Za obiektywem:doświadczenie fotografa Getty'ego podczas Super Bowl

Dla wielu z nas fotografowanie Super Bowl z boiska to marzenie. Niestety, nie jest to taki, który wielu z nas otrzyma. Jednak fotografka Getty, Elsa Garrison, brała udział w najważniejszych meczach dziewięć razy. Przeżyjmy więc ją pośrednio i dowiedzmy się, co dokładnie znaczy stać za kamerą podczas jednego z największych spektakli na świecie.

Kiedy zazwyczaj dowiadujesz się, że będziesz relacjonować Super Bowl?

Zwykle zaczynamy się dowiadywać, kto przyjedzie w grudniu. Pozostało kilka wolnych miejsc dla fotografów z lokalnego zespołu.

Ilu fotografów liczy zespół?

Mamy pięciu fotografów na boisku i kolejnych czterech w pierwszym rzędzie trybun, w czterech rogach pola. Następnie mamy kilku fotografów, którzy są podwyższoni w środkowej części. Jest też inny strzelec, który stoi jeszcze wyżej na trybunach i strzela szerzej. To całkiem duży zespół.

Gdzie stacjonowałeś w zeszłym roku?

W zeszłym roku byłem na boisku po stronie ławki rezerwowych Patriots. Dzielimy pole na ćwiartki. Na uboczu Patriotów był ze mną jeszcze jeden fotograf. Po drugiej stronie mieliśmy dwóch facetów, a potem był jeden fotograf, który biega tam i z powrotem i robi zdjęcia ze strefy końcowej, gdy nadchodzi atak.

Więc przydzielono Ci kwadrant i czekasz, aż przyjdzie do Ciebie akcja?

W zeszłym roku, kiedy Patrioci byli w ataku, poszedłem za nimi. Gdyby jechali w stronę mojego kwadrantu, gdy przekroczyliby linię 30 jardów, wjechałbym w strefę końcową, a drugi zawodnik po tej stronie podjechałby na około 20 jardów i oddał punktowy atak. Gdyby piłka oddalała się ode mnie, pozostałbym w swoim kwadrancie i czekał na przechwycenie lub odzyskanie po błędach, po czym pobiegłbym z powrotem po przyłożenie. W ten sposób zadbasz o wszystkie swoje podstawy.

Czym różni się to ustawienie od typowego meczu NFL?

Kiedy nagrywam normalny mecz, zwykle po jednym z nas na każdej linii bocznej. Zasadniczo po prostu podążasz za przestępstwem. Jeśli będą naprawdę dobrze podawać podania, wyjdę na boisko. Jeśli obrona będzie szczególnie dobra, pozostanę z tyłu i poczekam na worek. Jeśli będzie to przede wszystkim gra polegająca na bieganiu, może nie zajdę tak daleko, jak w przypadku gry podań. Trzeba znać ten sport.

Jednak podczas Super Bowl przydzielany jest ci kwadrant i Twoim obowiązkiem jest upewnienie się, że dostaniesz wszystko, co wydarzy się w Twojej okolicy. W sezonie zasadniczym, jeśli coś ominiesz, jest to nadal wielka sprawa, ale w Super Bowl naprawdę nie chcesz, żeby cię przyłapano na straconej pozycji.

Czy udało Ci się przeprowadzić działania w swoich kwadrantach?

Były mecze, takie jak Super Bowl w Miami z Nowym Orleanem i Indianapolis, ale w moim kwadrancie nie było zbyt wiele akcji. W całym meczu zdobyłem tylko jedno przyłożenie. Siedziałem w pierwszym rzędzie trybun po stronie Świętych. W ostatniej akcji meczu Colts zbliżali się do naszej strefy końcowej, a ja zacząłem myśleć:„Och, dobrze. Zdobędę zwycięskie przyłożenie”. Potem rzucił kilof i było po wszystkim. Było jednak kilka Super Bowl, podczas których widziałem prawie wszystko.

Co się stanie, gdy gra się skończy? Fotografom wbiegającym na teren po upływie wyznaczonego czasu zawsze wydaje się, że panuje chaos.

