W fotografii umiejętność odłożenia aparatu jest cenną umiejętnością. Naprawdę ciemne sytuacje są szczególnie trudne:bez dodatkowego oświetlenia można zwiększyć czułość ISO, aby zwiększyć czułość aparatu na światło, ale wiąże się to z ryzykiem wprowadzenia do zdjęcia zbyt dużej ilości rozpraszających szumów cyfrowych. No cóż, do niedawna tak myślałem. Teraz robię zdjęcia, których wcześniej bym się nie podjęła, dzięki oprogramowaniu do usuwania szumów opartemu na technologii uczenia maszynowego. Wysoka czułość ISO nie jest już kompromisem jak kiedyś.
Otwiera to przed fotografami mnóstwo możliwości. Być może Twój aparat ma już kilka lat i nie radzi sobie z hałasem tak dobrze, jak nowsze modele. Być może masz w bibliotece obrazy, które spisałeś jako zbyt hałaśliwe, aby je przetworzyć. Możesz też potrzebować wyjątkowo krótkich czasów otwarcia migawki, aby uchwycić wydarzenia sportowe lub inną akcję. Możesz fotografować ze świadomością, że oprogramowanie zapewni dodatkowe przystanki ekspozycji do zabawy.
Czułość czujnika
Zbyt często spotykam się z następującymi okolicznościami. W ciemnych warunkach zwiększam czułość ISO, aby móc użyć wystarczająco krótkiego czasu otwarcia migawki, aby uniknąć rozmycia w ruchu lub drgań aparatu. Wyższa czułość ISO wydobywa światło ze sceny, wysyłając więcej mocy do czujnika obrazu, zwiększając jego czułość na światło. To zwiększenie mocy wprowadza jednak do obrazu widoczny szum. Przy wyższych wartościach ISO – 6400 i więcej, w zależności od aparatu – szum może rozpraszać i ukrywać szczegóły.
Innym częstym zjawiskiem jest zapomnienie o zmniejszeniu czułości ISO po zrobieniu zdjęcia w nocy lub w ciemności. Następnego dnia, w biały dzień, kończę na zaszumionych obrazach i niezwykle krótkich czasach otwarcia migawki, ponieważ aparat jest zmuszony dostosować się do tak dużej czułości na światło. Jeśli podczas fotografowania nie zwracam uwagi na wartości, łatwo przeoczyć hałas, patrząc tylko na podgląd na wyświetlaczu LCD aparatu. Czy zdarzyło się to w przypadku niektórych moich ulubionych zdjęć? Założę się, że tak.
Nawiasem mówiąc, jest to jeden z tych obszarów, w których zakup nowszego sprzętu może pomóc. Sprzęt i oprogramowanie współczesnych aparatów radzą sobie z hałasem lepiej niż w przeszłości. Mój główny korpus to czteroletni aparat Fujifilm X-T3, który wytwarza doskonale tolerowany poziom szumu przy czułości ISO 6400. To był mój maksymalny limit ustawień ISO, ale teraz (oczywiście w zależności od sceny) mogę swobodnie przekraczać ten poziom.
Dźwięk nauki
Funkcje edycji redukcji szumów nie są niczym nowym, ale sposób, w jaki radzimy sobie z hałasem, bardzo się zmienił w ciągu ostatnich kilku lat. W wielu aplikacjach do edycji zdjęć elementy sterujące usuwaniem szumów stosują algorytmy, które próbują wygładzić szum, co często skutkuje zbyt miękkimi wynikami.
Bardziej efektywnym podejściem jest użycie narzędzi zbudowanych na modelach uczenia maszynowego, które przetworzyły tysiące zaszumionych obrazów. W artykule „Wstępne przetwarzanie plików Raw za pomocą uczenia maszynowego w celu uzyskania czystszych zdjęć” pisałem o DxO PureRAW 2, który usuwa szumy z surowych plików po ich demozaizie.
Jeśli pracujesz z plikiem JPEG, HEIC lub plikiem Raw, który przeszedł już tę fazę przetwarzania, aplikacje takie jak ON1 NoNoise AI (dostępne jako samodzielna aplikacja/wtyczka i również włączone do ON1 Photo RAW) i Topaz DeNoise AI analizują wzór szumów obrazu i wykorzystują te informacje do korygowania go.
