Ruch może zmylić nawet najbardziej doświadczonych fotografów. Aby rozpocząć tworzenie świetnych filmów za pomocą lustrzanki cyfrowej lub ILC, zapoznaj się z kilkoma niezbędnymi wskazówkami. Chwyć je, a wkrótce będziesz filmować jak profesjonalista.
Zaplanuj sesję
Tworzenie filmu, który ludzie będą chcieli oglądać, zaczyna się jeszcze zanim sięgniesz po aparat. „Storyboarding, lista ujęć i konceptualizacja to w ostatecznym rozrachunku to, co wyróżnia dobrą pracę ruchową” – mówi fotograf, który stał się reżyserem Vincent Laforet. Chociaż do kręcenia przyjęcia urodzinowego nie potrzebujesz scenorysów w stylu hollywoodzkim, wcześniejsze planowanie ujęć ułatwi montaż.
Filmuj jak fotograf
Kiedy komponujesz wideo, obowiązuje wiele typowych zasad fotografii. Horyzonty powinny być proste, a tła uporządkowane. Musisz to zrobić bezpośrednio w aparacie, ponieważ nie będziesz mieć wystarczającej liczby pikseli do przycięcia. Poza tym, ponieważ prawdopodobnie nie będziesz robić zdjęć w formacie RAW, będziesz mieć mniejszą swobodę w zakresie ekspozycji i balansu bieli.
I nie zapomnij o B-rollu. Fotografując wydarzenie, zawsze fotografujesz szczegóły, aby ustawić scenę; w przypadku wideo nazywa się to B-rollem i daje swobodę podczas edycji. „Jeśli to możliwe, zrób co najmniej jedno statyczne ujęcie główne, a następnie kilka szczegółów” – mówi Vu Bui z zespołu operatorskiego The Bui Brothers. „Jeśli kręcisz muzykę na żywo, możesz mieć kamerę, która fotografuje tylko stopy muzyków. Możesz przejść do tego w dowolnym momencie utworu.”
Jeśli masz tylko jedną lustrzankę cyfrową lub ILC, jego brat Lan Bui sugeruje używanie jej do kreatywnych ujęć i fotografowanie statycznego mistrza za pomocą kompaktu lub nawet telefonu. „W ten sposób można zaskoczyć wiele osób. Wygląda to naprawdę dobrze” – mówi.
Zastanów się nad ekranem, na którym pokażesz swój końcowy film
W erze telewizorów z lampami katodowymi pudełkowaty współczynnik proporcji 4:3 był powszechny w kamerach wideo. Jednak dzisiejsze monitory panoramiczne i telewizory HD wymagają obrazu w formacie 16:9, aby uniknąć efektu letterboxów; uzyskaj ten współczynnik przy rozdzielczości HD 1920 × 1080 lub 1280 × 720. Jeśli chcesz nagrywać w formacie 4:3, standard HDV 1440×1080 zapewnia dużą rozdzielczość w wyższym formacie. Nie wszystkie aparaty to oferują, ale Panasonic Lumix GH3 i kamery sportowe, takie jak seria GoPro, tak.
Wybierz odpowiedni czas otwarcia migawki
W fotografii krótka migawka zatrzymuje akcję. Jednak w przypadku wideo potrzebne jest niewielkie rozmycie ruchu, aby każda klatka płynnie łączyła się z następną. Ogólną zasadą jest, że czas otwarcia migawki mniej więcej dwukrotnie większy niż liczba klatek na sekundę zapewnia przyjemny wygląd. Tak więc, jeśli nagrywasz z szybkością 30 klatek na sekundę, 1/60 s powinno być bezpieczne:wolniej niż to, wszystko zaczyna wyglądać trochę niechlujnie, ale idzie znacznie szybciej, a materiał filmowy będzie wyglądał roztrzęsiony i nienaturalny. To w naturalny sposób ogranicza możliwości ekspozycji i głębi ostrości w jasnym świetle.
Aby zmniejszyć ilość światła wpadającego do aparatu bez zmiany wyglądu obrazu, użyj filtrów o neutralnej gęstości. Jeśli Cię na to stać, sięgnij po zmienny filtr ND; stałe filtry ND są tańsze, ale będziesz potrzebować kilku z nich, aby móc regulować gęstość.
