Eksperci zastanawiają się, jak udoskonalić fotografowanie strukturalne
Autor:Dan Richards | Opublikowano 27 lutego 2015 o 21:18 czasu wschodniego
Jako ludzi i fotografów pociągają nas struktury. Otulające chmury drapacze chmur, proste podmiejskie domy, katedry, zrujnowane szopy ogrodowe – każdy rodzaj konstrukcji może być świetnym tematem. Tutaj czterech mistrzów gatunku wyjaśnia, jak sprawić, by Twoje zdjęcia architektury poszybowały w górę.
„To właśnie czyni nas ludźmi” – mówi Adrian Gaut o naszej fascynacji robieniem zdjęć naszych konstrukcji i „zdolności wykraczania poza środowisko”.
Gaut, profesjonalista komercyjny z Nowego Jorku, którego zdjęcia pojawiają się na stronach 52 i 53, reprezentuje gatunek fotografów architektury, którzy robią zdjęcia nie głównie dla firm projektowych, ale w ramach większych projektów lub pracy osobistej.
Tacy artyści łączą swoje dosłowne przedstawienia budynków z nakładką metafory. Jak to ujął Christopher Griffith, również mieszkający w Nowym Jorku, fotografowanie architektury to „świadectwo idei, wrażenie, że w ogóle można zbudować tego rodzaju rzeczy – ten rodzaj podziwu, jaki ludzie żywią dla zdolności [ich] tworzenia”.
Każdy, kto czuje ten zachwyt, może nauczyć się wyrażać go na zdjęciach.
Rozwój stylu
Twój punkt widzenia, zarówno jeśli chodzi o miejsce ustawienia aparatu, jak i znaczenie danej budowli, będzie cechą charakterystyczną Twoich fotografii architektury. Strzelaj, aby dowiedzieć się, co Cię przyciąga, i ruszaj dalej.
Na przykład styl Gauta jest zdominowany przez kąty i bliższą perspektywę niż zwykle w fotografii architektury – cecha ta zrodziła się z konieczności. Kupił na eBayu używany zestaw 4×5, który według niego był wyposażony w obiektyw 90 mm (bardzo szeroki w tym aparacie wielkoformatowym), ale w rzeczywistości był wyposażony w obiektyw 210 mm (krótki teleobiektyw). „Nie było mnie wtedy stać na zakup innych obiektywów” – mówi. „Zacząłem więc fotografować dłuższym obiektywem i odkryłem, że udało mi się uzyskać coś bardziej wyjątkowego i bardziej spójnego z moją wizją architektury. Pozwoliło mi to również fotografować budynki, które jako całość niekoniecznie wydawały mi się interesujące, ale [których detale] miały duży potencjał. Kiedy mogłem sobie pozwolić na więcej obiektywów, nadal czułem więź z tym sposobem pracy.”
Jeśli Gaut skupia się wyłącznie na kątach, Ashok Sinha, inny nowojorski fotograf, skupia się na zaokrągleniach. Powyżej znajduje się jego zdjęcie klatki schodowej w Galerii Sztuki Ontario w Toronto zaprojektowanej przez Franka Gehry'ego. "Uważam, że krzywizna jest mocnym elementem wizualnym, szczególnie w architekturze, gdzie wszystko jest [zwykle] bardzo proste. Dodaje to zdjęciom pikanterii i sprawia, że są wyraziste.
Tymczasem Griffith skupia się na powtarzających się schematach, co widać na jego zdjęciu przedstawiającym Teatr Wielki w Szanghaju po prawej stronie.
Matthias Haker, drezdeński fotograf komercyjny, wyraźnie przyciąga spirale i rurki, co widać na jego zdjęciu przedstawiającym stację londyńskiego metra na sąsiedniej stronie. „Fascynują mnie spiralne schody” – mówi. „To typowa sytuacja, gdy fotografuję kręcone schody w jakimś biurowcu... i kiedy ludzie tam pracujący widzą mnie leżącego na podłodze, zaczynają podnosić wzrok i właściwie zdają sobie sprawę, jakie to [jest] piękne – mimo że są przyzwyczajeni do oglądania ich codziennie”.
Lekcja? Zastanów się, jakie elementy wizualne w środowisku zabudowanym najbardziej przyciągają Twoją uwagę i ujędrnij w kadr scenę
sposób, który wysuwa te elementy na pierwszy plan.
Znajdowanie tematów
Identyfikowanie obiektów do sfotografowania to „połączenie przypadku i planowania” – mówi Gaut. "Dużo podróżuję i czasami mam listę rzeczy, które wyglądają interesująco, czasami z przewodników. Czasem odkładam tematy na przyszłe wycieczki, ale zawsze mam oczy otwarte. " Jego rada:spójrz na budynek obok tego, który Cię interesuje. „Czasami flagowe budynki autorstwa największych architektów są mniej interesujące niż te, które nie trafiają do prasy.”
W przypadku powyższego zdjęcia Sinha miał wolny dzień w Toronto na planie reklamowym, więc wyjechał. "Zawsze uwielbiam chodzić do galerii sztuki. Galeria Sztuki w Toronto znana jest nie tylko ze zbiorów, ale w ogóle z architektury. Zawsze chciałem zobaczyć klatki schodowe Gehry'ego."
Podobnie jak ci dwaj fotografowie, Haker zwykle bada budynki, aby sfotografować je do celów osobistych, co robi oprócz zleceń komercyjnych. „Przed wyjazdem spędzam dużo czasu na wyszukiwaniu w Internecie interesujących miejsc” – mówi. "Społeczności fotograficzne ułatwiły to wyszukiwanie. Poza tym sprawdzam książki o architekturze, a także strony internetowe i fora poświęcone architekturze."
