Czasami może wydawać się trudne, aby nasze obrazy były wyjątkowe, a przynajmniej bardziej interesujące. Podczas naszego przepływu pracy czasami nawet odrzucamy zdjęcia, ponieważ uważamy, że nie są interesujące lub że zawiodliśmy przy ekspozycji lub kompozycji. To, o czym często zapominamy, to to, że możemy sprawić, by nasze obrazy wyróżniały się spośród innych i stały się mniej przyziemne, po prostu będąc nieco kreatywnym w naszej edycji. Czasami możemy nawet posunąć się tak daleko, aby uratować obraz, który w przeciwnym razie mógłby zostać wprowadzony do przycisku usuwania. Tylko za pomocą potężnych, ale prostych technik przetwarzania końcowego możemy odkryć ukryte klejnoty w naszych obrazach.
Przedstawiamy podzielone tonowanie
Jedną z takich technik, która może nadać obrazowi wyjątkowości i siły, jest proces podziału tonacji. Najprawdopodobniej oglądałeś już wiele obrazów, które zostały podzielone, nawet jeśli nic o tym nie wiedziałeś. Wiele fotografii wyglądających na vintage, które wydają się obecnie modne, prawie zawsze w pewnym stopniu wykorzystuje przetwarzanie tonów. Nie oznacza to, że obrazy podzielone tonem są czymś nowym, w rzeczywistości sytuacja jest zupełnie odwrotna. Tonowanie dzielone ma swoje korzenie w fotografii filmowej i druku w ciemni. Zanim zaczniemy się uczyć, jak łatwo można przekonwertować obrazy na podzielone tony, przyjrzyjmy się najpierw, czym są podzielone, stonowane obrazy, i przyjrzyjmy się (nawet krócej) trochę historii tego procesu.
Co to jest podzielone tonowanie?
Dzielone tonowanie to po prostu proces, w którym ton koloru jest dodawany do obszarów jasnych i zacienionych na monochromatycznej fotografii. Tradycyjnie zdjęcie przetwarzane z rozdwojonymi tonami zaczyna swoje życie jako przechwycony obraz czarno-biały. Po całkowitym wykonaniu i wywołaniu nadruku jest on następnie wprowadzany do innych substancji chemicznych, które w różny sposób wpływają na odcienie obrazu, w zależności od względnego składu stosowanej chemii. W dzisiejszym świecie cyfrowe ciemnie pozwalają nam przenieść tę technikę selektywnego tonowania na nasze kolorowe wydruki. Obrazy podzielone na kolory są całkiem możliwe i często są bardzo przyjemne. Jednak dla naszych celów ograniczymy dyskusję do procesu używania podzielonego tonowania, ponieważ odnosi się to wyłącznie do czarno-białych zdjęć.
Historia podziału tonowania
Wszystko zaczęło się wraz z narodzinami samego procesu fotograficznego w połowie XIX wieku. Obrazy powstałe w epoce wczesnych eksperymentów z medium były bardzo delikatne i niezwykle podatne na degradację pod wpływem fizycznego dotyku, warunków atmosferycznych, a także ekspozycji na światło po rozwoju. Wraz z rozwojem fotografii pionierzy sztuki odkryli, że potrzebują sposobu, aby gotowe wydruki były trwalsze i trwalsze. Doprowadziło to do wprowadzenia tonerów w procesie drukowania w ciemni. Zasadniczo większość tonerów zastępuje metaliczne srebro obecne w druku bardziej stabilnym związkiem srebra.
Ostateczny ton wydruku zależał oczywiście od rodzaju użytego tonera. Łatwo rozpoznawalnym tego przykładem jest ton sepii. Wszyscy widzieliśmy je wcześniej; ciepłe i złote odcienie, które wyglądają głównie na staroświeckie i mogą nadać obrazowi nostalgii. Pierwotnie zdjęcia w tonacji sepii były wynikiem procesu chemicznego w ciemni. Proces obejmował obróbkę gotowego wydruku związkami chemicznymi, które przekształcały obecne srebro w związek srebra zwany siarczkiem srebra, co zapewniało znacznie trwalszy gotowy wydruk.
Procesy dzielonego tonowania powstały dzięki zastosowaniu różnych środków tonujących na różnych etapach, w różnych proporcjach. Fotograf może potraktować zdjęcie jednym rodzajem tonera, a następnie zatrzymać proces na żądanym etapie, pozostawiając tylko najjaśniejsze fragmenty. Następnie można wprowadzić inny, inny rodzaj tonera, który reagowałby z resztkami srebra obecnymi w cieniach pozostałych po poprzednim zabiegu. W ten sposób tony widoczne na obrazie zostałyby podzielone – stąd podzielone tonacje.
