i. Planowanie i przygotowanie
1. koncepcja i nastrój:
* Zdefiniuj swój cel: Jakie uczucie chcesz wywołać? Dramatyczny? Introspekcyjny? Klasyczny? Wiedząc o tym, poinformuje o twoim oświetleniu i pozowaniu wyboru.
* Temat: Rozważ funkcje i osobowość swojego pacjenta. Jak zaakcentować je niski styl?
* Obrazy odniesienia: Spójrz na przykłady niskich portretów, które podziwiasz. Przeanalizuj ich oświetlenie, pozowanie i skład. Zapewni to inspirację i mapę drogową.
2. Gear:
* kamera: Każda kamera z ręcznymi elementami sterującymi będzie działać. DSLR, kamery bezlusterkowe, a nawet niektóre smartfony (z profesjonalnymi aplikacjami aparatów) mogą wykonać zadanie.
* obiektyw: Obiektyw portretowy (np. 50 mm, 85 mm lub obiektyw zoom w tym zakresie) jest idealny do pochlebnej perspektywy i płytkiej głębokości pola. Ale możesz również twórczo użyć szerszego obiektywu.
* źródło światła: To jest krytyczne! Opcje obejmują:
* prędkość/strobe: Najbardziej wszechstronny i kontrolowany.
* ciągłe światło: Panel LED, światło studyjne, a nawet mocna lampa. Łatwiej dla początkujących widzieć efekt w czasie rzeczywistym.
* naturalne światło: Pojedyncze okno z ograniczonym światłem otoczenia może działać, choć jest to trudniejsze.
* Modyfikator światła (wysoce zalecany):
* softbox: Rozpowszechnia światło dla bardziej miękkiego, bardziej pochlebnego wyglądu. Mniejsza softbox tworzy więcej kontrastu niż większy.
* parasol: Kolejna opcja zmiękczenia światła, często bardziej przenośna niż softboxes.
* snoot: Reżyseruje bardzo skoncentrowaną wiązkę światła, doskonałą do wyróżnienia określonych obszarów.
* Grid: Przymocowuje się do softbox lub odbłyśnika, aby dalej kontrolować rozlanie światła.
* tło: Ciemna tkanina (czarny aksamit, ciemnoszary muślin), ciemna ściana, a nawet po prostu zacieniony obszar. Kluczem jest trzymanie go z dala od światła.
* statyw (zalecany): Niezbędne do ostrych obrazów, szczególnie przy niższych czasach otwarcia migawki.
* reflector (opcjonalnie): Czarny reflektor może wchłonąć i zmniejszyć odbicie światła. Mały biały odbłyśnik może w razie potrzeby dodać światło wypełniające.
* Stojak na światło (jeśli używasz sztucznego światła):
* Wydanie migawki zdalnej (opcjonalnie): Unika wstrząsania aparatem.
3. Lokalizacja:
* Wybierz przestrzeń, w której możesz kontrolować światło. Pokój z oknami, które można łatwo zaciemnić, jest idealny.
* Upewnij się, że jest wystarczająco dużo miejsca na temat, światło i tło.
ii. Konfigurowanie i oświetlenie
1. Umieszczenie tła: Umieść swoje ciemne tło za tematem. Upewnij się, że wypełnia ramkę lub że jakikolwiek widoczny obszar jest ciemny i dyskretny.
2. Umieszczenie światła (kluczowe światło jest kluczowe): To najważniejsza część. Oto kilka typowych podejść:
* oświetlenie boczne: Umieść swoje źródło światła na * stronę * swojego tematu, pod kątem około 45 stopni. To tworzy dramatyczne cienie i podkreśla jedną stronę twarzy.
* Rembrandt Lighting: Umieść źródło światła nieznacznie * za * i na bok tematu. To tworzy mały trójkąt światła na policzku najdalej od światła. To klasyczny, pochlebny wygląd.
* Top Lighting: Umieść źródło światła nieznacznie * powyżej * poddanego, celując w dół. To tworzy silne cienie pod brwi i podbródkiem. Dobry na dramatyczny efekt.
* Podświetlenie: Ustaw źródło światła * za * tematem. To tworzy sylwetkę. Najmniej pochlebne dla portretów, chyba że jest używane twórczo.
3. Lekka moc:
* start nisko: Zacznij od ustawienia o niskiej mocy na świetle (przy użyciu stroboskopu/światła prędkości) lub przyciemnij ciągłe światło.
* Stopniowo zwiększaj: Stopniowo zwiększaj moc/jasność, dopóki nie osiągniesz pożądanego poziomu oświetlenia na twarzy pacjenta. Chcesz zobaczyć atrakcje i cienie, ale unikaj nadmiernej ekspozycji.
4. Modyfikatory światła:
* Przymocuj softbox, parasol lub snoot do źródła światła. Modyfikator zmiękczy i rozpowszechni światło lub skupi światło.
5. Eliminowanie światła otoczenia:
* Wyłącz wszystkie pozostałe światła w pokoju. Zamknij zasłony lub rolety, aby zablokować światło dzienne. Chcesz, aby Twoje światło kluczowe było * jedyne * źródło światła.
