Richarda Matthewsa
Zdjęcie dzięki uprzejmości Discovery ChannelUwielbiamy historie, w których fotografowie i operatorzy dokładają wszelkich starań, aby zrobić zdjęcie. Aby nagrać materiał do afrykańskiego serialu Discovery Channel (wtorkowe wieczory o 22:00), Richard wspiął się na klatkę z rekinami obok tuszy wielorybów i czekał cztery dni, aż żarłacze białe przyjdą się pożreć. Oto dalsza część jego historii. Jego odcinek zostanie wyemitowany we wtorek, 29 stycznia o 22:00 na Discovery Channel.
Jak zrodził się pomysł strzelania do rekinów przy użyciu tuszy wielorybów jako przynęty?
W przeszłości filmowano rekiny na tuszach wielorybów, więc wiedzieliśmy, że jeśli uda nam się to zrobić, będzie to prawdziwy spektakl. Rozesłaliśmy zawiadomienie do mieszkańców, aby dali nam znać, jeśli coś widzieli. Kilka lat temu jeden z naszych przyjaciół, który nurkuje w klatkach z rekinami, znalazł wieloryba dość daleko w zatoce. Była tak duża, że mimo że ma dość dużą łódkę, którą zabiera turystów do nurkowania, nie był w stanie jej doholować do brzegu. Już zaczynało trochę podupadać.
Czy zwłoki wielorybów są powszechnym zjawiskiem w Twojej części świata?
Co roku wieloryby przypływają do wybrzeży Republiki Południowej Afryki. Co roku jedna lub dwie osoby umierają z tego czy innego powodu. Mogą zaplątać się w liny, zostać uderzeni przez łódź lub coś w tym rodzaju. Stają się problemem, jeśli dzieje się to w pobliżu którejkolwiek z popularnych plaż. Są brzydkie i śmierdzą, ale tłuszcz wielorybi wycieka ropę do oceanu, co może być jak przyjaciel dla rekinów. Próbują je wyrzucić tak szybko, jak to możliwe.
Jak już znalazłeś zwłoki, jak przygotowałeś zdjęcia?
Marynarka Wojenna Republiki Południowej Afryki ma bazę niedaleko naszego miejsca, więc poprosiliśmy ich, żeby przyjechali i pomogli nam w holowaniu wieloryba. Musieliśmy także uzyskać zgodę władz lokalnych. Umieściliśmy go w pobliżu wyspy pośrodku zatoki. Byliśmy 5 km od brzegu, więc plaża była całkowicie poza zasięgiem wzroku i zakotwiczyliśmy ją na dnie morskim.
Poprosili nas o monitorowanie wieloryba, aż do całkowitego rozkładu. Ktoś musiał tam być każdego dnia, aby upewnić się, że jest bezpiecznie przywiązany, dopóki nie zgnije i nie opadnie na dno oceanu.
Czy kiedy wszystko było już na miejscu, wystarczyło kupić łódź i poczekać, aż pojawią się rekiny?
Płynęliśmy łodzią o długości 50–60 stóp, więc filmowaliśmy rekiny. Na łodzi mieliśmy obserwatorów, którzy szukali rekinów w wodzie. Nie było sensu kręcić w nocy, więc codziennie wychodziliśmy o świcie i wracaliśmy wieczorem.
Siedziałbyś w wodzie i nie widziałbyś nic poza gnijącym szkieletem wieloryba, a potem nagle, niespodziewanie, pojawił się rekin. Zostają tam tylko przez kilka chwil. Czasami zostają na pół minuty, jeśli chcą zdobyć duży kawałek tłuszczu lub mięsa. Musisz szybko strzelać i zdobyć to, czego potrzebujesz.
Gdzie byłeś w związku z rekinami i ich kolacją?
Filmowanie nigdy nie wygląda tak imponująco. Nie odczuwasz wpływu. Dlatego chcieliśmy być jak najniżej. Chcieliśmy być na poziomie oczu. Umieściliśmy więc klatkę z rekinami pomiędzy łodzią a tuszą i usiadłem na niej. Byliśmy mniej więcej do połowy zanurzeni w wodzie aż po moją klatkę piersiową. Po prostu podskakiwaliśmy w górę i w dół obok tuszy, filmując na wysokości oczu.
A co z nagraniami podwodnymi?
Było nas kilka osób z kamerami na słupach. Nurkowanie pod wodą z rekinami było zdecydowanie zbyt niebezpieczne. Widoczność nie była zbyt duża. Oczywiście wszędzie przyciągasz rekiny, a przy tak dużej tuszy możesz stać się częścią posiłku.
Czy korzystałeś z aparatu podwodnego lub przynajmniej obudowy?
Ponieważ kręciłem ujęcia z góry, nie miałem aparatu podwodnego, więc musiałem bardzo uważać, aby go nie uszkodzić. Gdy tylko umieścisz aparat w podwodnej obudowie, jest ona bardziej restrykcyjna. Robi się naprawdę ciężko. Trzymałem więc nad wodą dużą kamerę transmisyjną, którą reżyserowali ludzie na łodzi. Na pokładzie mieliśmy kilka lustrzanek cyfrowych, a także kilka aparatów Sony i kamerę Panasonic Vari Cam do nagrywania filmów z dużą szybkością.
Kiedy nie kręciłem, oddawałem kamerę chłopakom na łodzi. Woda była dość zimna i trzymanie aparatu byłoby bardzo męczące. Woda była w latach 40.
Więc nie było to zbyt trudne dla kamer?
Jedną rzeczą, której szybko się uczysz, jest to, że tak naprawdę nie możesz dotknąć tuszy. Działa prawie jak silikon i wydziela tłusty olej, którego nie można usunąć. Nasze kombinezony były poplamione, jakby ktoś przeciągnął po nich kostkę mydła. Nie chciał zejść, więc nie chciałaś niczego dotykać. Gdyby to dostało się na soczewki, nie zniknęłoby.
Czy podczas kręcenia korzystałeś z kamer sportowych?
Używamy GoPro, ale jeśli masz możliwość zakupu większej kamery, definicja GoPro nie jest tak dobra. Jeśli możesz umieścić GoPro gdzieś tylko dlatego, że jest za małe lub niebezpieczne, to jest to absolutnie genialne. Jednak jakość większego aparatu jest nadal zauważalnie lepsza.
Czy podczas kręcenia miałeś bliskie rozmowy z rekinami?
Pewnego razu rekin okrążył zwłoki, próbując przedostać się między tuszą a łodzią, ale oczywiście przeszkodziłem. Rekin podpłynął tak blisko, że mogłem dotknąć go nosem. Próbował przejść przez klatkę z rekinami, na której siedziałem. Nie mogłem wspiąć się z powrotem na łódź ani na wieloryba. Wszyscy na łodzi mówili mi, żebym uderzył rekina w nos. Nie wierzyłem, że rekin rzeczywiście celuje we mnie. Chciał po prostu znaleźć inne miejsce na tuszy. Ale to dzikie zwierzę i gdybym je przestraszył, reakcja mogłaby być dowolna. Ten rekin z łatwością mógłby przelecieć przez górną część klatki z rekinem kilkoma machnięciami ogona. Nic nie zrobiłem. Nie chciałam dawać mu powodu, żeby mnie ugryzł. Na szczęście zdał sobie sprawę, że nie uda mu się przedostać przez klatkę, więc przepłynął pod łodzią. To była ulga