Opanowanie kompozycji:przewodnik dla początkujących po zasadzie trójpodziału

W skrócie

• Zasada trójpodziału to wytyczna dotycząca kompozycji, która dzieli kadr na dziewięć części za pomocą dwóch równomiernie rozmieszczonych linii poziomych i pionowych
• Zgodnie z zasadą należy umieścić obiekt na tych liniach lub na ich przecięciach, aby wzbudzić zainteresowanie wizualne
• Zasada trójpodziału obowiązuje niezależnie od proporcji obrazu

Zasada trójpodziału to jedna z wielu wskazówek dotyczących kompozycji, którymi kierują się kamerzyści, pomagając w komponowaniu ujęć. Chociaż jest to jedna z wielu wskazówek dotyczących kompozycji, jest niezwykle ważna.

Zasada trójpodziału to uniwersalna zasada stosowana w różnych mediach artystycznych, od malarstwa i fotografii po film i wideo. W artykule zdefiniowano tę zasadę i wyjaśniono, jak się nią kierować w pracy wideo. Omawia także, kiedy właściwe może być odejście od tej zasady.

Zacznijmy od jego definicji.

Zdefiniowana zasada trójpodziału

Zasada trójpodziału to wytyczna dotycząca kompozycji, która dzieli kadr na dziewięć części za pomocą dwóch równomiernie rozmieszczonych linii poziomych i pionowych. Zgodnie z zasadą obiekt należy umieścić na tych liniach lub na ich przecięciach. Te wytyczne to technika obliczeniowa, która zapewnia strukturę kompozycji w celu stworzenia wizualnego zainteresowania.

Na przykład podczas fotografowania krajobrazu zasada trójpodziału sugeruje, że niebo powinno zajmować jedną trzecią lub dwie trzecie zdjęcia. Linia horyzontu nie powinna znajdować się pośrodku kadru.

Podczas wykonywania portretu zasada trójpodziału zaleca umieszczenie oczu fotografowanej osoby na poziomej linii znajdującej się w odległości jednej trzeciej od góry kadru.

Skrzyżowania

Zasada trójpodziału podkreśla przecięcia siatki jako punkty szczególne. Sugeruje umieszczenie najważniejszych elementów kadru na jednym lub kilku z tych skrzyżowań, gdyż w naturalny sposób przyciągają one uwagę widza.

Czy zasada trójpodziału ma zastosowanie do różnych proporcji obrazu?

Proporcje klipu nie mają wpływu na zasadę trójpodziału. Niezależnie od tego, czy używasz współczynnika Academy 4:3, czy pełnego współczynnika panoramicznego 2,39:1, siatka działa tak samo.

Zasada celu trzeciego

Częstym błędem popełnianym przez początkujących filmowców jest umieszczanie obiektu bezpośrednio w centrum kadru. Stwarza to kilka problemów, takich jak statyczne kadrowanie, słabe zainteresowanie wizualne i niski poziom emocjonalny z widzem.

Umieszczenie obiektu poza środkiem powoduje zainteresowanie wizualne i sprawia, że sekwencje stają się natychmiast bardziej dynamiczne. Dzieje się tak dlatego, że pozostała część skomponowanego kadru przyciąga widza do tematu.

Zasada trójpodziału zapewnia również uporządkowany sposób komponowania ujęć. Świetnie sprawdza się np. podczas redagowania rozmowy dwuosobowej. Umieszczając jeden obiekt z dala od środka kadru na jednym przecięciu siatki, możesz umieścić inny obiekt po przeciwnej stronie siatki na innym przecięciu.

Jak wykorzystują to filmowcy?

Chociaż zasada trójpodziału działa podobnie zarówno w fotografii, jak i wideografii, istnieją pewne różnice. Fotografia to nieruchome medium, podczas gdy wideografia prawie zawsze charakteryzuje się pewnym ruchem. Chociaż zasada trójpodziału nadal sugeruje przestrzeganie siatki, należy pamiętać, że podczas filmowania należy wziąć pod uwagę takie czynniki, jak ruch.

Konfigurując ujęcie statyczne, możesz dopasować siatkę w aparacie do naturalnych linii w kadrze. Jednak w filmie istnieje większe wyzwanie. Należy uwzględnić siatkę w całej sekwencji. Na przykład, jeśli podążasz za osobą idącą i przesuwając się w prawo, musisz dostosować kadr w miarę postępu sekwencji. Wiele współczesnych aparatów ma wbudowaną siatkę trójpodziału, którą można oglądać za pomocą wizjera lub tylnego ekranu, co pozwala na wykorzystanie tych siatek na planie.

Czy można łamać zasadę trójpodziału?

