Przez dwa tygodnie 2012 roku Taka Kawachi, specjalistka ds. produktu pracująca w studiu w Nyack w stanie Nowy Jork, dla dużej sieci domów towarowych kręciła wyłącznie wyroby szklane. Kieliszki do soków, highballów i shotów, szklanki, kieliszki każdego rozmiaru i kształtu, a także szklanki do pilznera i kufle do piwa. Jeśli nie był mistrzem oświetlania szkła od początku projektu, to z pewnością nim był po jego zakończeniu.
Kawachi stwierdził, że stojące przed nim potrójne wyzwanie:chciał podkreślić przezroczystość kubka, jednocześnie wyolbrzymiając bursztynowy blask jego zawartości; uchwycić wklęsłą teksturę powierzchni kubka; oraz uwypuklić zewnętrzne krawędzie kubka, aby podkreślić jego kontury. Oto, jak ten profesjonalista martwej natury poradził sobie z każdym z tych zadań.
• Podkreślanie przezroczystości :Kawachi zastosował klasyczną technikę podświetlania szkła. Zapobiegło to tworzeniu się niepożądanych odbić na przodzie kufla, które pogarszałyby przezroczystość szkła i osłabiały atrakcyjną bursztynową poświatę piwa typu lager.
• Przechwytywanie szczegółów powierzchni :Chociaż Kawachi chciał zminimalizować odbicia powierzchniowe, nie chciał ich całkowicie wyeliminować. Umieszczając stosunkowo słabe, rozproszone źródło białego światła po lewej stronie fotografowanej osoby, fotograf wprowadził słabe białe refleksy na przedniej powierzchni kubka. Subtelnie oddają jego wcięcia.
• Definiowanie konturów :Aby wytrawić uchwyt kubka i żebrowanie powierzchni, Kawachi otoczył szkło czarnym kolorem. Po lewej i prawej stronie umieścił duże czarne flagi i pracował w całkowicie zaciemnionym studiu. Obie strategie stworzyły mocne czarne linie, które pomogły wyolbrzymić fakturę i kształt kubka.
Taka Kawachi umieścił dwie głowice stroboskopowe Profoto w domowych softboksach (A), aby oświetlać fotografowany obiekt z boku i od tyłu. Obydwa źródła zostały dodatkowo rozproszone poprzez arkusze półprzezroczystego pleksiglasu (B). Aby uzyskać mocniejsze, kontrastowe światło dla pienistej piany piwa, Kawachi oświetlił kufel trzecią, nierozproszoną głowicą Profoto (C). Dwie czarne flagi (D) wyznaczały wybrane szklane powierzchnie, a duża, biała karta V (E) zapewniała subtelne oświetlenie wypełniające prawą stronę kubka. Aby uchwycić fotografowany obiekt, Kawachi użył drogiego panelu ze szkła „wodnego” (F), niezwykle czystej formy szkła, którego właściwości pozbawione są pęcherzyków, zmarszczek i kolorów, dzięki czemu jest ono stosunkowo niewidoczne dla aparatu. Dlaczego softboxy DIY? „Dostępne na rynku softboxy są przeznaczone do portretów i zazwyczaj dają bardzo płaskie, równomierne światło” – mówi Kawachi. „W przypadku produktów potrzebuję czegoś o większym kontraście.” Uzyskuje to poprzez wyłożenie wnętrza swoich softboxów z piankowego rdzenia folią aluminiową.
Ilustracja:Kris Holland/Mafic Studios