CGI w filmie:historia i przyszłość efektów wizualnych

Wyrusz w podróż przez ewolucję CGI i odkryj jej potencjalny wpływ na przyszły krajobraz kina.

W przeszłości twórcy filmowi kształtowali percepcję widzów wyłącznie na podstawie praktycznych efektów i sztuczek optycznych, wykorzystując takie techniki, jak kąt kamery, dobór obiektywu i misternie zaprojektowane scenografie.

Chociaż korzystamy z zielonych ekranów i wolumetrycznych ekranów LED, w przeszłości rozszerzenia scenografii były starannie malowane ręcznie.

Metoda ta stopniowo przekształciła się w manipulację cyfrową, w której komputery i różne oprogramowanie umożliwiały twórcom rzeźbienie i projektowanie wszystkiego, co tylko można sobie wyobrazić. To przejście w kierunku kreatywności cyfrowej stało się katalizatorem rozwoju technologii CGI.

Teraz konieczne jest dokonanie jasnego rozróżnienia pomiędzy różnymi obszarami CGI, szczególnie porównując je z akcją na żywo, efektami praktycznymi i samym CGI. Na pierwszy rzut oka rozróżnienie może wydawać się proste.

Na przykład terminy efekty wizualne i CGI są często łączone i oznaczają to samo, a mimo to reprezentują różne pojęcia. Chociaż CGI jest podzbiorem efektów wizualnych, zakres efektów wizualnych jest szerszy i obejmuje zadania takie jak komponowanie matowych obrazów, wymazywanie kabli kaskaderskich i sztuczne dodawanie śniegu do scen.

Natomiast CGI polega wyłącznie na generowaniu efektów wizualnych przy użyciu grafiki komputerowej.

Może pojawić się pytanie:„Czy nie są one zasadniczo takie same?”

Rozważ ten ilustrujący przykład zza kulis filmu Marvel Avengers . Mark Ruffalo ma na sobie kombinezon do rejestracji ruchu, będący podstawą modelu CGI Hulka. Tymczasem zdjęcia odbywają się w studiu na tle zielonego ekranu, z rekwizytową taksówką z napisem „Nowy Jork”, co wskazuje, gdzie artyści VFX wstawią później pejzaż uliczny Nowego Jorku.

Transformacja Ruffalo w Hulka opiera się na danych pochodzących z przechwytywania ruchu, czyli CGI. Integracja nowojorskiej sceny ulicznej za aktorami, osiągnięta dzięki technologii zielonego ekranu, stanowi przykład pracy VFX.

Teraz bardziej niż kiedykolwiek te dwie rzeczy przeplatają się w oszałamiający sposób. Ostatnio (niezwykle znaczące) pojawienie się wirtualnych teł, które prawie zastępują zielone ekrany, to nowy sposób oświetlenia. Technologia ta jest w powijakach i spotkała się z krytyką, ale porozmawiamy o tym więcej w skrócie.

W miarę postępu technologii i produkcji wirtualnej dostępne są podglądy na żywo tego, jak postać CGI będzie wyglądać podczas interakcji z aktorami. Dzięki temu aktorowi łatwiej jest zagrać fenomenalnie i ugruntować go na scenie.

Warto zauważyć, że nie zawsze tak było. Miejsce, w którym jesteśmy dzisiaj, może pochwalić się długą historią niesamowitego postępu technologicznego w każdej części przestrzeni produkcyjnej.

Pierwsze zastosowania CGI

Chociaż często utożsamiamy CGI ze współczesnymi filmami, szczególnie z pierwszej dekady XXI wieku, CGI jest prawie tak stare, jak większość obecnych gwiazd Hollywood.

Wczesne przykłady obrazów generowanych komputerowo (CGI) w znaczących produkcjach filmowych sięgają czasów Westworld z 1973 roku. oraz Gwiezdne Wojny z 1977 r . Westworld był szczególnie godny uwagi ze względu na pierwsze wystąpienie CGI w filmie, choć na krótko, przez około 10 sekund.

Efekt ten osiągnęli John Whitney Jr. i Gary Demos, którzy wykorzystali technologię NASA do digitalizacji obrazu i dekonstrukcji go na dane liczbowe. Umożliwiło to komputerowi manipulowanie tymi liczbami na różne sposoby – zmieniając kolory, kompresując i rozszerzając obrazy – w wyniku czego powstało ujęcie z punktu widzenia (POV) z perspektywy robota.