Wszyscy jesteśmy przydzieleni do czegoś po meczu. W ostatnim meczu śledziłem Toma Brady’ego, niezależnie od tego, czy wygra, czy przegra. To było moje zadanie na koniec meczu. Kiedy więc mecz się skończył, zostawiłem swój długi obiektyw jednemu z biegaczy, pobiegłem tam i ruszyłem za nim poza boisko. Niektórzy chłopaki podążają za trenerami. Niektórzy chłopaki biorą swoje długie obiektywy, stają na ławce drużyny i patrzą w stronę sceny.

Czy to zamieszanie, gdy próbujesz być pierwszym na stosie?

Chcesz wcześnie wziąć udział w tym scrumie, zwłaszcza jeśli jesteś niski, tak jak ja [śmiech]. Jeśli nie będę tuż obok tego gościa, nie zobaczę go. Trzeba się przebić łokciem. Czasami robi się trochę ciężko.

Jak długo śledzisz graczy po zakończeniu gry?

Czasami wpuszczą cię do szatni po meczu, a czasami nie. To zależy od zespołu i ludzi od PR. Często nie jest łatwo dostać się do tych szatni. To nie jest tak, jak w baseballu, koszykówce i hokeju, gdzie pozwala się na świętowanie. Zwykle, gdy zespół dotrze do szatni, przychodzi czas na przesłanie zdjęć.

Czy w trakcie gry stale wysyłasz obrazy?

Zwykle mamy zespół redaktorów w ramach naszego dużego przepływu pracy. Stale wysyłamy im obrazy, oni je edytują i wysyłają przez całą grę. To ciągły strumień.

Czy używasz kart do przekazywania zdjęć z powrotem do redaktorów?

Tak, robimy to. Próbowaliśmy wykorzystać małe hotspoty do bezprzewodowego transferu bezpośrednio z naszych kamer. Działa to dobrze, jeśli próbujesz oznaczyć pojedynczy obraz i wysłać go z powrotem do edytora w czasie rzeczywistym. Ale w zeszłym roku mój kwadrant był swego rodzaju martwą strefą. To było takie powolne. Było kilka zagrań, w których pomyślałem, że świetnie byłoby szybko oddać strzał, ale musiałem poczekać na biegacza. Są jednak dość szybkie.

Jak daleko muszą tak naprawdę biegać gracze z kartami?

W zeszłym roku miejsca pracy znajdowały się w przenośnych przyczepach tuż obok stadionu. Mieliśmy miejsce pomiędzy, na zewnętrznym pierścieniu stadionu, gdzie facet brał wszystkie karty od zawodników i rzucał je redaktorom. Zmniejszyło to ilość biegania, co pozwoliło zaoszczędzić czas.

A co ze strzelcami na siedzeniach? Czy oni też muszą polegać na biegaczach?

Kiedy kręciłem zdjęcia w siedzeniach w Miami, byłem podłączony bezpośrednio do kabla, więc wszystko, co nakręciłem, natychmiast trafiało bezpośrednio do montażysty. W tym scenariuszu nie ma możliwości edytowania ani usuwania złych zdjęć. Widzą wszystko. Zaczynasz się zastanawiać, czy nie kręcisz za dużo i tym podobne. Ale potem zdajesz sobie sprawę, że masz ważniejsze sprawy na głowie niż to, czy montażysta uzna, że kręcisz zbyt mocno.

Czy edytujesz w aparacie, gdy jesteś na boisku?

Może spojrzysz na tył aparatu na minutę, żeby sprawdzić, czy go masz. Może oznaczysz taki, który chcesz, aby redaktor od razu zobaczył. Nie strzelam tak mocno jak niektórzy. Podczas Super Bowl na pewno strzelasz trochę mocniej. Ale i tak nie masz dużo czasu na edycję swojego ujęcia.

Poza tym podczas tak ważnego meczu nigdy nie wiadomo, jaki rodzaj zagrania będzie miał jakieś znaczenie. To może być nudny wślizg, ale kiedy facet wypada z gry na resztę dnia, ten obraz staje się naprawdę ważny. Najlepiej po prostu nie mieszać.

Co masz w zestawie, gdy jesteś na boisku?

