10 kreatywnych spostrzeżeń z warsztatów muzycznych Briana Eno

Na początku 2025 roku uczestniczyłam w cyklu warsztatów Briana Eno prowadzonych przez School of Song. Dzielenie się przemyśleniami na temat kreatywności, metod pracy w studiu i mnóstwo osobistych anegdot dało nam rzadką szansę wysłuchania samego mistrza na temat spektakularnej kariery muzycznej i niesamowitych porad muzycznych na całe życie.

Oto 10 lekcji, które wyniosłem z sesji i z których Ty też możesz się czegoś nauczyć.

• CZYTAJ WIĘCEJ:10 lekcji, których każdy muzyk może nauczyć się od Quincy’ego Jonesa

Nuda jest ważna

„Jestem prawie pewien, że [Muzyka dla lotnisk ] nigdy by się nie wydarzyło, gdybym nie siedział znudzony na lotnisku” – mówi Eno – po czym dodał:„i [nie był] lekko zirytowany niemiecką muzyką disco”.

Być może w latach 70., przed wynalezieniem smartfona, dużo łatwiej było się nudzić. Obecnie większość z nas spędza godziny, unikając nudy, przewijając platformy z treściami. „Konsumpcjonizm to ucieleśniony strach przed nudą” – wyjaśnia Eno, ale nie musimy bać się nudy. Następnym razem, gdy się obudzisz, nie spożywaj niczego, co zaproponuje – ani niczego, co masz w telefonie, ani nawet śniadania. Zamiast tego zobacz, co przychodzi ci do głowy. „Coś się pojawi” – ​​mówi. W przypadku Eno to „coś” zasiało ziarno jednego z jego najlepiej sprzedających się albumów.

Brian Eno z gitarą i syntezatorem w domu w latach 70. Zdjęcie:Erica Echenberg/Redferns za pośrednictwem Getty Images

Wyjmowanie rzeczy jest tak samo ważne, jak pozostawienie rzeczy

Rzucenie sobie wyzwania polegającego na usunięciu głównego motywu lub riffu w piosence może wydawać się samobójcze, ale Eno uważa, że to skuteczny sposób na otwarcie reszty miksu i dostrzeżenie potencjału każdej części.

Można to zrobić na dwa sposoby:usuwając najważniejszą część, możesz zdać sobie sprawę, że żaden z pozostałych instrumentów nie robi zbyt wiele. Z drugiej strony, jak wyjaśnia Eno, może to „uświadomić sobie, że najmniej rewolucyjną częścią jest ten, który cię wciągnął”.

Jedną rzeczą, którą Eno robił na koniec każdej sesji nagraniowej, było stworzenie czegoś, co nazwał „miksem filmowym”, czyli innymi słowy rozebranie utworu na części, pominięcie materiału i sprawdzenie, czy uda mu się stworzyć coś z pozostałych części.

Przekraczaj granice swoich parametrów

Eno wierzy, że większość naprawdę interesujących rzeczy dzieje się na obrzeżach. W przypadku dowolnego parametru bardziej interesuje go to, co dzieje się na „krawędziach regulacji”, niż wygodny środkowy zakres, w którym pozostaje większość ludzi. Po całym życiu kręcenia pokrętłami wszelkiego rodzaju sprzętu studyjnego, Eno mówi:„Zdałem sobie sprawę, że najbardziej interesującą rzeczą w sterowaniu jest to, co dzieje się na ich skraju”.

Brian Eno podczas występu z Baltic Sea Philharmonic pod dyrekcją Kristjana Järviego w październiku w Royal Festival Hall 30 grudnia 2023 r. w Londynie w Anglii. Zdjęcie:Jim Dyson/Getty Images

Zanotuj to, co przyciąga Twoją uwagę

Tworzenie dobrej muzyki zaczyna się od wiedzy, co lubisz. W czasach, gdy algorytmy rywalizują o naszą uwagę, wielokrotnie podkreślał potrzebę zauważania naszych myśli i uczuć. Eno często powtarzał zdanie:„Jeśli zrobię podwójne ujęcie, zrobię potrójne”. W kontekście produkcyjnym oznacza to zauważenie, kiedy coś jest nie tak, lub określenie, co naprawdę robi wrażenie, a następnie zadanie sobie pytania dlaczego.

Przerwij siatkę

Ignorowanie linii siatki w DAW lub wybieranie nietypowego metrum to tylko niektóre techniki, które Eno sugeruje, aby dodać nieprzewidywalności do procesu pracy.

Zauważył to, obserwując, jak młody producent i jego uczeń, Fred Again…, bez wysiłku poruszają się po Logic Pro. Całkowicie ignorując linie siatki, zaczynał od upuszczenia dźwięków na środek osi czasu.

„Jeśli pracujesz w Logic i nie jesteś Fredem, masz tendencję do pracy po liniach prostych” – mówi Eno, ale kluczem w muzyce Freda jest to, że zignorował on granice ograniczające większość artystów i zachowywał się bardziej jak „artysta kolażu”, płynnie umieszczając fragmenty muzyki obok siebie, całkowicie ignorując siatkę.