Jednak niektórzy strzelcy znajdują obiekty bez większego wysiłku — wystarczy spojrzeć w górę. W przypadku zwyczajnych budynków wyzwanie polega na przekształceniu ich za pomocą fotografii. „Nigdy szczególnie nie przejmuję się reprezentacją rzeczywistości” – mówi Griffith. „Bardzo rzadko zdarza się, że patrzę na budynek i mówię:«Chcę zachować wierność temu, jak jest osadzony i żyje w otoczeniu i na horyzoncie.» O wiele bardziej skupiam się na tym, jak trójwymiarowy świat mieści się w dwuwymiarowym pudełku. Zawsze staram się, aby rzeczy wyglądały na większe niż życie, bardziej monumentalne.”
Wybieranie biegu
Ponieważ ci czterej fotografowie są zapracowanymi profesjonalistami, wykonują różnorodne prace. Dlatego zdecydowali się na pełnoklatkowe lustrzanki cyfrowe i ILC, głównie z obiektywami zmiennoogniskowymi. Gaut korzysta z aparatów Nikon z serii D810; Sinha preferuje serię Canon EOS 5D; a Haker jest pracownikiem firmy Sony i pracuje z modelami Alpha 900, Alpha 7R i Alpha 99.
„Zapewnia mi to odpowiednią elastyczność przy wykonywaniu wielu różnych zadań” – mówi Gaut o pełnoklatkowej lustrzance cyfrowej. „Martwa natura, portrety, zdjęcia lotnicze – to dla mnie prawdziwy dobrodziejstwo”. Do prac architektonicznych często używa dłuższego niż oczekiwano obiektywu Zoom Nikkor 70–200 mm f/2.8 AF.
Griffith jest wyjątkiem w tym gronie. Na studiach architektonicznych używa Linhof Master Technika 4×5, soczewek Rodenstock i – weź głęboki oddech – kliszy. Praca architektoniczna to – mówi – „co dziwne, niekoniecznie zarabiam na życie. Robię to dla siebie. Nie ma ekipy, nie ma producenta. Jesteś ty i aparat 4×5. Dzięki temu możesz wrócić do samotnego sposobu fotografowania.”
Chociaż w większości swoich prac komercyjnych wykorzystuje technologię cyfrową (Nikon Jako ludzi i fotografów przyciągają nas konstrukcje. Sypiące się w chmurach drapacze chmur, proste podmiejskie domy, katedry, zrujnowane szopy ogrodowe – każdy rodzaj konstrukcji może być świetnym obiektem. W tym artykule czterech mistrzów gatunku wyjaśnia, jak nadać zdjęciom architektonicznym wzlotu wzlotu. Autorzy:Dan Richards i D810s oraz Hasselblad H4 z tyłem Leaf), do celów osobistych lubi fotografować na kliszy, ponieważ:Mówi:„To zmusza do podejmowania decyzji. Mogę sfilmować wszystko pod słońcem, jeśli zrobię zdjęcia cyfrowe. Na kliszy nakręcę dwie lub trzy rzeczy i gotowe”. Griffith idzie na ustępstwo na rzecz szybkości – do ustalania wyjściowych kompozycji używa wizjera Linhof, podobnego do optyki stosowanej przez operatorów.
Podejmowanie decyzji
Żaden z naszych czterech strzelców nie ma obsesji na punkcie sprzętu. Podobnie jak w przypadku większości rodzajów fotografii, wykonanie świetnego zdjęcia architektury nie zależy od obiektu ani sprzętu, za pomocą którego je wykonujesz, ale od decyzji podjętych podczas fotografowania. W tym celu ci profesjonaliści oferują kilka przydatnych wskazówek.
„Pracuj ze sprzętem, który posiadasz, ze sprzętem, z którym czujesz się komfortowo, i znajdź podejście, które będzie dla Ciebie odpowiednie — w moim przypadku fotografowanie z dłuższymi obiektywami” – mówi Gaut.
Sinha namawia Cię, abyś zwracał uwagę na światło. „Zawsze obserwuję światło” – mówi. „Zawsze robię notatki na temat światła i patrzę na cienie”. I nie bój się podświetlenia. Jak podkreśla na swoim zdjęciu schodów Franka Gehry'ego, formę definiuje podświetlenie wydobywające się z sufitu i odbijające się od drewnianych balustrad.
Griffith ma niezwykłą radę:strzelaj mniej. Podczas prowadzonych przez siebie warsztatów poświęconych martwej naturze w lokalizacji polecił uczestnikom ograniczyć liczbę zdjęć, jakie będą robić w danej sesji, do 50 kliknięć. Ponieważ wszyscy fotografowali cyfrowo, on polegał na systemie honorowym. „To jakby mieć 50 arkuszy filmu” – mówi. "Ten rodzaj dyscypliny i tego rodzaju ćwiczenia tak naprawdę zmuszają cię do skupienia się nie na zdjęciu, które możesz zrobić, ale na zdjęciu, które chcesz zrobić. Problem [z technologią cyfrową] polega na tym, że nie wyostrza ona oka. Ja też jestem temu winien. Będę robić zdjęcia do pracy komercyjnej i po jednym dniu zrobię od 800 do tysiąca zdjęć – jak do cholery zrobiłem tyle zdjęć? To wcale nie jest argument antycyfrowy. To wyłącznie ćwiczenie cierpliwości, cierpliwości przy robieniu zdjęć i zmuszaniu się do prawdziwego podejmowania decyzji.”
„Nie potrzebujesz niesamowitych budynków, aby robić ciekawe zdjęcia” – dodaje Gaut. "Największa lekcja polega na tym, aby pracować z tym, co masz, i podążać dalej. Możesz zrobić świetne zdjęcia za pomocą takiego obiektywu, jeśli masz wizję."