Ulepsz swoją filmografię:6 niezbędnych ćwiczeń dla początkujących

W skrócie

• Opanowanie podstawowych ruchów kamery, takich jak obrót, pochylenie i ujęcia typu pull-back, oraz zrozumienie ich wpływu emocjonalnego to podstawowy krok w stawaniu się lepszym kamerzystą.
• Oświetlenie, zwłaszcza opanowanie konfiguracji oświetlenia trzypunktowego, ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia dobrej jakości obrazu wideo, co jest tak samo, jeśli nie ważniejsze, niż używana kamera.
• Wykorzystywanie różnych ogniskowych, zrozumienie ich wpływu na estetykę ujęcia oraz badanie ich wpływu na głębię ostrości i zniekształcenia są kluczem do kształtowania wyglądu treści wideo.

W dobie mediów internetowych istnieje duże zapotrzebowanie na biegłych kamerzystów. Może się wydawać, że operatorem może zostać każdy posiadacz smartfona, jednak opanowanie sztuki wideo wymaga głębokiego zrozumienia konkretnych narzędzi, praktyk i technik.

Ten artykuł ma na celu przedstawienie podstaw wideografii i oferuje sześć podstawowych ćwiczeń, które pomogą Ci podnieść swoje umiejętności w zakresie wideografii. Zaczynajmy.

Ćwiczenie 1:Opanuj podstawowe ruchy kamery

Filmowcy odnoszący sukcesy powinni wiedzieć, kiedy poruszyć kamerę, a kiedy pozostawić ją nieruchomą. Powinni także zdawać sobie sprawę, w jaki sposób te decyzje mogą komunikować różne emocje. Muszą także znać tradycyjne ruchy kamery. Oto ćwiczenie, które pomoże Ci rozpocząć podstawowe ruchy kamerą

Kroki:

1. Zacznij od ujęć panoramicznych:  Ustaw aparat na statywie w miejscu z szerokim widokiem (np. w parku lub na panoramę miasta). Spróbuj przesuwać kamerę poziomo z jednej strony na drugą, utrzymując jej podstawę nieruchomo. Ćwicz ten ruch kilka razy, aż będziesz mógł płynnie poruszać aparatem, bez szarpnięć. Pamiętaj, że prędkość patelni może wywoływać różne emocje. Wolniejsze przesuwanie może dawać poczucie spokoju, a szybkie przesuwanie może sugerować akcję lub chaos.
2. Przejdź do ujęć w pochyleniu:  Po wykonaniu strzału w panoramie spróbuj poćwiczyć strzał w pochyleniu. Trzymaj aparat na statywie i poruszaj nim w pionie w górę i w dół. Zacznij od szerokiego ujęcia i powoli przechyl aparat w dół do określonego punktu lub odwrotnie. Ćwicz ten ruch, aż stanie się on drugą naturą. Więcej informacji na temat zdjęcia tytułowego można znaleźć w poniższym filmie.
3. Następnie poćwicz uderzenia wpychające i odciągające:  Gdy już oswoisz się z ujęciami w trybie pan i tilt, przejdź do ujęcia typu push-in i pull-back. Są one nieco bardziej złożone, ponieważ obejmują przesuwanie aparatu w kierunku obiektu lub od niego. Aby wykonać zdjęcie typu push-in, zacznij od szerszego kadru i powoli przesuwaj aparat bliżej obiektu. Aby wykonać strzał typu pull-back, wykonaj czynności odwrotne. Te ujęcia mogą stworzyć wrażenie ruchu i ujawnić lub ukryć szczegóły sceny.
4. Teraz połącz ruchy:  Po przećwiczeniu tych ruchów osobno spróbuj je połączyć. Na przykład możesz zacząć od pochylenia, następnie panoramowania, a następnie ujęcia typu pull-back. Dzięki tej kombinacji można stworzyć dynamiczne i ciekawe wizualnie ujęcie.
5. Przejrzyj i oceń swój film:  Po każdej sesji zdjęciowej przejrzyj nagranie. Zwróć uwagę na to, jak płynne są Twoje ruchy i czy udało Ci się uchwycić zamierzoną emocję. Zanotuj obszary wymagające poprawy i skup się na nich podczas następnej sesji treningowej.