Skupmy się na Gwiezdnych Wojnach , aby ożywić wszechświat, film opierał się głównie na połączeniu efektów praktycznych, miniaturowych modeli i technik oświetleniowych.

Jednak jeden z przełomowych momentów filmu zawierał innowacyjną sekwencję CGI. Sekwencja zbliża się do punktu kulminacyjnego filmu, gdy Luke Skywalker i pozostali piloci X-wingów przygotowują się do ataku na Gwiazdę Śmierci.

Widzimy trójwymiarową mapę taktyczną przedstawiającą ich atak. Sekwencja ta została opracowana przez zespół Electronic Visualization Laboratory na Uniwersytecie Illinois w Chicago. Pomimo swojej prostoty jak na dzisiejsze standardy, sekwencja ta była wówczas przełomowym momentem w kinematografii.

Innowacja wykraczała poza zwykłe tworzenie obrazów i obiektów za pomocą nowych środków; zasadniczo zmieniło to możliwości narracyjne w kręceniu filmów. Nagle wszystkie gatunki uzyskały dostęp do niespotykanych dotąd możliwości opowiadania historii.

Gwiezdne Wojny przejęło inicjatywę dzięki innowacjom, wprowadzając pierwszą postać całkowicie CGI, która odegrała znaczącą rolę w historii kina. Jest to oczywiście nikt inny jak Jar Jar Binks w Gwiezdnych Wojnach, odcinku 1:Mrocznym widmie z 1999 roku .

"Dis to Nutsen. Och, Gooberfish!" – Jar Jar Binks

Pomimo tego, że stworzenie postaci całkowicie CGI, takiej jak Jar Jar Binks, która mogła wchodzić w interakcję w czasie rzeczywistym z żywymi aktorami, wywarło ogromny wpływ, mimo że stało się tematem humoru i kultury memów, głównie ze względu na wczesną fazę CGI.

Obecnie często toczy się debata na temat tego, czy witrażowy rycerz z Młodego Sherlocka to pierwsza postać CGI, ale należy zauważyć, że chociaż witrażowy rycerz poprzedza Jar Jar Binksa, Jar Jar jest pierwszą postacią, która wypowiada słowa i ma dynamiczną interakcję z żywymi aktorami.

Kultowe zastosowania CGI

Niezależnie od gatunku i tematu, największe hity kinowe wszechczasów mają jedną wspólną cechę. Są to produkcje wysokobudżetowe, w których przez cały film intensywnie wykorzystuje się CGI. Pomyśl o wielkich filmach akcji, takich jak Gwiezdne Wojny lub Avengers serial z CGI i efektami wizualnymi w prawie każdej scenie.

Gwiezdne wojny:nowa nadzieja (1977)

Chociaż nie zawsze tak było, norma ta zaczęła się gdzieś zmieniać. Nie szukaj dalej niż Gwiezdne wojny:nowa nadzieja George’a Lucasa , wydany latem 1977 roku. Zdumiewające wykorzystanie elementów CGI w połączeniu z praktycznymi i miniaturowymi efektami zapoczątkowało nową erę kina.

Gwiezdne Wojny filmy zmieniły oczekiwania widzów co do tego, czym mógłby być letni hit. Patrząc na lata 80., widać, jak ta ogromna zmiana wpłynęła na filmy takie jak Tron , Drapieżnik , Superman , E.T. i Obcy w kinie.

Terminator 2:Dzień Sądu (1991)

W większości szkół filmowych popularne jest powiedzenie:Gwiezdne Wojny rozpoczął grę, a następnie Jurassic Park zmienił to.

Chociaż nadal uważam, że to zdanie jest prawdziwe, chciałbym dodać do tego stwierdzenia jeden film:Terminator 2:Dzień sądu .

Twierdzę, że jest to jeden z najbardziej wpływowych filmów, jakie kiedykolwiek powstały, jeśli chodzi o CGI. T2 dał widzom kolejny ogromny skok w perspektywie tego, czym może być CGI w filmie.

