także bycie proaktywnym. Jeśli jedno podejście nie zadziała tego dnia, zmień bieg.

Przysłona i elastyczność

Przejdźmy na chwilę do kwestii technicznych.

Jeśli jesteś fotografem, który lubi szybkie, szczere chwile na ulicy, nie rób zdjęć przez cały czas z otwartą przysłoną.

Przy f/1,8 margines ostrości jest bardzo cienki; jeden mały ruch i obiekt jest nieostry. Jeśli fotografujesz w okolicach f/5,6 lub f/8, uzyskasz większą wybaczalność i większą szansę, że obiekt będzie ostry.

Nadal uzyskasz dobrą separację od tła, ale ze znacznie większą niezawodnością.

Pomyśl o tym, jak o zapewnieniu sobie siatki bezpieczeństwa — ponieważ na ulicy wszystko dzieje się szybko.

Fotografowanie przy ostrym świetle

Porozmawiajmy teraz o najważniejszym:ostrym świetle słonecznym.

Z jakiegoś powodu mało kto uczy w nim strzelać. Jeśli jednak nie będziesz przez cały dzień, na pewno w pewnym momencie trafisz na ostre światło.

Sztuka polega na tym, aby się na nim oprzeć. Używaj odważnych kolorów, upraszczaj kompozycje lub pracuj z mocnymi kontrastami.

Czasami oznacza to wykorzystanie płaskości południowego światła poprzez użycie dużych kształtów i negatywnej przestrzeni. Innym razem chodzi o znalezienie głębokich cieni i pozwolenie obiektom na wpadnięcie w nie lub wynurzenie się z nich.

Temat i znaczenie

Kiedy dopiero zaczynasz przygodę z fotografią uliczną, zrobienie dowolnego zdjęcia nieznajomemu może wydawać się zwycięstwem. To denerwuje, podnosisz aparat, klikasz i myślisz:Tak! To zdjęcie uliczne.

Ale często jest to po prostu zdjęcie danej osoby. Nic więcej.

Nie ma żadnego związku, żadnej historii, żadnej ciekawości.

Jeśli stale jesteś niezadowolony ze swoich zdjęć, zadaj sobie pytanie:

Czy jest jasny temat?

Czy to zdjęcie skłania widza do zadania pytania?

Tak wiele zdjęć ulicznych przedstawia po prostu tłum ludzi, być może interesujący wizualnie, ale emocjonalnie płaski. Spróbuj znaleźć tę iskrę, mały szczegół lub ekspresję, która zamienia zwykły kadr w historię.

Proces

I na koniec, nie zapominaj o tym:widzisz tylko najlepsze innych osób praca.

Każdy świetny fotograf popełnia setki, a nawet tysiące nieudanych prób, aby uzyskać to jedno wyjątkowe zdjęcie. Nie zniechęcaj się tym.

Ciesz się procesem. Wychodź, zwiedzaj, poznawaj innych fotografów, odwiedzaj wystawy, rozmawiaj o sztuce. Im bardziej żyjesz w rzemiośle, tym bardziej naturalnie rozwija się Twój styl.

Fotografia uliczna tak naprawdę wyraża ciekawość, ciekawość ludzi, życia, małych chwil, które zwykle przechodzą niezauważone.

Więc baw się tym. Wyjdź i strzelaj, nawet jeśli nie masz na to ochoty.