Podobnie jak w przypadku każdego kreatywnego medium, zasady należy traktować jako wytyczne, a nie uniwersalne rozwiązanie. Dotyczy to również zasady trójpodziału. To sprawdzony sposób na atrakcyjne kadrowanie zdjęć. Nie jest to jednak jedyny sposób i mogą zaistnieć przypadki, w których złamanie zasady trójpodziału będzie bardziej odpowiednie niż przestrzeganie jej. Oto kilka przypadków, w których chciałbyś złamać zasadę trójpodziału.

Zbliżenia

Fotografując zbliżenia, chcesz wyśrodkować obiekt w kadrze, aby podkreślić jego reakcje i uczucia. W tym przypadku pomyśl o aparacie jak o świetle reflektora. Aparat ustawia ostrość na obiekcie w martwym punkcie. Umieszczenie obiektu poza środkiem rozszerzyłoby światło reflektora na inne elementy, rozluźniając ostrość na obiekcie.

Wyrażanie siły lub słabości

Jednym ze sposobów, aby postać wyglądała na silną lub dużą, jest użycie zdjęcia pod niskim kątem, z obiektem wyśrodkowanym w kadrze. I odwrotnie, aby postać wyglądała na słabą lub małą, użyj zdjęcia pod dużym kątem, z obiektem wyśrodkowanym w kadrze. Obie techniki są skuteczne i sprawdzają się najlepiej, gdy obiekt znajduje się centralnie w kadrze.

Zasada trójpodziału w praktyce

Choć przestrzeganie zasady trójpodziału jest powszechną praktyką w kinie, kilka wyjątkowych przykładów pokazuje jej skuteczność. Przyjrzyjmy się dwóm filmom, w których skutecznie wykorzystano zasadę trójpodziału.

„Skyfall” (2012)

W końcowej sekwencji „Skyfall” James Bond stoi nad panoramą Londynu i kontempluje ją. Gdy kadr przesuwa się w stronę Bonda, znajduje się on w lewej trzeciej części kadru. Autor zdjęć do filmu, Roger Deakins, równoważy kompozycję, umieszczając budynek z kopułowym dachem w prawej jednej trzeciej kadru. Ta sekwencja skutecznie ukazuje Bonda jako imponującego i silnego, jakby był częścią miejskiego krajobrazu.

Ta sekwencja z „Skyfall” pokazuje, jak zasada trójpodziału może zwiększyć głębię kompozycji. Bond znajduje się w prawej jednej trzeciej kadru, a uwaga przesuwa się na Moneypenny, gdy ta przesuwa się do lewej części kadru. Uwzględnienie głębi w ramce może nadać filmom kinowy charakter, zwiększając ich złożoność i estetykę.

„Misja:Niemożliwe – Fallout” (2018)

W sekwencji pościgu na dachu z filmu „Mission:Impossible – Fallout” autor zdjęć Rob Hardy pokazuje, jak można złamać zasadę trójpodziału i przestrzegać jej w jednej sekwencji. Scena zaczyna się, gdy Ethan Hunt biegnie w stronę kamery, znajdującej się pośrodku kadru, łamiąc zasadę dotyczącą umieszczania obiektu poza środkiem. Jednak Hardy umieszcza horyzont w górnej jednej trzeciej kadru, kierując się zasadą trójpodziału.

Kamera kadruje Hunta w lewej trzeciej części kadru, gdy podchodzi do kamery, a ona przesuwa się wraz z nim.

Następnie kamera przesuwa się za Hunta, centrując go w środku kadru. Horyzont znów znajduje się w górnej jednej trzeciej.

Sekwencja kończy się, gdy Hunt przeskakuje do innego budynku, a kamera przesuwa się do pozycji z góry na dół. Na tym ujęciu Hardy kadruje Hunta w lewym górnym przecięciu siatki.

Wytyczna — nie reguła

Pamiętaj, chociaż zasada trójpodziału jest kluczową wytyczną w kinie, czasami najlepiej jest ją złamać. Jednak przestrzeganie tych wytycznych poprawi kompozycję Twojego filmu w większości sytuacji.

Jeśli więc uważasz, że Twoje zdjęcia wyglądają nieciekawie lub wyglądają nieestetycznie, sprawdź, czy przestrzegasz zasady trójpodziału. W miarę zdobywania doświadczenia w stosowaniu zasady trójpodziału rozwiniesz w sobie naturalne oko. Intuicyjnie będziesz wiedział, co wygląda dobrze, a co nie, bez potrzeby korzystania z siatki. Mimo to wielu, nawet doświadczonych profesjonalistów, korzysta z siatki, aby mieć pewność, że ich zdjęcia będą wyglądać najlepiej, jak to możliwe lub osiągną określoną estetykę.

Niezależnie od sytuacji, pamiętaj o rozważeniu intencji oprawienia. Nie ma nic złego w próbowaniu różnych kompozycji. Podobnie jak w przypadku wszystkich technik, najlepiej je przećwiczyć samodzielnie.

Redaktorzy współautorzy tego artykułu:Pete Tomkies i Kyle Cassidy