Ćwiczenie 2:Przećwicz konfigurację oświetlenia trzypunktowego

Następnie mamy oświetlenie. Oświetlenie jest tak samo ważne, jeśli nie ważniejsze, niż używany aparat. Odpowiednie ustawienie oświetlenia zapewni dobrą jakość obrazu wideo — a najlepiej zacząć od trzypunktowej konfiguracji oświetlenia. Poćwiczmy trzypunktową konfigurację oświetlenia:

Kroki:

1. Kluczowe światło:  Rozpocznij w ciemnym otoczeniu i wprowadź kluczowe światło jako pierwsze źródło światła. Ustaw tę lampę pod kątem 45 stopni w bok, aby oświetlić przód twarzy fotografowanej osoby. Powinno to być najsilniejsze źródło światła w Twojej konfiguracji.
2. Światło wypełniające:  Następnie wprowadź światło wypełniające po przeciwnej stronie światła kluczowego. To światło powinno być mniej intensywne niż światło kluczowe, a jego celem jest zmiękczenie cieni tworzonych przez światło kluczowe, dodając głębi obiektowi.
3. Podświetlenie:  Ustaw tylne światło pod kątem 45 stopni za obiektem. To światło oświetli tył głowy i ramiona fotografowanej osoby. Podświetlenie pomaga oddzielić je od tła, nadając Twojemu filmowi bardziej trójwymiarowy wygląd.
4. Eksperyment:  Eksperymentuj z różnymi źródłami światła. Naturalne światło może być skutecznym substytutem, jeśli oświetlenie studyjne jest niedostępne. Bądź kreatywny, korzystając ze źródeł światła; rozważ użycie okien w celu zapewnienia naturalnego światła lub lamp do zdjęć w pomieszczeniach.
5. Recenzja:  Przejrzyj swój materiał filmowy. Przyjrzyj się, jak światło i cienie współdziałają, aby nadać fotografowanemu obiektowi trójwymiarowy wygląd. Zanotuj, co zadziałało, a co nie, i następnym razem odpowiednio dostosuj konfigurację oświetlenia.

3. Zrozum i wykorzystaj proste techniki kompozycji i kadrowania

Wyrobienie wyczucia w zakresie kompozycji i kadrowania jest integralną częścią tworzenia atrakcyjnych wizualnie filmów. Poniższe ćwiczenie ma pomóc Ci przećwiczyć podstawowe techniki kompozycji i kadrowania, koncentrując się na różnych typach ujęć i zastosowaniu zasady trójpodziału.

Kroki:

1. Zdjęcia z bliska:  Zacznij od zrobienia zbliżenia obiektu. To ujęcie powinno ściśle otaczać twarz fotografowanej osoby i uchwycić szczegóły, które pozwolą na emocjonalną więź z publicznością. Aby uzyskać najlepsze rezultaty, użyj obiektywu o ogniskowej od 50 mm do 100 mm.
2. Inne ujęcia:  Następnie poeksperymentuj z innymi rodzajami strzałów, takimi jak strzał początkowy, strzał z dystansu i strzał średni. Każde ujęcie oferuje inną perspektywę i poziom szczegółowości, a zrozumienie, kiedy użyć każdego z nich, ma kluczowe znaczenie dla skutecznego opowiadania historii.
3. Reguła trójpodziału:  Zastosuj zasadę trójpodziału do swoich ujęć. Wyobraź sobie ramkę podzieloną na dziewięć równych części dwiema równomiernie rozmieszczonymi liniami poziomymi i dwiema równomiernie rozmieszczonymi liniami pionowymi. Ustaw obiekt wzdłuż tych linii lub w punktach przecięcia, aby uzyskać zrównoważoną i wciągającą kompozycję.
4. Eksperymentuj ze swoimi filmami:  Mieszaj i dopasowuj różne typy strzałów, stosując zasadę trójpodziału. Możesz na przykład wykonać zdjęcie z bliska, w którym oczy obiektu znajdują się w jednej linii z górną poziomą linią, lub zrobić zdjęcie z dużej odległości, w którym obiekt znajduje się w jednym z punktów przecięcia.
5. Przejrzyj swój film:  Przejrzyj swój materiał filmowy. Oceń, jak dobrze wykorzystałeś różne ujęcia kadrowania i zasadę trójpodziału w swoich kompozycjach. Zanotuj, co zadziałało, a co nie, i zastosuj te spostrzeżenia podczas następnej sesji.

4. Ucz się i eksperymentuj z głębią ostrości

Głębia ostrości odnosi się do zakresu ostrości zdjęcia, rozciągającego się od najbliższego obiektu, na którym ustawiona jest ostrość, do najdalszego. Wpływ na to mają trzy czynniki:przysłona, odległość od obiektu i ogniskowa obiektywu. Ważne jest, aby ćwiczyć te czynniki. Oto jak:

1. Zrozumienie apertury:  Ustaw aparat na szeroką przysłonę (np. f/1,8). Skoncentruj się na obiekcie i zwróć uwagę, jak tło staje się rozmyte, tworząc płytką głębię ostrości.
2. Regulacja przysłony:  Ustaw mniejszą przysłonę (np. f/18). Zwróć uwagę, jak zwiększa się głębia ostrości, utrzymując ostrość zarówno obiektu, jak i tła.
3. Eksperymentowanie z odległością:  Poeksperymentuj ze zmianą odległości od obiektu. Zacznij od obiektu blisko obiektu, a następnie stopniowo oddalaj się od niego. Obserwuj, jak zmienia się głębia ostrości — jest ona płytsza, gdy jesteś bliżej, i szersza, gdy jesteś dalej.
4. Odkrywanie ogniskowej:  Wypróbuj różne obiektywy o różnych ogniskowych, jeśli są dostępne. Zwróć uwagę, że dłuższe ogniskowe zapewniają mniejszą głębię ostrości, podczas gdy szersze obiektywy pozwalają zachować ostrość większej liczby elementów.
5. Ćwiczenie:  Kontynuuj ćwiczenia z różnymi ustawieniami przysłony, odległościami i ogniskowymi. Pomoże Ci to zrozumieć, jak każdy z tych czynników wpływa na głębię ostrości i jak można je połączyć, aby uzyskać pożądany efekt.