6. Używanie reflektora (opcjonalnie):
* Jeśli cienie są zbyt surowe, użyj czarnego odbłyśnika naprzeciwko światła, aby wchłonąć trochę światła lub małego białego odbłyśnika, aby odbić * maleńkie * ilość światła z powrotem w cienie, aby je zmiękczyć. Używaj go subtelnie. Low-key nie oznacza * bez * cieni!
iii. Ustawienia aparatu i fotografowanie
1. Tryb ręczny (M): Ustaw aparat na tryb ręczny. Daje to pełną kontrolę nad otworem, czasem otwarcia migawki i ISO.
2. apertura:
* szeroka apertura (np. f/2.8, f/4, f/5.6): Tworzy płytką głębokość pola, rozmycie tła i skupiając uwagę na twarzy podmiotu. Dobra do izolowania tematu.
* mniejsza apertura (np. f/8, f/11): Zwiększa głębokość pola, utrzymując więcej obrazu. Może być potrzebne, jeśli chcesz, aby więcej twarzy podmiotu było ostre.
3. ISO:
* Utrzymuj ISO tak niskie, jak to możliwe (np. ISO 100, ISO 200), aby zminimalizować hałas.
4. Sprawa migawki:
* Dostosuj czas otwarcia migawki, aby osiągnąć odpowiednią ekspozycję. W przypadku korzystania z flash/stroboskopu twój czas otwarcia migawki zwykle będzie na prędkości synchronizacji aparatu lub poniżej (zwykle 1/200 lub 1/250 sekundy). Jeśli używasz ciągłego światła, możesz użyć szybszego czasu otwarcia migawki. Użyj światła światła aparatu jako punktu wyjścia, a następnie dostosuj na podstawie ujęć testowych.
5. Bilans biały:
* Ustaw swoją białą równowagę zgodnie z źródłem światła (np. Flash, wolfram, światło dzienne). W przypadku strzelania w RAW możesz to dostosować w przetwarzaniu po przetwarzaniu.
6. Focus:
* Skoncentruj się ostrożnie na oczach poddanego.
7. Strzały testowe:
* Zrób kilka zdjęć testowych i przejrzyj je na ekranie LCD aparatu.
* W razie potrzeby dostosuj zasilanie światła, ustawienia aparatu i pozycję pacjenta. Poszukaj obszarów, które są zbyt jasne (prześwietlone) lub zbyt ciemne (niedoświetlone).
* Zwróć uwagę na cienie i atrakcje. Czy tworzą pożądany nastrój?
8. pozowanie:
* Zachęć przedmiot do relaksu i znalezienia wygodnej pozę.
* Eksperymentuj z różnymi kątami i wyrażeniami.
* Zwróć uwagę na ręce podmiotu. Upewnij się, że są zrelaksowani i nie rozpraszają uwagi.
* Rozważ „Catchlight” - małe odbicie źródła światła w oczach pacjenta. To dodaje życie portretowi.
iv. Processing (edycja)
1. Przetwarzanie surowego (zalecane): Jeśli nakręcisz w formacie RAW, użyj oprogramowania takiego jak Adobe Lightroom, przechwytywaj jeden lub DXO Photolab, aby dostosować ekspozycję, kontrast, atrakcje, cienie, równowagę białych i ostrość.
2. Dostosowanie kontrastu: Nieco zwiększ kontrast, aby zwiększyć dramatyczny wygląd.
3. Shadows &Exchress: Dostosuj cienie i atrakcje, aby wydać szczegóły lub stworzyć nastrój. Możesz jeszcze bardziej przyciemnić cienie i/lub przywrócić szczegóły na wyświetleniach.
4. uchylanie się i spalanie (opcjonalnie): Użyj narzędzi do unikania i spalania, aby selektywnie rozjaśnić lub przyciemnić obszary obrazu, dodatkowo wzmacniając światło i cienie. Na przykład możesz rozjaśnić oczy lub przyciemnić tło.
5. Wyostrzenie: Zastosuj subtelną ilość wyostrzenia, aby poprawić przejrzystość obrazu.
6. Redukcja szumu: W razie potrzeby zmniejsz szum w cieniu.
7. Czarno -biała konwersja (opcjonalnie): Portrety niskie często wyglądają oszałamiająco w kolorze czarno-białym.
v. Wskazówki i rozwiązywanie problemów
* eksperyment! Nie bój się wypróbować różnych konfiguracji oświetlenia i ustawień aparatu.
* Obserwuj swoje światło: Studiuj, w jaki sposób światło oddziałuje z twarzą pacjenta i odpowiednio dostosuj.
* mniej jest więcej: W fotografii niskiej kwalifikacji jest kluczowa prostota. Unikaj bałaganu w tle i rozpraszających elementy w kompozycji.
* Ćwicz: Im więcej ćwiczysz, tym lepiej będziesz w tworzeniu niskich portretów.
* Sprawdź swój histogram: Spójrz na histogram w aparacie lub w oprogramowaniu do edycji. Obraz o niskim klawisze zwykle ma większość danych przesuniętej w kierunku ciemniejszego końca skali.
* Jeśli twoje obrazy są zbyt ciemne: Zwiększ moc światła, poszerz otwór lub zwiększ ISO (ale pamiętaj o hałasie).
* Jeśli twoje obrazy są zbyt jasne: Zmniejsz moc światła, zawęzić otwór lub zmniejsz ISO.
* Jeśli twoje cienie są zbyt surowe: Użyj większego softboxa lub odbij światło z reflektora.
* Jeśli twoje tło jest zbyt jasne: Odsuń poddany dalej od tła lub użyj snoota, aby skierować światło tylko na temat.
Powodzenia! Baw się dobrze, tworząc nastrojowe i dramatyczne portrety niskie!