Testowanie różnych programów do usuwania szumów
Patrząc jako całość, hałas nie jest straszny. Jeffa Carlsona Poniższe zdjęcie zostało wykonane z ręki, przy czasie otwarcia migawki 1/60 i czułości ISO 6400. Dostosowałem ekspozycję, aby rozjaśnić scenę, ale dzięki temu szum był bardziej widoczny, szczególnie gdy oglądam obraz w skali 200%. Hałas jest szczególnie wyraźny w ciemnych obszarach.
Ale powiększ, a zobaczysz, jak zaszumiony jest obraz. Jeffa Carlsona Lightroom
Jeśli zastosuję funkcję redukcji szumów programu Lightroom, uda mi się usunąć szum, ale wszystko będzie rozmazane (patrz poniżej).
Wbudowane narzędzie Lightrooma nie jest pomocne podczas poprawiania. Jeffa Carlsona ON1 Bezszumowa sztuczna inteligencja
Kiedy otwieram obraz w ON1 NoNoise AI, rezultaty są uderzające. Z ławek usunięto hałas, zachowując jednocześnie szczegóły i kontrast. Nadal jest w nich gładkość, ale nie w taki sam sposób, w jaki renderował je Lightroom. Jest to również domyślna interpretacja, więc mogłem manipulować suwakami Redukcja szumu i Wyostrzanie, aby dostosować efekt. Pamiętaj też, że podglądamy piksele przy 200%; w pełni poprawiony obraz wygląda dobrze.
Porównaj oryginał z poprawioną wersją obrazu, korzystając z suwaka podglądu w ON1 NoNoise AI. Jeffa Carlsona Patrząc na szczegóły pośrodku zdjęcia, można również zobaczyć, jak bardzo zastosowano redukcję szumów. Ponownie jest to 200%, zatem z tego punktu widzenia posągi wydają się niemal plastikowe. Przy 100% widać redukcję szumów, a posągi wyglądają lepiej.
Szczegóły na środku kadru. Jeffa Carlsona Topaz DeNoise AI
Kiedy przeglądam to samo zdjęcie w programie Topaz DeNoise AI, widać, że oprogramowanie wykorzystuje coś, co wygląda na rozpoznawanie obiektów, w celu dostosowania korekcji usuwania szumów w oddzielnych obszarach – w tym przypadku nie tak skutecznie. Kremowa ściana z tyłu staje się ładna i gładka, jakby była kręcona przy niskiej czułości ISO, ale marmur z przodu nadal jest zaszumiony.
Domyślne przetwarzanie tego obrazu przez Topaz DeNoise AI kończy się dość rozrzutem. Jeffa Carlsona Wprowadź hałas
Jak zawsze, przebieg będzie się różnić w zależności od obrazu, ilości szumów i innych czynników. Nie jestem tu po to, żeby zestawiać ze sobą te dwie aplikacje (możesz to zrobić samodzielnie — obie oferują bezpłatne wersje próbne, które możesz przetestować na własnych obrazach).
Chcę poruszyć dwie rzeczy. Po pierwsze, sztuczna inteligencja wprowadza znaczne ulepszenia w sposobie obsługi redukcji szumów. A ponieważ modele sztucznej inteligencji zawsze otrzymują nowe dane, z czasem ulegają one poprawie.
Ale ważniejsze jest to:radzenie sobie z szumami obrazu nie jest już taką przeszkodą, jak kiedyś. Zaszumiony obraz nie trafia automatycznie do kosza. Świadomość, że za pomocą oprogramowania można łatwo pokonać szum, skłania do przemyślenia na nowo, co jest możliwe, gdy stoisz za kamerą. Spróbuj więc uchwycić ciemną scenę przy bardzo wysokiej czułości ISO, gdy wcześniej mogłeś po prostu odłożyć aparat.
I nie bądź taki jak ja i zapomnij zresetować czułość ISO po zrobieniu zdjęcia przy wysokich wartościach poprzedniego wieczoru. Nawet jeśli oprogramowanie pomoże Ci naprawić hałas.