Mam do zaoferowania dwa korpusy Canon 1D Xs. Jeden ma konwerter 1,4x i obiektyw 400 mm F/2,8, z którego będę korzystał najczęściej. Będę mieć też na szyi obiektyw 24–70 mm F/2,8 ustawiony na około 50 mm. Używam tego, gdy jestem w strefie końcowej i ktoś łapie tuż przede mną. Czasami zabieram ze sobą obiektyw 70–200 mm F/2,8 na trzecim korpusie aparatu. Jeśli są na linii bramkowej i myślisz, że jeden z zawodników po prostu przeskoczy przez stos, 400 mm może być trochę za ciasne na coś takiego. Jednak w 95% przypadków używam obiektywu 400 mm z konwerterem 1,4x.

Fotografowałem 300 mm i 600 mm, ale nowe przetworniki są naprawdę ostre, więc dobrze się czuję na 400 mm. Mogę też dzięki niemu biegać szybciej.

Kiedy zazwyczaj przyjeżdżasz do miasta Super Bowl? Czy kręcisz cały tydzień czy tylko grę?

To zależy. Przepracowałem cały tydzień, w którym przyjedziesz w poniedziałek, i dzień poświęcony mediom we wtorek. Piątek to zazwyczaj dzień wielkich konferencji prasowych. Przyszedłem w czwartek na trzy ostatnie Super Bowl. W piątek będą mieli wszystkie informacje medialne przez prawie cały dzień. W sobotę odbędzie się jeszcze kilka konferencji prasowych, ale głównie będzie to oczekiwanie na rozpoczęcie ważnego meczu.

Kiedy faktycznie przybywasz na stadion, aby rozpocząć strzelanie z meczu?

Docieramy tam na około cztery lub pięć godzin przed meczem, aby zacząć się rozmieszczać. Potem wychodzimy i kręcimy najdrobniejsze szczegóły wokół stadionu i wchodzących na scenę ludzi. Na kilka godzin przed meczem powoli zaczynasz pracować. Kilku chłopaków wyjdzie na boisko i zmusi innych do biegania, a inni pójdą na rozgrzewkę przed większymi graczami, takimi jak rozgrywający i biegacze. Czasami właściciele kręcą się w pobliżu lub przed meczem pojawiają się celebryci, możesz to nakręcić.

W zeszłym roku kręciłem rozgrzewkę Patriotów. Nie mieli na sobie mundurów, co jest jednym z powodów, dla których lubią mieć strzelców, którzy często osłaniają drużyny. Wiesz, kim są gracze, nawet jeśli nie mają na sobie koszulek. Wiem, jak wyglądają trenerzy, a nawet asystenci trenerów.

Zwykle na boisko docieramy na około pół godziny do godziny przed meczem. Gdy gra się rozpocznie, po prostu idź do końca.

Kiedy zaczynasz przesyłać obrazy?

Po rozpoczęciu meczu i pierwszej serii próbujesz zrobić zdjęcia rozgrywających, a my od razu zaczynamy je wysyłać. Po pierwszych czterech upadkach wysyłam kartkę, niezależnie od tego, czy strzelą gola, czy nie.

Czy masz określoną liczbę zdjęć, które zrobisz podczas takiej gry?

To naprawdę zależy od gry, ale moje mecze play-off z ostatnich kilku tygodni składały się z około tysiąca obrazów. To mniej więcej średnia. Są ludzie, którzy strzelają znacznie mocniej i ja też to zrobię, jeśli jest dużo akcji. Czasami jest to też trochę mniej.

Czy staje się konkurencyjny w stosunku do innych fotografów próbujących zrobić kultowe ujęcie Super Bowl?

Tak! [śmiech]. Ja i moi współpracownicy tworzymy jeden duży zespół i wiemy, jakie mamy zadania, więc nawet jeśli nie wszystko pójdzie po Twojej myśli, chcesz przynajmniej dobrze się zaprezentować. Wybrano Cię do udziału w Super Bowl, więc chcesz pokazać, na co cię stać. Jednak pod koniec meczu robi się trochę bardziej konkurencyjnie. Nie chcę nikogo zawieść. To nie jest dla słabych.