5. Poznaj różne ogniskowe

Ogniskowa obiektywu aparatu może kształtować estetykę zdjęcia, tworząc głębię ostrości i zniekształcenia. Ogniskowa to miara związana z mocą optyczną obiektywu, opisująca stopień jej powiększenia. Zakres ogniskowych wynosi od 18 mm, 24 mm, 35 mm, 50 mm, 70 mm do 100 mm. Te ćwiczenia pomogą Ci ćwiczyć fotografowanie przy różnych ogniskowych.

Kroki:

1. Opis ogniskowych wideo: Najpierw zapoznaj się z różnymi ogniskowymi i ich wpływem na Twoje zdjęcia. Na przykład 16 mm zapewnia szeroki widok i jest mniej powiększone w porównaniu do 100 mm, które zapewnia bardziej skupiony i powiększony obraz. Jeśli masz pod ręką obiektywy do aparatów, określ ich ogniskowe.
2. Identyfikowanie typu soczewki:  Określ, czy używany obiektyw jest stałoogniskowy o stałej ogniskowej, czy obiektyw zmiennoogniskowy umożliwiający regulację ogniskowej. Pamiętaj, że obiektywy stałoogniskowe zwykle dają ostrzejsze obrazy, podczas gdy obiektywy zmiennoogniskowe oferują większą elastyczność w kadrowaniu zdjęć bez zmiany obiektywu. 
3. Nagrywanie wideo za pomocą szerokiego obiektywu:  Rozpocznij fotografowanie za pomocą obiektywu szerokokątnego, na przykład obiektywu 24 mm. Obserwuj zakres tła uchwyconego na zdjęciu i uzyskaną głębię ostrości.
4. Przejście na dłuższy obiektyw:  Do zbliżeń zmień obiektyw na dłuższy, np. 100 mm. Obserwuj kompresję tła i wzrost obszarów nieostrych, co powoduje mniejszą głębię ostrości.
5. Porównywanie ogniskowych: Porównaj efekty stosowania różnych ogniskowych na zdjęciach. Celem jest zrozumienie, jak wybór obiektywu wpływa na estetykę Twojego filmu.

6. Przećwicz podstawowe opowiadanie historii wizualnej

Aaron Sorkin, znany scenarzysta, powiedział kiedyś:„W dramacie najważniejsza jest intencja i przeszkoda. Bez tego nie ma dramatu”. Wizualne opowiadanie historii powinno koncentrować się na charakterze, pragnieniach i potrzebach, fabule, strukturze, konflikcie i rozwiązaniu. Są to również kluczowe elementy udanej narracji. W tym miejscu chcielibyśmy, abyście opracowali krótką scenę bez dialogu. W ten sposób poznasz narzędzia, którymi dysponujesz jako wizualny gawędziarz.

Kroki:

1. Wybierz bohatera:  Zacznij od zidentyfikowania głównego bohatera i zrozumienia jego pragnień i potrzeb. Bardzo ważne jest, aby mieć jasny obraz motywacji i pragnień bohatera.
2. Utwórz przeszkodę:  Stwórz przeszkodę, która uniemożliwia Twojemu bohaterowi osiągnięcie jego pragnień lub zaspokojenie jego potrzeb. Im większa przeszkoda, tym bardziej wciągający dramat.
3. Dodaj kolejny znak:  Wprowadź drugorzędną postać do narracji, aby zwiększyć jej złożoność i głębię. Upewnij się, że ta postać wnosi coś znaczącego do fabuły.
4. Uwzględnij dodatkowe przeszkody:  Stwórz przeszkodę, z którą twój bohater będzie musiał się zmierzyć. Powinny one zwiększyć dramaturgię i skomplikować narrację.
5. Wykorzystaj techniki kamery:  Użyj szeregu ruchów kamery, technik oświetlenia i strategii kadrowania, aby ulepszyć wizualną narrację swojej sceny.

Kontynuuj doskonalenie

Wykonując te sześć ćwiczeń, nie tylko udoskonalisz swoje umiejętności techniczne w zakresie wideografii, ale także poprawisz swoje umiejętności opowiadania historii. Pomoże Ci to wyróżnić się na coraz bardziej konkurencyjnym polu wideofilmowania. Zawsze pamiętaj, najlepszy aparat to ten, który masz w rękach. Więc wyjdź i zacznij strzelać.