Złoczyńca T-1000 był czasami kompletną postacią z ciekłego metalu CGI, która potrafiła zmieniać się i przybierać dowolny kształt. ILM popchnął nową technologię CGI na absolutną krawędź. Osiągnęli ten efekt, malując siatkę 2 × 2 cale na aktorze Robercie Patricku i kręcąc materiał referencyjny przedstawiający jego spacer. Następnie zeskanowali jego głowę w celu dalszego modelowania.

Jeśli chcesz głębiej zagłębić się w T2 genialne CGI, sprawdź to. To świetne podsumowanie tego, jak zespół wykonał jedno z najbardziej oszałamiających ujęć w filmie. To relacja z pierwszej ręki o tym, jak artysta stworzył sekwencję. T2 nadal trzyma poziom pod względem efektów wizualnych i należy go docenić.

Park Jurajski (1995)

Park Jurajski to kolejny moloch, który na zawsze zmienił oczekiwania dotyczące letnich hitów kinowych. Czy jesteś zmęczony słuchaniem, jak to mówię? To dlatego, że to prawda. Park Jurajski przyczynił się do jeszcze większych skoków w historii CGI.

Film łączy prawdziwe animatroniczne modele dinozaurów z dinozaurami CGI, zmieniając sposób, w jaki widzowie postrzegają dinozaury wchodzące w interakcję z aktorami. Używali praktycznego modelu dinozaura, gdy potrzebowali zbliżenia głowy dinozaura obok człowieka. Następnie, w przypadku szerszych ujęć, można było użyć wersji CGI dinozaurów, co zapewniło ultrarealistyczny wygląd.

To genialne połączenie perspektywy i efektów wizualnych na zawsze zmieniło sposób opowiadania historii. Park Jurajski zawsze będzie znany z włączania CGI jako organicznej części historii w sposób poprawiający zwiększone poczucie realizmu.

Macierz (1999)

Znacie już scenę, która zachwyciła publiczność. Unik w zwolnionym tempie, który szturmem podbił publiczność i świat filmowy!

Wykorzystując zestaw kamer 360 stopni i wykonując indywidualne zdjęcia Keanu Reavesa w środku, Wachowscy przełamali bariery uniemożliwiające wspólne działanie aktorów i CGI.

Ta kultowa i bezbłędnie wykonana sekwencja bardziej niż kiedykolwiek zatarła granicę między rzeczywistością a sztuczkami filmowymi.

Awatar (2009)

Jeśli wyżej wymienione filmy ustaliły przewagę, James Cameron ją wzmocnił.

Awatar był zapierającym dech w piersiach połączeniem przechwytywania ruchu i szaleństwa CGI. W wyprodukowanym przez WETA filmie wykorzystano bardzo szczegółową technologię mapowania twarzy aktorów za pomocą kamer, które potrafią wykryć nawet najmniejszy ruch w ich wyrazie twarzy. Dane te zostaną następnie przesłane do generowanych komputerowo modeli postaci.

Awatar wykorzystał 60% obrazów CGI przez cały trzygodzinny czas trwania. W 2009 r. było to niespotykane. Wyniki były oszałamiające. Do tego momentu film stał się najbardziej dochodowym filmem wszechczasów.

Początek (2010)

Początek Christophera Nolana jest doceniany za innowacyjne zastosowanie efektów praktycznych, CGI i złożonej struktury narracyjnej. Zgłębia głębię ludzkiej psychiki poprzez manipulację snami. Jako taki, Incepcja stanowi kamień milowy w ewolucji filmu.

Efekty wizualne, w szczególności scena składanego miasta i walka w korytarzu przy zerowej grawitacji, stanowią wyjątkowe połączenie CGI z efektami praktycznymi. Metody te doprowadziły do ​​stworzenia oszałamiającego wizualnie i stymulującego intelektualnie doświadczenia.

Chociaż CGI tworzy wyjątkowy spektakl wizualny, poprawia także opowiadanie historii, kwestionując postrzeganie rzeczywistości przez widza i zanurzając widzów w jego wielowymiarowym świecie.

Awatar:Droga wody (2022)

Długo oczekiwana kontynuacja Awatara Jamesa Camerona , Droga wody to kolejny doskonały przykład wyjścia poza ramy technologii filmowej i opowiadania historii oraz dalszego jej rozwoju.