Brian Eno na festiwalu Bestival w 2006 roku. Zdjęcie:John Horsley/Avalon/Getty Obrazy

Ograniczenia są dobre

Wszyscy odczuwaliśmy potrzebę zakupu większej ilości sprzętu lub zainwestowania w jakiś ogromny pakiet oprogramowania, ale Eno ostrzega przed tym. Wierzy, że ograniczenia napędzają nasze kreatywne myślenie i powstrzymują nas przed paraliżem przez nieskończone możliwości. „Pocałunek śmierci” – ostrzega Eno. „To oprogramowanie, które mówi:«Teraz możesz zrobić wszystko»”. W epoce cyfrowej niezbędne są narzucone przez siebie ograniczenia, mówi Eno i posuwa się nawet do zaproponowania takich pomysłów, jak zakaz stosowania sztucznego pogłosu w studiu, zmuszanie się do napisania piosenki w 20 minut, rzucanie monetą w celu wybrania akordów lub ograniczenie liczby utworów w sesji.

Podwój tempo

Oprócz swojej pionierskiej twórczości awangardowej, Eno napisał wiele utworów, które zajmowały pierwsze miejsca na listach przebojów i wyprodukował niektóre z najsłynniejszych zespołów na świecie. Po drodze poznał kilka powtarzających się sztuczek, które „prawie zawsze sprawiają, że piosenka jest lepsza”.

Jedną z tych sztuczek nazywa beatem Klausa Dingera, znanym również jako beat motorik. Nazwany na cześć perkusisty Neu!, skutecznie podwaja tempo utworu. Podczas pracy z U2 nad Beautiful Day Eno mówi, że piosenka nie będzie spójna, dopóki nie poprosi zespołu o wypróbowanie rytmu Klausa Dingera. Ten prosty, powtarzający się rytm 4/4 nadał utworowi rozmach i zmienił go w hit, który znamy dzisiaj.

Nigdy niczego nie usuwaj

Być może po prostu znajdziesz skarb w koszu na śmieci, ale jedyną gwarancją, że go znajdziesz, jest to, że nigdy nie opróżnisz kosza. Dotyczy to również kosza na komputer stacjonarny. Według Eno nigdy nie pozbywa się żadnego pomysłu, fragmentu, dema ani nagrania, twierdząc, że ma tysiące pomysłów na piosenki, które zebrał przez lata.

Z biegiem czasu dobrze utrzymane archiwum staje się kreatywną biblioteką, z której możesz pobrać nagranie dowolnego dnia i kontynuować od miejsca, w którym zostało przerwane. „Nigdy nie pozwalam, aby cokolwiek wymknęło się spod kontroli. W archiwum chodzi o to, żeby wszystkie garnki stały na kuchence.”

W przypadku całkowitej porażki Eno nadal będzie trzymał się swojej zasady, chociaż może zostawić sobie przypomnienie:„Czasami nadam temu tytuł w stylu:„Prawdopodobnie najgłupszy utwór muzyczny, jaki kiedykolwiek stworzyłem”.

Znajdź muzykę w życiu codziennym

Mieszkając w Nowym Jorku, Eno zafascynował się amerykańskim radiem. Regularnie nagrywał „szokujących dżokejów” i wrzeszczących ewangelistów, używając boom boxa i kasety magnetofonowej. Porównując amerykańskie radio z rodzimą BBC, pomyślał:„To niesamowite żyć w tak żyznym, niefiltrowanym dźwiękowym świecie”.

Materiał ten ostatecznie znalazł się na albumie My Life in the Bush of Ghosts z Davidem Byrne’em. Jak wspomina:„Nagrałem tego faceta przez radio… jąkał się z nerwów w pewnym sensie żarliwym”, to fragment mocno kontrastował z gospodarzem, który odpowiedział raczej kategorycznie:„Tak, tak,…”. Zabierając te codzienne nagrania do studia, Eno skomponował funkowy, rytmiczny utwór zatytułowany America Is Waiting .

Brian Eno (po prawej) i David Byrne (po lewej) w studiu nagraniowym w Meksyku. Zdjęcie:Lynn Goldsmith/Corbis/VCG za pośrednictwem Getty Images

Wypoleruj gówno

„Spróbuj wypolerować gówno” – sugeruje Eno; to jedna rzecz, którą możesz zrobić z utworem muzycznym, który Twoim zdaniem jest całkowicie bezużyteczny. To ciekawe podejście do klasycznego banału.

Według Eno wspaniałą rzeczą w czymś, co już jest złe, jest to, że nie ma ryzyka, że możesz to pogorszyć, co pozwala ci spróbować czegoś zupełnie innego. Te fragmenty, które nie staną się piosenką od pierwszego dnia, mogą nadal mieć życie w przyszłości, być może przekształcone w części innej piosenki. Eno robi to tak często, że ze śmiechem stwierdza:„Jestem prawdopodobnie jednym z najwybitniejszych polerujących gówno w branży”.