Dlaczego są często uważane za przestarzałe:
* nadużywanie: Widzieliśmy je * ad nauseam * w czasopismach, zdjęciach stockowych i amatorskich portfelach. Pomyśl o postawie „dłoni na biodrze”, „opierającym się o ścianę ze skrzyżowanymi nogami” lub pozę „spojrzenie na ramię”. Ciągłe powtarzanie sprawia, że czują się przewidywalne i nieinspirowane.
* Brak indywidualności: Często nie biorą pod uwagę osobowości modelu, kontekstu strzelania lub pożądanego nastroju. Używając tej samej pozy na każdym modelu, niezależnie od ich funkcji lub odzieży, tworzy wygląd ścinania ciastek.
* może szukać wymuszonego: Kiedy model czuje się zmuszony do pozycji, która nie wydaje się naturalna, pokazuje. Sztywna postawa, niezręczne uśmiechy i nienaturalne rozmieszczenie dłoni są prezentami, że pozycja jest nałożona, a nie organicznie osiągana.
* stracić szansę na kreatywność: Poleganie wyłącznie na kliszach ogranicza zdolność fotografa i modelu do odkrywania unikalnych wyrażeń i ruchów.
Dlaczego mogą być przydatne (i jak je skutecznie używać):
* Fundacja dla początkujących: Dla fotografów i modeli, którzy dopiero zaczynają, pozowanie klisz może zapewnić solidne podstawy. Oferują punkt wyjścia i pomagają zrozumieć podstawowe pojęcia, takie jak rozkład wagi, kąty ciała i tworzenie pochlebnych linii.
* Skrót komunikacyjny: Mogą działać jako szybki i łatwy sposób komunikowania podstawowych instrukcji pozowania. Powiedzenie „daj mi lekkie obrzeża S” może być szybsze niż wyjaśnienie całej koncepcji od zera.
* zdolność adaptacyjna i inspiracja: Kluczem nie jest kopiowanie ich dosłownie, ale użycie ich jako odskoczni. Możesz je zmodyfikować, połączyć lub używać jako inspiracji do stworzenia czegoś nowego i wyjątkowego. Pomyśl o nich jak o blokach składowych, a nie gotowym produkcie.
* komfort klienta: Niektórzy klienci, szczególnie ci, którzy nie są profesjonalnymi modelami, mogą czuć się bardziej komfortowo, zaczynając od znajomych pozy. Może pomóc im się zrelaksować i budować pewność siebie przed eksperymentowaniem z bardziej kreatywnymi ujęciami.
* Rozwiązywanie problemów: Jeśli utkniesz lub starasz się znaleźć dobrą pozę, powrót do klasyki może czasem się utknąć. Może to zapewnić tymczasowe rozwiązanie podczas burzy mózgów innych możliwości.
* Zrozumienie „dlaczego”: Dowiedz się * Dlaczego * te pozy są uważane za pochlebne. Zrozumienie podstawowych zasad pozowania (takie jak tworzenie kształtów, kierowanie okiem i pochlebne figurę) pozwoli ci się dostosować i poprawić klisze.
Jak poprawić fotografię poza kliszami:
* Skoncentruj się na osobowości modelu: Najlepsze pozy odzwierciedlają indywidualny styl i charakter modelu. Zachęcaj ich do wyrażania siebie i włączenia własnych ruchów.
* Direct, nie dyktuj: Poprowadź model o delikatnym kierunku, zamiast zmuszać je do sztywnych pozy. Daj im podpowiedzi i zachęć ich do naturalnego poruszania się.
* kontekst jest kluczem: Rozważ środowisko, odzież i pożądany nastrój, wybierając pozę. Poza powinna uzupełnić ogólną estetykę.
* Studiuj język ciała: Zwróć uwagę na to, jak ludzie naturalnie poruszają się i wyrażają siebie. Pomoże ci to stworzyć pozy, które wydają się autentyczne i wiarygodne.
* Eksperymentuj i ćwicz: Nie bój się próbować nowych rzeczy i przełamać zasady. Im więcej eksperymentujesz, tym bardziej rozwijasz własny unikalny styl i techniki pozowania.
* Ucz się od innych: Przestudiuj pracę fotografów, których podziwiasz, ale nie tylko kopiuj ich pozy. Przeanalizuj * Dlaczego * te pozaty działają i staraj się dostosować te zasady do własnej pracy.
* Komunikuj się ze swoim modelem: Miej otwarty i wspólny dialog z modelem. Ich dane wejściowe mogą być nieocenione w tworzeniu dynamicznych i autentycznych pozycji.
* Embrace Ruch: Wciąż pozę mogą być piękne, ale nie bój się włączać ruchu do swoich strzałów. Szczery momenty ruchu często mogą być najbardziej przekonujące.
Podsumowując:
Model steinga nie jest z natury złe, ale poleganie na nich wyłącznie doprowadzi do przewidywalnych i nieinspirowanych wyników. Mogą być przydatnym punktem wyjścia, skrótem komunikacji lub rozwiązaniem tymczasowym, ale kluczem jest zrozumienie ich ograniczeń i wykorzystanie ich jako odskoczni do kreatywności. Koncentrując się na osobowości modelu, rozumiejąc zasady pozowania i obejmując eksperymenty, możesz wyjść poza klisze i tworzyć naprawdę niezapomniane i wpływowe obrazy.