Jak decydujesz, kiedy fotografować blisko, a kiedy cofnąć się, aby uzyskać szersze podejście?

Mieszasz trochę. Jeśli znajduję się w jednej z ćwiartek, a oni atakują mnie, postaram się dotrzeć trochę do środka pola punktowego i strzelić szerzej. W ten sposób piłka leci do gościa, który ją łapie. Jeśli znajduję się w jednym z wzniesionych obszarów, zdecydowanie strzelam szeroko.

Podczas ważnych meczów, takich jak mecze play-off, otwarcia sezonu i tym podobne, często pojawiają się fajerwerki, wiadukt lub coś innego, a ty chcesz kręcić szerzej. Jeśli chodzi o akcję, to trochę ją mieszam. W większości przypadków strzelam trochę mocniej. Zrobię zdjęcie całego ciała, a potem połowy. Lubię czekać w strefie końcowej i czekać, aż do mnie przyjdą, bo mam wrażenie, że tła są trochę czystsze. Jeśli tła są naprawdę niechlujne, zrobię jeszcze ostrzejsze zdjęcia.

Jak duże masz szanse na naprawdę kreatywne ujęcia? A może ze względu na zadanie utrzymujesz wszystko bardziej prosto?

Super Bowl rozgrywane są w nocy lub w pomieszczeniu, więc oświetlenie jest prawie takie samo i nie można grać. Jeśli jednak fotografujesz na świeżym powietrzu w ciągu dnia, spróbuję popracować trochę ze światłem. Może znajdę mały promień światła czy coś i postaram się, żeby to zadziałało, podczas gdy trwa przedstawienie.

Bardzo lubię fotografować pod światło. Po prostu bardzo podoba mi się sposób, w jaki to wygląda. Niektórzy ludzie nie lubią tego robić, ale dlaczego nie miałbyś tego zrobić? To jest piękne? [śmiech]

Gdzie idziesz w przerwie meczu? Czy wypychają cię z pola na rzecz dużej produkcji?

W sezonie zasadniczym liga NFL daje nam kolorowe kamizelki, które zakładamy na boisko. Dostajemy brązowe kamizelki. To część naszej wiarygodności, dzięki której ludzie wiedzą, że wolno nam wychodzić na boisko. Podczas Super Bowl różne obszary mają różne kolory. Wywyższeni ludzie będą mieli jeden kolor. Ludzie z pola będą mieli inny kolor. Następnie jest jedna biała kamizelka. Każdy outlet dostaje taki. Biała kamizelka służy do rzucania monetą, wykonywania czynności przed meczem i występów w przerwie meczu. Ten kolor może wyjść na boisko i z bliska. Reszta z nas zostaje zepchnięta na dalszy plan. Przynoszą cały sprzęt na pola i strzelasz, ale z dowolnego miejsca.

Czy masz jakieś ulubione zdjęcia z Super Bowl z meczów, które nakręciłeś?

Trudno powiedzieć, ale w pewnym sensie spodobało mi się ujęcie Brady'ego schodzącego z boiska w zeszłym roku. To było trochę smutne. Patrzy w górę i konfetti spada. To smutny moment i ważne zdjęcie, ale podoba mi się. Bardziej podobają mi się bardziej subtelne momenty niż standardowe zdjęcia akcji.

Podczas innego Super Bowl zrobiłem zdjęcie Eli'ego świętującego. Biegł prosto w moją stronę i po prostu się poddał. Wiedziałem, że to będzie jakaś gra. Super Bowl odbył się w tym roku w Phoenix i gdyby Patriots wygrali, musiałbym lecieć naprawdę wcześnie, żeby sfilmować paradę. Ale odkąd przegrali, dostałem dwa dni wolnego [śmiech].

Wygląda na to, że ujęcia zawierające reakcję są często równie satysfakcjonujące jak ujęcia akcji.

Tak, wolę zdjęcia z reakcjami niż te z akcją. Jest w nich po prostu więcej emocji i to prawdopodobnie najbardziej fascynująca część gry. Nawet jeśli Twoja drużyna nie wygra.