Jak najlepiej wykorzystać kilka milionów monarchów.
Autor:Jeff Wignall | Opublikowano 5 października 2010 o 2:20 EDT
Każdej jesieni miliony północnoamerykańskich motyli monarchów przyłączają się do jednej z najbardziej ambitnych migracji w przyrodzie, przelatując z letnich siedlisk do zimowych domów tysiące kilometrów na południe. Ci, którzy znajdują się na wschód od Missisipi, zimują na wyżynach Meksyku, podczas gdy ci na zachód od niej gromadzą się albo w Meksyku, albo wzdłuż środkowego i południowego wybrzeża Kalifornii.
Migrujący monarchowie spędzają większość czasu na żerowaniu na polach, ogrodach i bagnach. Będą się utrzymywać godzinami, czasem dniami. To idealny moment na robienie zdjęć z bliska.
Zamiast gonić za przypadkowymi wzorcami lotów, wypatrz ładny kwiat w dobrym świetle, a następnie pozwól mu przyjść do ciebie. Ich ulubionym pożywieniem jest mlecz, ale lubią wiele kwiatów – nawłoć, cynia i tytonia to inne ulubione rośliny.
Fotografuj wcześnie w ciągu dnia, kiedy rosa na skrzydłach motyli spowalnia lot, lub korzystaj z późnego słońca niskokątnego, aby uchwycić półprzezroczyste kolory.
Monarchowie są płochliwi, więc pozostań nieruchomo i zachowaj odległość stopy lub większą. Obiektyw makro o ogniskowej 105 mm (odpowiednik) lub dłuższej zapewni dyskretną odległość fotografowania. Aby uzyskać efekt, wypełnij kadr i użyj szerokiej przysłony (f/5,6 lub większej), aby rozmyć tło.
Zmieniaj kąty. Z boku zobaczysz profil, gdy skrzydła są w górze, ale jeśli strzelasz z góry, możesz opuścić oba skrzydła płasko i nagrzać się w świetle słonecznym. Wyczucie czasu jest ważniejsze niż czas otwarcia migawki — czas robienia zdjęć pomiędzy uderzeniami skrzydeł, aby uniknąć rozmycia ruchu i niewygodnych pozycji skrzydeł.
Za mało obrazów? Wiosną monarchowie odwracają swój szlak migracyjny i ponownie udają się na północ.