S.I. Dixon, australijska nauczycielka na co dzień, a w większości przypadków portrecistka na pół etatu, interesują się „przedmiotami spoza głównego nurtu” – mówi. Tancerze burleski, wrotkarze i – jak na powyższym portrecie – miłośnicy atramentu to jego typowi zdobywcy. Aby je udokumentować, używa stylu oświetlenia przywodzącego na myśl wielkiego Richarda Avedona.
„Wybieram oświetlenie firmy Avedon, ponieważ jest bardzo czyste i proste, z równomiernymi światłami i cieniami na całej postaci. Oświetlenie nie wywołuje dramatyzmu. Temat wnosi to do zdjęcia” – mówi Dixon.
Jaka jest więc konfiguracja oświetlenia Avedon? Wpisz w Google frazę, a Internet wyświetli kilkanaście różnych kombinacji świateł przednich, tylnych i wypełniających, często z przegrodami i reflektorami. Sam Avedon rozmieszczał swoje światło w różny sposób, w zależności od okoliczności. (Zobacz niezbędną książkę Avedon at Work:In the American West autorstwa Laury Wilson; Harry Ransom Humanities Research Center, 2003.)
Chociaż konfiguracje oświetlenia są różne, wygląd nie jest taki sam:potrzebujesz jasnego, białego tła, równomiernego oświetlenia obiektu, otwartych cieni, wyraźnego kontrastu i absolutnie żadnych odblasków pogarszających krawędzie postaci. Ten styl jest tak mocno kojarzony z Avedonem, że wśród niektórych strzelców jego imię zmieniło się w czasownik, jak w przypadku „Dzisiaj Avedonowałem trzy tematy”.
Dixonowi szczególnie podoba się ten wygląd, ponieważ „postacie są wyrwane z kontekstu, a cała uwaga skupia się na nich, ich ubiorze, zachowaniu i wyrazie twarzy” – mówi nam.
Jedną z cech charakterystycznych tego stylu oświetlenia jest miękkie, często pośrednie światło główne. „Kluczem jest możliwie równomierne rozłożenie światła pośredniego na obiekcie” – mówi Dixon. Kiedy główne światło jest zbyt mocne, efektem jest jasna głowa i twarz, a oświetlenie, które szybko zanika na pozostałej części sylwetki. „Dzięki praktyce dostrzeżenie i rozwiązanie problemu staje się łatwe” – mówi. Często wystarczy strategicznie umieszczony reflektor.
Kolejny problem? Odblaski na jasnym białym tle mogą rozjaśnić krawędzie fotografowanego obiektu. Poprawka:rzuć mniej światła na tło i/lub przesuń obiekt do przodu, oddalając się od niego.
Aby nadać swojemu portretowi wygląd Avedona, S.L. Dixon wybrał jedną z najłatwiejszych konfiguracji do produkcji w oparciu o pośrednie światło słoneczne. Fotografia popularna Zaczął od przyklejenia taśmą jasnego, białego, bezszwowego papieru (A) do zewnętrznej ściany z cegły skierowanej na zachód (B) . Gdy poranne słońce wschodziło ze wschodu, ściana rzuciła cień (C) w którym Dixon umieścił swój obiekt. Ponieważ oświetlenie obiektu stawało się największe wraz ze wschodem słońca, Dixon pracowała dość szybko. Ostrożnie umieścił obiekt na tyle daleko od tła, aby nie dostrzec odblasków wokół postaci, ale nie tak daleko do przodu, aby obiekt znajdował się bliżej bezpośredniego światła słonecznego, a zatem był zbyt jasno oświetlony. Aby zapobiec wypłukiwaniu odcieni skóry, przymknął o 0,67 stopień w stosunku do odczytu licznika punktowego zalecanego przez jego aparat Canon EOS 5D Mark II (D) . Dixon lubi tę konfigurację, ponieważ „Mam dość dźwigania świateł i sprzętu od sesji do sesji oraz konfigurowania skomplikowanych konfiguracji. Ta prostsza konfiguracja pozwala mi skupić się na fotografowanym obiekcie”.