Potężne kompakty Sigmy przechodzą całkowitą metamorfozę, zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz
Autor:Stan Horaczek | Opublikowano 10 lutego 2014 r. o 19:06 czasu wschodniego
Możemy uzyskiwać przychody z produktów dostępnych na tej stronie i uczestniczyć w programach partnerskich. Dowiedz się więcej ›
Kamery Sigmy z serii DP zawsze były dość dziwnymi ptakami. Teraz Sigma przeprojektowała korpusy i zwiększyła moc obrazowania, aby uczynić je jeszcze bardziej intrygującymi.
Sercem serii DP zawsze była matryca APS-C Foveon, jednak w nowych aparatach Sigma nieco to podrasowała. Nadal wykorzystuje trzy warstwy, ale tym razem rozdzielczość jest rozłożona, a nie równomiernie rozłożona. Górna warstwa odpowiada teraz za 19,6 Mpix, natomiast dwie dolne obsługują po 4,9 Mpix każda. W rezultacie Sigma twierdzi, że aparat zachowa imponującą reprodukcję kolorów (zawsze mocna strona DP) i zwiększy ogólną wydajność (jedna z największych słabości Foveona).
Na jego korzyść przemawia także cała masa dodatkowej mocy obliczeniowej, która jest wymagana do połączenia wszystkich przechwyconych danych w jedną całość. Zatem jako plik wyjściowy można uzyskać typowy plik JPEG o rozdzielczości 19,6 megapiksela, ulepszony plik JPEG o rozdzielczości 39 megapikseli lub 14-bitowy plik raw zawierający wszystkie dane obrazu.
Jeśli chodzi o opcje obiektywów, tak naprawdę nie zmieniły się one w ogóle w porównaniu z poprzednimi wersjami Merrill. DP1 Quattro (poprzednia wersja) ma stały obiektyw 19 mm (odpowiednik 28 mm), natomiast DP2 Quattro (poprzednia wersja) ma obiektyw 30 mm (odpowiednik 45 mm). DP3 (poprzednia wersja) nadal ma stały obiektyw 45 mm, co daje mu odpowiednik 75 mm i czyni z niego kompaktową maszynę portretową.
Oprócz czujnika inną ważną historią jest nowy kształt nadwozia. Poprzednie kamery DP miały bardzo tradycyjny, pudełkowaty wygląd, który nie był niezwykły. Nowe aparaty DP Quattro wyglądają jednak diametralnie inaczej. Korpus aparatu został zmniejszony, a chwyt został wyrazisty. Sprawia to, że obiektyw wygląda na dość duży i nadaje mu wręcz przesadny wygląd smartfona. Nie widziałem go jeszcze osobiście, więc wstrzymam się z oceną do tego czasu, ale jestem naprawdę ciekawy, jak sobie radzi. W końcu większy chwyt jest zazwyczaj dobrą rzeczą dla kogoś o dużych dłoniach, takiego jak ja.
Zawsze uważałem serię DP za słabszą, więc cieszę się, że nadal ma się dobrze. Dzięki zwiększonej szybkości i jeszcze lepszej jakości obrazu mogą robić naprawdę wrażenie. Przekażemy Ci praktyczne wrażenia, gdy tylko będą dostępne.