Przesuń zamontowaną kamerę.
Zdjęcia z obrotem i pochyleniem są zwykle wykonywane, gdy aparat znajduje się na statywie (w języku wideo „na drążkach”). Panoramowanie polega na obracaniu go z boku na bok; przechylanie idzie w górę i w dół. Szybkość, z jaką to robisz, może mieć duże znaczenie:powolne przesuwanie może budować napięcie, a szybki ruch może zaskoczyć widza. Jeśli jednak poruszasz się zbyt szybko, oglądanie ujęcia może stać się niewygodne. Śledzenie ujęć polega na przesuwaniu całego aparatu do przodu i do tyłu lub z boku na bok. Aby uzyskać płynny ruch, użyj suwaka, czyli zestawu szyn, po których kamera może się przesuwać.
„Poruszanie kamerą może zwiększyć zainteresowanie sceną, zwłaszcza jeśli wszystko w kadrze jest nieruchome” – mówi Todd Reichman, fotograf ślubny z Atlanty. „A kiedy poruszasz kamerą, zawsze powinieneś starać się ujawnić coś interesującego, zamiast to ukrywać.”
Jeśli nie korzystasz z suwaka ani statywu, zestaw na ramię, taki jak wspornik aparatu Shape Cameleon I (480 USD, ulica), pomoże utrzymać stabilność podczas nagrywania w ruchu. Dana Bracaglii Wybierz liczbę klatek na sekundę
Twój aparat najprawdopodobniej oferuje co najmniej trzy szybkości klatek:klasyczne 24 klatki na sekundę nadadzą Twojemu nagraniu kinowy charakter, 30 klatek na sekundę będzie wyglądać jak telewizja nadawana, a 60 klatek na sekundę będzie można oglądać przy normalnej szybkości lub przełączeniu na połowę szybkości w przypadku zwolnionego tempa. Im większa liczba klatek na sekundę, tym wolniej możesz odtwarzać wideo bez powodowania drgań.
Wielu strzelców preferuje 24 kl./s ze względu na wygląd, a mniejsza liczba klatek oznacza także mniejsze rozmiary plików i szybsze renderowanie podczas edycji. Wypróbuj zarówno 24, jak i 30 klatek na sekundę, a następnie wybierz jedną i trzymaj się jej przy każdym projekcie. Przełączanie może być brzydkie – wizualnie i podczas edycji.
Pracuj nad powiększeniem
Podczas gdy wielu doświadczonych twórców wideo preferuje obiektywy stałoogniskowe, obiektywy zmiennoogniskowe zapewniają większą wszechstronność, umożliwiając szybkie przejście od ujęć ciasnych do ujęć szerokich. Umożliwia także wykonanie kilku dramatycznych sztuczek wizualnych.
Spróbuj na przykład podejść do obiektu, korzystając z szerszego zoomu — po przejściu do krótszej ogniskowej tło będzie wyglądać tak, jakby się cofało, podczas gdy obiekt pozostanie stosunkowo nieruchomy.
Ustaw ostrość ręcznie
W przypadku zdjęć obiekt musi być ostry tylko w momencie wyzwolenia migawki, natomiast w przypadku ruchu należy zachować ostrość przez cały czas. Chociaż autofokus w trybie wideo ulega poprawie, ręczne ustawianie ostrości pozostaje cenne. Pomocna może być lupa LCD, taka jak lupa Hoodmana lub monitor zewnętrzny.
Podobnie może być z ustawieniem małej przysłony, ponieważ większa głębia ostrości pomaga zachować ostrość obiektu w miarę zmiany odległości aparatu. Przy dużej przysłonie trzymaj zarówno aparat, jak i obiekt jak najbardziej nieruchomo.
Następnie możesz wypróbować zaawansowane techniki, takie jak ustawianie ostrości na stojaku, w którym obiekt jest początkowo rozmyty, a następnie staje się ostry. Aby pomóc w dokładnym „ustawieniu” ostrości, niektórzy strzelcy korzystają z urządzenia zwanego follow focus — zestawu przekładni połączonych z pokrętłem, które umożliwia płynniejsze obracanie pierścienia ostrości na obiektywie niż można to zrobić ręcznie.