Obok wystawy wizualnej pierwszego filmu, Droga wody eksploruje wodne regiony Pandory i z powodzeniem prezentuje imponującą kulminację najnowocześniejszej technologii CGI i przechwytywania wydajności. Cameron i jego zespół opracowali innowacyjne metody przechwytywania ruchu pod wodą, aby uzyskać tak hipnotyzujące efekty wizualne.

Dzięki takim technikom powstały zapierające dech w piersiach sceny, które zapewniły widzom wciągające wrażenia, pozwalające im zanurzyć się w szczegółowej naturze podwodnego świata.

Co więcej, kontynuacja dodaje głębi tematycznej eksploracji ekologii, rodziny i przetrwania, przeplatając się z dobrze ugruntowanym językiem wizualnym z poprzedniczki.

Ten film reprezentuje obiecujący potencjał CGI dla przyszłych filmów, tworząc rozległe, wciągające światy, które są niezwykłe wizualnie.

Dlaczego CGI jest dobre dla filmów?

W ostatnich latach wśród studiów i twórców filmowych można zaobserwować rosnącą tendencję do unikania CGI i efektów wizualnych.

Na przykład Tom Cruise wspomniany w związku z Top Gun:Maverick , "Jeśli uda mi się to rozgryźć, jeśli każdy z nas to rozwiąże, byłoby fajnie. Chciałbym jeszcze raz latać tymi odrzutowcami, ale wszystkie odrzutowce musimy wykonać praktycznie, bez CGI na odrzutowcach. "

To stwierdzenie stało się istotną częścią kampanii marketingowej. Jednak później ujawniono, że film zawierał ponad 2500 ujęć VFX, w tym wiele samolotów CG.

Jeśli masz zamiar obejrzeć jeden film, o którym mowa w tym artykule, niech to będzie ten.

Tendencja ta wynika przede wszystkim z tego, że widzowie są zmęczeni kiepską pracą CG i wierzą, że wolą praktyczne efekty. Chociaż praktyczne efekty mogą wydawać się bardziej organiczne, problem sprowadza się do słabego CGI, a nie samego CGI.

Doskonały przykład „płynnej integracji” CGI można zobaczyć w filmie Mad Max:Na drodze gniewu z 2015 roku .

Film słynie z praktycznych efektów i akrobacji, które dominują na ekranie, umiejętnie połączonych z elementami CGI do tego stopnia, że rozróżnienie między rzeczywistością a ulepszeniami cyfrowymi staje się wyzwaniem.

Właśnie ta dwuznaczność jest celem skutecznego CGI.

Weźmy przykład Ex Machina , film o skromnym budżecie, który zdobył Oscara za efekty wizualne. Przykładem strategicznego wykorzystania CGI w filmie, szczególnie w jego powściągliwym podejściu, jest portret Avy w wykonaniu Alicii Vikander. Vikander założył dopasowany garnitur, którego części zostały cyfrowo zastąpione technologią CGI, aby przedstawić komponenty robotów.

Kostium Vikandera służył także zespołowi ds. efektów wizualnych jako narzędzie do przechwytywania ruchu — stanowiło to genialne połączenie praktycznego projektowania kostiumów i grafiki komputerowej. To połączenie elementów świata rzeczywistego z ulepszeniami cyfrowymi znacząco przyczyniło się do wciągającego doświadczenia filmu.

Skuteczne CGI, płynnie i logicznie zintegrowane z narracją, może znacznie wzbogacić wrażenia wizualne.

CGI demokratyzuje także proces tworzenia filmów poprzez swoją przystępność. Dzięki oprogramowaniu takim jak After Effects, Blender (bezpłatny) i Cinema4D praktycznie każdy może stworzyć scenę 3D, a nawet cały projekt, pod warunkiem, że chce nauczyć się tych narzędzi. Często mówi się, że „wszystko jest możliwe” i w przypadku CGI to powiedzenie ma w sobie wiele prawdy.

Zasoby edukacyjne dotyczące CGI i efektów wizualnych są bogate, począwszy od samouczków YouTube po specjalistyczne kursy online oferowane przez platformy takie jak Learn Squared, VFX Apprentice i School of Motion. Zasoby te ułatwiają początkującym zanurzenie się w świat cyfrowej twórczości.