Ansel Adams, jeden z najbardziej wpływowych twórców fotografii naszych czasów, również zastosował w swoich arcydziełach zastosowanie dzielonego tonu. To samo w sobie jest dość interesujące, ponieważ Adam był realistą pod każdym względem. Oznacza to, że promował prostą fotografię z minimalnymi manipulacjami w ciemni, poza własnymi poprawkami, wykorzystując głównie uniki i spalanie. Do swoich prac Ansel wybierał przede wszystkim środki tonizujące na bazie selenu, które dodawały bardzo delikatny niebieski odcień cieniom większości jego odbitek. Tony kolorów nazwał bakłażanem, a chłód niebieskawej czerni stworzył obrazy, które wciąż zaliczane są do jednych z najwspanialszych przykładów sztuki fotograficznej, jakie kiedykolwiek powstały.
Jak zastosować podzielone tonowanie w Lightroomie
Teraz, gdy już wiesz, na czym polega przetwarzanie tonów dzielonych, możemy przejść do zabawnych rzeczy. Rzućmy okiem na to, jak łatwo wyróżnić czarno-białe obrazy za pomocą funkcji podziału tonowania w Adobe Lightroom 6 (funkcja podziału tonowania jest również dostępna w innym oprogramowaniu do przetwarzania obrazu, w tym LR CC, Photoshop i ACR).
Zacznijmy od kolorowego obrazu, który naszym zdaniem skorzystałby na konwersji na czarno-biały. Zdjęcia, które często dobrze przechodzą w czarno-białe, mają wyraźne kontrasty między obszarami światła i cienia i mają świetną teksturę w temacie.
To jest szybkie zdjęcie mojego psa Lei. Jasne światło wpadające przez drzwi rzuca jej profil prawie w sylwetkę, a wysoka czułość ISO zapewnia lekko ziarnisty obraz, ale tak naprawdę nie ma niezwykłego koloru, o którym można by mówić. Postanowiłem więc przekonwertować go na czarno-biały i użyć ziarna, aby uzyskać ziarnisty i spontaniczny wygląd zdjęcia.
Oryginalny kolorowy obraz
To jest obraz po konwersji na czarno-biały.
Ale nadal chciałem czegoś więcej niż tylko czarno-białego zdjęcia, więc zdecydowałem się zastosować delikatne rozszczepienie tonacji. Tutaj mamy to samo zdjęcie Leii otwarte w LR 6. Panel Split Tone jest podświetlony.
Zobaczysz kilka opcji kontrolowania tonacji świateł i cieni, a także suwak odcienia i nasycenia dla każdego z nich. Jest też suwak balansu. Suwak balansu kontroluje sposób, w jaki odcienie kolorów są stosowane względem siebie.
Dopasowałem tony, aby rozjaśnienia miały żółty odcień, a cienie zmieniłem na niebiesko-fioletowy. Po prostu dostosowywałem każdy suwak, aż osiągnąłem pożądany wygląd obrazu.
Oto edycja z suwakiem balansu, który faworyzuje najciekawsze momenty.
Tutaj widzimy, że jest zrównoważony, aby faworyzować cienie.
Oto gotowy obraz po podzieleniu tonowania. Od początku do końca przetwarzanie trwało mniej niż pięć minut.
Stosowanie podzielonego tonowania do zdjęć czarno-białych może być łatwym sposobem na wyjście poza zwykłą konwersję zdjęcia na czarno-białe. Dodaje zainteresowania Twoim ujęciom i pomaga wyróżnić się na tle zwykłych. Na szczęście fotografia cyfrowa dała nam ogromne możliwości eksperymentowania z naszymi obrazami, wprowadzania edycji i oglądania efektów w czasie rzeczywistym.
Oto kolejny przykład obrazu, który został przetworzony przy użyciu podzielonego tonowania (zobacz także inne w tym artykule). Wypróbuj kilka technik przetwarzania podzielonych tonów i zobacz, czym mogą stać się Twoje czarno-białe zdjęcia!
Uwaga redaktora: Jest to jeden z serii artykułów w tym tygodniu zawierających wskazówki dotyczące fotografii czarno-białej. Poszukaj wcześniejszych poniżej i więcej codziennie przez kilka następnych dni.
- 5 prostych sposobów na tworzenie ekspresyjnych zdjęć czarno-białych
- Wskazówki dotyczące czarno-białej fotografii dzikiej przyrody
- 7 wskazówek dotyczących czarno-białej fotografii portretowej
- 28 obrazów z mocnymi czarno-białymi kompozycjami
- Tygodniowe wyzwanie fotograficzne – techniki czarno-białe
- Wskazówki dotyczące czarno-białej fotografii dzikiej przyrody
- Jak konwertować obrazy na czarno-białe i dodawać odcień koloru w Photoshopie
- Fotografowanie czarno-białe przez jeden dzień, aby poprawić swoje fotograficzne oko