Koncentrując się na dzisiejszym świecie postprodukcji, podzielę się kilkoma doświadczeniami z ostatnich kilku miesięcy pracy z najnowszym komputerem Mac Pro i kartą pamięci OWC 32 TB Accelsior 8M2 PCIe 4.0.
Megabajty, gigabajty, terabajty, wszystkie bajty. W epoce cyfrowej nasza praca opiera się na ogromnej górze danych. Jeśli tak jak ja pracujesz jako filmowiec w czasach, w których wydaje się, że za każdym razem, gdy się odwrócę, dodają kolejny poziom K, posiadanie systemu, który może skutecznie przetwarzać te dane, ma kluczowe znaczenie.
Dlatego kilka miesięcy temu dodałem Maca Pro do mojego pakietu postprodukcyjnego. Po tym jak przez większość mojej kariery pracowałem z dostępnymi bez recepty systemami Apple, nadszedł czas na ulepszenie mojego systemu. W trakcie edytowania wielu długich projektów potrzebowałem systemu komputerowego, który będzie szybki, niezawodny i będzie w stanie bezproblemowo obsługiwać wyższej klasy kodeki.
Nie jestem inżynierem komputerowym. Przyznaję więc od razu, że jeśli szukasz dogłębnej analizy tego, w jaki sposób każdy bajt danych przechodzi przez maszynę, lub szukasz testów porównawczych, być może nie jestem Twoim facetem. To, co mogę powiedzieć czytelnikom zorientowanym na technologię, to to, że system, którego używam, to 24-rdzeniowy procesor (z możliwością rozszerzenia do 76-rdzeniowego procesora graficznego) 128 GB i 2 TB w obudowie typu tower. Posiada chip Apple M2 Ultra i 7 gniazd PCI. Używam go z Pro Display XDR ze standardowym szkłem. I, jak za chwilę przejdziemy, obecnie mam zainstalowaną kartę OWC Accelsior 8M2 PCIe. Sam Mac Pro może jednocześnie odtwarzać do 22 strumieni wideo w rozdzielczości 8K i obsługiwać do 8 wyświetlaczy. Jednak jako prawdziwy użytkownik, na co dzień pracujący zawodowo, w systemie komputerowym najbardziej zależy mi na tym, co w samochodzie. Czy to doprowadzi mnie do celu? I czy robi to wydajniej niż inne opcje przy ograniczonym zamieszaniu. Pod tym względem Mac Pro okazał się strzałem w dziesiątkę.
Jak wspomniałem wcześniej, kluczem do sukcesu było dodanie OWC Accelsior. Prawdę mówiąc, zaletą dużego systemu, takiego jak Mac Pro, nie jest tylko sam komputer. Prawdziwą korzyścią jest personalizacja. Żaden proces tworzenia filmu nie jest taki sam. Będziesz więc chciał/musiał dostosować swój system do swojego indywidualnego procesu. A 7 gniazd PCI dostępnych w Macu Pro oznacza, że możesz dostosować system na wiele sposobów, aby dokładnie odpowiadał Twoim potrzebom.
W moim przypadku kluczowa będzie pamięć i możliwość szybkiego przechowywania tych danych. Pierwszym projektem, który edytowałem w tym systemie, był wielokamerowy pilot telewizyjny. Jednocześnie pracowało 11 różnych kamer w rozdzielczości 4K, a w razie potrzeby sporadycznie korzystano z rozdzielczości 8K. Materiał był surowym wideo. A serial był pełen dialogów.
Wspominam o tej ostatniej części, ponieważ znalazłem jedną charakterystyczną informację, która sugeruje, że używam niewłaściwego systemu edycji, gdy materiał ma problemy podczas odtwarzania. Jasne, jeśli nie jest tak źle, możesz obejść buforowanie podczas montażu. Ale prędzej czy później będziesz musiał dokonać precyzyjnej edycji tego, kiedy dokładnie chcesz wykonać cięcie. Przy tak dużej liczbie nakładających się strumieni wideo problem ten tylko się pogłębia.
Jednak używanie komputera Mac Pro z kartą OWC wyeliminowało całe buforowanie, umożliwiając mi odtwarzanie wielu strumieni materiału filmowego oraz wprowadzanie cięć i poprawek w czasie rzeczywistym, bez zgadywania.
Ta korzyść rozciągała się na moment, kiedy zaczynałem od stopnia koloru. Im więcej dokonasz regulacji, tym więcej potencjalnie stworzysz problemów, które mogą spowolnić twoją maszynę. Ale dzięki temu systemowi mogłem dokonać wielu skomplikowanych udoskonaleń obrazu na osi czasu bezpośrednio w DaVinci Resolve Studio, jednocześnie płynnie odtwarzając materiał. Dzięki temu mogłem dokładniej odczytać, jak będzie odtwarzana moja scena, bez konieczności wcześniejszego renderowania, aby uzyskać pełny obraz.
Jedyne spowolnienie, jakie zauważyłem, dotyczyło zastosowania redukcji szumów. Małe sekcje były w porządku. Jednak zastosowanie redukcji szumów w trakcie półgodzinnego odcinka doprowadziło do minimalnego zacinania się podczas odtwarzania osi czasu. Martwiłbym się tym bardziej, gdybym nie miał dokładnie tego samego problemu w każdym systemie, nad którym kiedykolwiek pracowałem. Lub jeśli nie można temu łatwo zaradzić, po prostu wyłączając węzeł redukcji szumów do czasu eksportu. Zatem chociaż coś takiego miało miejsce, nie stanowiło to znaczącej przeszkody podczas redagowania. Inne grafiki, takie jak tytuły i nakładki ekranowe, działały płynnie i bez opóźnień.
Korzystanie z komputera Mac Pro było również kluczowe, ponieważ zapewniało mi stabilność. Pojemność systemu była taka, że mogłem przenieść cały materiał filmowy do systemu i pracować wewnętrznie z jednego komponentu, bez konieczności uciekania się do szeregu urządzeń zewnętrznych. Mając ponad 10 TB danych w samym projekcie, zapewniło mi to duży spokój ducha. I tak, na wypadek gdybyś się zastanawiał, na wszelki wypadek umieściłem kopię zapasową tych 10 TB w innym miejscu. Nie jestem aż tak szalony. Ale nigdy nie potrzebowałem dostępu do kopii zapasowych. Kolejny w kolumnie zwycięstw Mac Pro.
Oprócz pilota telewizyjnego używałem tego systemu do zakończenia postprodukcji kilku projektów filmowych i wielu reklam w ciągu kilku miesięcy od jego pojawienia się. Jeszcze mnie to nie zawiodło. I chociaż to samo można powiedzieć o niektórych moich poprzednich systemach Mac, ponieważ rozmiary plików mojego ostatniego projektu rosną, a kodeki stają się coraz bardziej złożone, posiadanie systemu zdolnego obsłużyć obciążenie znacznie usprawnia moją pracę.