Co więcej, wpływ CGI rozciąga się na hity rozrywkowe, oferując widzom ekscytujące doświadczenia. Większość filmowców zgadza się, że najważniejszy jest fascynujący scenariusz; stanowi podstawę sukcesu filmu. Jednak wraz z postępem w CGI zakres opowiadania historii znacznie się rozszerzył.

Ważne jest również, aby stawić czoła wyzwaniom i krytyce związanej z CGI, co omówimy w dalszej części.

Dlaczego CGI jest szkodliwe dla filmów?

OK, zauważyliśmy, że studia starają się reklamować swoje filmy jako „wolne od CGI”, ponieważ widzowie są wyczerpani cierpliwością i entuzjazmem. To zmęczenie wynika z nadmiernego polegania przez produkcje filmowe na CGI jako szybkim rozwiązaniu problemów, na które albo brakuje czasu, albo nie chcą przeznaczyć budżetu na inne aspekty produkcji.

Widzowie często potrafią wykryć, kiedy produkcja poszła na skróty, czego dowodem są nierealistyczne lub niestosowne efekty wizualne, które zakłócają wciągające wrażenia z filmu.

Niedawno ujawniono, że większość filmów Marvela poddawana jest szeroko zakrojonym powtórkom, jak sugeruje po obejrzeniu dzienników figurant Marvela, Kevin Feige. Z powodu niedopatrzeń i zmian w trakcie produkcji wiele elementów filmu – takich jak lokalizacje, efekty, a nawet kostiumy – jest skończonych dopiero na późnych etapach.

Dlatego też artyści zajmujący się efektami wizualnymi nie mają wielu miesięcy na udoskonalenie swojego przepływu pracy, ale mają do czynienia z kilkutygodniowym pośpiechem, co skutkuje mniej dopracowanymi efektami wizualnymi.

CGI może czasami wprowadzać elementy, które wydają się dziwne lub niepotrzebnie sfabrykowane, takie jak niepotrzebne obiekty, tła lub inne cyfrowe dodatki, które nie wspierają narracji.

Godnym uwagi przykładem jest scena z Uncharted (adaptacja filmowa z udziałem Toma Hollanda), gdzie bohater stoi przed dużym oknem, na tle nocnego nieba. Efekt zielonego ekranu wydaje się wyraźnie nie na miejscu, mimo że jest oświetlony przez instalację wewnętrzną.

Przy zgłoszonym budżecie wynoszącym 120 milionów dolarów można się zastanawiać, dlaczego taki film ma trudności z uzyskaniem wiarygodnego ujęcia na zielonym ekranie. Częściowo problem ten wynika z nadmiernej zależności od CGI i zielonych ekranów w celu uwzględnienia zmian w scenariuszu w ostatniej chwili i scen uznawanych za mniej istotne.

Kiedy film przeznacza znaczną część budżetu efektów wizualnych na kilka rozbudowanych sekwencji akcji, inne sceny mogą ucierpieć z powodu ograniczeń budżetowych i priorytetowych. Osiągnięcie realistycznego efektu zielonego ekranu jest możliwe, jednak pojawiają się problemy, gdy scena nie jest odpowiednio oświetlona lub nie ma jasnej wizji efektu końcowego.

Takie podejście może promować taką formę kręcenia filmów, która zbytnio opiera się na magii postprodukcji, zakładając, że każdy problem można „naprawić pocztą”. Decyzje dotyczące dodatków CGI są często odkładane do czasu zakończenia zdjęć, w oparciu o takie czynniki, jak opinie widzów lub wymagania studia, co sprzyja nastawieniu „dostosujemy to później”.

Jednak CGI i postprodukcja nie są w stanie naprawić podstawowych wad historii lub fabuły. Jest to coraz bardziej widoczne w przypadku najważniejszych filmów, które mają zostać wydane w pośpiechu.

Przykładem krytycznego spojrzenia na wpływ CGI są najnowsze projekty Marvela, takie jak Thor:Love and Thunder oraz Doktor Strange w wieloświecie szaleństwa , gdzie jakość pracy z efektami wizualnymi i sposób traktowania artystów zajmujących się efektami wizualnymi były przedmiotem kontrowersji.

Nacisk branży na ilość ponad jakość, bez uwzględnienia czasu i zasobów potrzebnych artystom zajmującym się efektami wizualnymi, jest nie do utrzymania.

