Oto jak zestawić niezmienne ujęcia i przerwę między nimi, aby stworzyć przekonujący montaż, który utrzyma widzów w procesie opowiadania historii. Dziś pytamy, co to jest strzał nieodbity.
W swojej słynnej książce z 1988 r. O reżyserii filmowej , David Mamet wskazuje na nieodmienne strzał jako kluczowy element budulcowy filmowej opowieści. Ujęcie nieodmienione jest przeciwieństwem ujęcia obrazowego i zawiera minimum informacji wizualnych . Ujęcie dłoni, łyżki, klucza i twarzy można sklasyfikować jako nieodmienione.
Zwykli podejrzani za pośrednictwem MGM
Kiedy niezmieniony obraz zostanie zestawiony z innym nieodmienionym obrazem, skojarzenie to wywołuje znaczenie w umyśle widza. Mamet uważa taki montaż za bardziej skuteczny niż uciekanie się do ujęcia Steadicam lub pojedynczego ujęcia, które jedynie podąża za postaciami i czeka, aż wydarzy się coś interesującego. Montaż 101 polega na zastosowaniu zestawienia niezmienionych ujęć. Mimo to jest on tak nierozerwalnie związany z medium filmowym i wideo, że często przyjmuje się go za oczywistość i pamięta się go tylko z najbardziej błyskotliwych momentów.
2001:Odyseja kosmiczna za pośrednictwem MGM
To słynne dopasowanie graficzne w 2001:Odyseja kosmiczna Stanleya Kubricka zestawia nieodbite ujęcia. Ale kość to nie tylko kość. Stało się niezbędnym narzędziem, czymś, czego nie znalibyśmy bez poprzedzających go obrazów i pomysłów.
Montaż intelektualny
Współczesne czasy za pośrednictwem United Artists
Każde ujęcie pojedynczej rzeczy można uznać za nieodbite. Jednak problem z nieodmienionym strzały polega na tym, że łatwo wpadają w fleksję, co oznacza, że niosą ze sobą więcej znaczenia niż najbardziej uproszczona i okrojona klasyfikacja.
Pancernik Potiomkin za pośrednictwem Mosfilm
Prowadzi nas to do koncepcji montażu intelektualnego Siergieja Eisensteina, który działa, gdy obudzi się ukryte znaczenie w ujęciu poprzez zderzenie z innym strzałem. To zderzenie ujęć to rozmowa między obrazami, która nadaje nowe znaczenie w umyśle widza.
Montaż intelektualny może być dość intensywny, zwłaszcza gdy do miksu dodany zostanie tekst, co widać w przytłaczającym filmie instruktażowym zabójcy w Widoku paralaksy (1974):
Widok paralaksy za pośrednictwem Paramount
Efekt Kuleszowa
Lew Kuleszow, przez krótki czas nauczyciel Eisensteina, był kolejnym wczesnym rosyjskim filmowcem, teoretykiem i kluczowym eksperymentatorem idei nieodmienionych ujęć. Przeprowadził dobrze znany eksperyment znany jako efekt Kuleshova, w którym połączył trzy zestawy statycznych, niezmiennych obrazów. W każdej grupie znajdowała się twarz mężczyzny, Ivana Mosjoukine’a, z osobnym, nieodmienionym ujęciem.
Efekt Kuleshova za pośrednictwem Paula Van Buurena
Pierwsze połączenie sugeruje głód. Drugi sugeruje smutek. Trzeci sugeruje pożądanie. Proces dekodowania i wynikające z niego skojarzenia obrazów pozostawia się widzowi, który aktywnie wypełnia znaczeniem „rynnę”, czyli przestrzeń pomiędzy obrazami.
Komiksy
Scott McCloud bada tę koncepcję „rynny” w swojej książce Understanding Comics . Chociaż książka dotyczy głównie komiksu i grafiki, istnieje wiele powiązań filmowych. McCloud omawia wykorzystanie „rynny”, aby aktywnie zaangażować czytelnika, a w przypadku filmów także widza.
z Zrozumieć komiksy za pośrednictwem Scotta McClouda
Choć obraz jednego człowieka wymachującego toporem na drugiego człowieka nie jest obrazem najbardziej niezmiennym, to jednak funkcjonuje poprzez istotne pominięcie. Zestawienie z drugim obrazem zawierającym panoramę miasta i krzyk wywołuje u czytelnika skojarzenie, które dopełnia akt zabijania jedynie sugerowane przez te dwa obrazy. Słynna sekwencja prysznica z filmu Psycho (1960) działa na podobnej zasadzie.
Psycho za pośrednictwem Paramount
Korzystanie z rynny polega na pomijaniu informacji i powierzaniu odbiorcom wypełnienia luki. Chodzi o wizualną powściągliwość i budowanie narracji poprzez prostotę. W końcu siła narracyjna dowolnego materiału jest tak dobra, jak jego zdolność do wzbudzania zaangażowania ze strony widza.
L'argent za pośrednictwem France 3 Cinéma
Wniosek
Zwięzłość i precyzja w doborze i zestawieniu ujęć przypomina opowiadanie historii o górze lodowej. Opowiadanie Hemingwaya składające się z sześciu słów (nawet jeśli jest to miejska legenda) jest przykładem literackiej siły niezmiennego ujęcia:„Na sprzedaż. Buty dziecięce. Nigdy nie noszone”. Jest to zwodniczo proste, a jednak sugeruje coś naprawdę potężnego zmuszając czytelnika do wypełnienia rynsztoka.
Planując kolejny film lub wideo, zastanów się nad własnym wykorzystaniem niezmienionego ujęcia. Podczas pisania listy ujęć i tworzenia scenorysów , zastanów się, czy Twoje ujęcia można uprościć, aby zwiększyć zaangażowanie odbiorców dzięki sile intelektualnego montażu.
Czy możesz lepiej wykorzystać „rynnę” pomiędzy ujęciami, aby aktywnie zaangażować odbiorców? Wraz ze wzrostem liczby pojedynczych ujęć i „inersów”, łatwo zapomnieć o skuteczności i skuteczności doskonałego, staroświeckiego cięcia. Nie zajmuje to dużo czasu. Wymaga to planowania, wyobraźni i odrobiny zaufania do widzów.
Psycho za pośrednictwem Paramount
Więcej spostrzeżeń i teorii na temat tworzenia filmów znajdziesz w tych dodatkowych artykułach.
- Wskazówki dotyczące tworzenia filmów:podstawy kręcenia sceny dialogu
- Efekt Kuleszowa i jego wpływ na emocje widza
- 8 niezbędnych cięć, które powinien znać każdy redaktor
- Przybornik redaktora:Dopasuj cięcia
- Powrót do podstaw:zasada trójpodziału w kręceniu filmów
- 7 najwyższej klasy samouczków do nauki podstaw tworzenia filmów