Ten obecny trend w praktykach produkcyjnych i postprodukcyjnych wymaga ponownej oceny. W idealnym przypadku branża wyciągnie wnioski z tych doświadczeń i powróci do modelu, w którym CGI i efekty wizualne uzupełniają i ulepszają opowiadanie historii, a nie służą jako podpora dla przyspieszonej produkcji lub niedociągnięć narracyjnych.

Jak stworzyć CGI

Dobra wiadomość jest taka, że jest rok 2024, co oznacza, że istnieją tysiące zasobów, programów, metod i wpisów w dziedzinie efektów wizualnych wykorzystujących prace CGI. Jeśli chcesz się czegoś dowiedzieć lub zająć w tej dziedzinie, jest to więcej niż możliwe i nie musisz iść do szkoły filmowej.

Jeśli zastanawiasz się, od czego zacząć, nie szukaj dalej niż guru Blendera, Andrew Price. Zacznie od przeprowadzenia Cię przez proces tworzenia wygenerowanego komputerowo pączka w tym bezpłatnym programie.

Oprócz Blendera istnieje mnóstwo świetnych kanałów YouTube, które możesz śledzić, które uczą, rozmawiają i szkolą przyszłych artystów CGI przy użyciu wszelkiego rodzaju programów i typów CGI.

Sprawdź niektóre z tych kanałów:

• Piotr Francja
• przedsiębiorca
• Ian Hubert (sprawdź jego Patreona)
• Czy jestem filmowcem?
• Beat Premium

Przyszłość CGI

Gdy zastanawiamy się nad trajektorią CGI i efektów wizualnych w filmie i telewizji, staje się oczywiste, że znaczna część ich przyszłości leży w granicach studia.

Era hojnych budżetów pozwalających na praktyczną realizację doskonałych scenografii dobiega końca, w miarę jak studia dążą do większej wydajności produkcji. Wydajność nie musi jednak oznaczać spadku jakości. Pojawienie się wirtualnych zestawów wyposażonych w ekrany LED wyświetlające fotorealistyczne tła w czasie rzeczywistym zwiastuje erę CGI o niespotykanej dotąd jakości.

Operatorzy, tacy jak Greig Fraser, przodują, demonstrując potencjał tej innowacyjnej technologii w takich filmach jak The Batman , Wydma i Mandalorianin .

Chociaż dostęp do takiej technologii może wydawać się trudny, ewolucja CGI na przestrzeni lat odzwierciedla szerszy trend w kierunku demokratyzacji technologii filmowej. Twórcy o różnym budżecie coraz częściej korzystają z zaawansowanych narzędzi CGI.

Rozważmy przykład deepfakes. Dzięki niezbędnemu oprogramowaniu i talentowi do podszywania się pod inne osoby tworzenie fotorealistycznych transformacji jest w zasięgu ręki.

Co więcej, firmy takie jak Rokoko oferują niedrogie kostiumy do przechwytywania ruchu, umożliwiające filmowcom animowanie postaci w oparciu o ruchy aktora.

Zasoby takie jak samouczek „Pierwsze kroki z przechwytywaniem ruchu” autorstwa Am I A Filmmaker? oferują cenne wskazówki dotyczące wykorzystania takiej technologii.

Podsumowanie

Od początków swojej działalności w latach 70. XX wieku CGI przeszło transformacyjny rozwój, wpływając na niezliczone przełomowe filmy i poszerzając granice opowiadania historii i kreatywności wizualnej.

Z każdym rokiem nowe techniki i innowacje popychają dziedzinę w nowych, ekscytujących kierunkach, czyniąc narzędzia CGI bardziej dostępnymi i wszechstronnymi. Ta ewolucja zapewnia, że nauka i doskonalenie CGI jest łatwiejsze niż kiedykolwiek wcześniej.

Wyruszenie w podróż do świata efektów wizualnych oferuje nieograniczony potencjał kreatywności i innowacji.

Powodzenia w podróży do świata efektów wizualnych.

Więcej informacji na temat CGI znajdziesz w tych artykułach:

• CGI, skany 3D i akcja na żywo z twórcami obrazów w Saddington Baynes
• RRR i wszystko, co musisz wiedzieć o kinie Tollywood
• Czy filmy 3D wkrótce osiągną ostateczny wynik?

Zdjęcie na okładce za pośrednictwem Universal Pictures.