Przypony takie jak FollowFocus Black firmy Red Rock Micro (795 USD, ulica) mocno zatrzymują pozycje początkowe i końcowe ostrości, zapewniając maksymalną dokładność. Dana Bracaglii Zainwestuj w dźwięk
Twój aparat rejestruje wspaniałe zdjęcia od razu po wyjęciu z pudełka. Ale dźwięk? Nie tak bardzo. „Jeśli masz piękny film, ale z mikrofonu aparatu wydobywa się kiepski dźwięk, nikt nie będzie chciał go oglądać” – mówi Vu Bui. „Zdobądź najlepszy rejestrator dźwięku, jaki możesz.”
Rejestratory ręczne, takie jak Zoom H4N, nagrywają dźwięk stereo na kartach pamięci i doskonale sprawdzają się podczas filmowania wydarzeń. Mikrofony Lavalier można przymocować bezpośrednio do osoby w celu nagrywania głosu — idealne rozwiązanie do wywiadów. A jeśli fotografujesz w locie, wypróbuj mikrofon typu shotgun, który można zamontować na gorącej stopce aparatu, aby nagrywać dźwięk kierunkowy.
„Umieść mikrofon jak najbliżej źródła dźwięku” – mówi Lan Bui. „I nie poświęcaj jakości dźwięku tylko po to, aby uzyskać nieco lepiej wyglądające ujęcie”.
Zrozumienie kodeka
Termin kodek, będący połączeniem „kompresji” i „dekompresji”, odnosi się do sposobu, w jaki kamera zapisuje materiał wideo. Wiele lustrzanek cyfrowych korzysta z kodeka H.264/MPEG-4 AVC z kontenerem MOV. Dzięki tej kombinacji powinieneś móc korzystać z nowoczesnego oprogramowania do edycji wideo bez konwersji do innego formatu pliku. Firmy Sony i Panasonic korzystają z formatu AVCHD, który jest bardziej wydajny pod względem przestrzeni dyskowej i jakości obrazu, ale wykorzystuje mniej powszechną strukturę, przez co odtwarzanie i edycja mogą być trudniejsze. Wiele programów do edycji ma gotowe ustawienia umożliwiające optymalizację pliku pod kątem różnych miejsc — użyj ich. Witryny takie jak YouTube i Vimeo oferują przewodniki pozwalające uzyskać najlepsze wyniki, więc zapoznaj się z nimi przed przesłaniem.
Naucz się wizualnego języka montażu
„Każde ujęcie musi wnosić wkład w historię i być interesujące wizualnie” – mówi Reichman. „A jeśli nie jest interesujący wizualnie, musi być krótki”. Ale nie za krótkie – nie pozwól, aby natrętne cięcia odciągnęły widza od sceny.
Jak? Jednym ze sposobów jest unikanie cięć podskokowych i pokazywania tego samego obiektu pod nieco innym kątem. Praktyczna zasada:aparat powinien poruszać się o co najmniej 30 stopni pomiędzy dwoma sąsiadującymi ujęciami tego samego obiektu. Możesz także przyciąć do B-roll, aby rozbić ujęcia. Inną powszechną zasadą jest cięcie, gdy obiekt jest w ruchu, dzięki czemu cięcie jest mniej widoczne.
Na szczęście prace domowe wymagane do nauki zasad mogą być zabawą. „Staraj się uważnie oglądać filmy i telewizję” – radzi fotograf komercyjny i operator Cory Rich. Wkrótce dostrzeżesz różnicę między dobrym a złym cięciem – a nawet wyjdziesz zainspirowana.
Opanuj swoje oprogramowanie
Prawdopodobnie na Twoim komputerze jest już zainstalowany podstawowy edytor wideo, taki jak iMovie na komputerze Mac lub Windows Movie Maker na komputerze PC. Następnie przejdź do aplikacji konsumenckiej, takiej jak Premiere Elements firmy Adobe, lub po prostu przejdź od razu do Premiere CC lub Final Cut Pro X firmy Apple. Pobierz bezpłatne wersje próbne, aby sprawdzić, która z nich odpowiada Twojemu przepływowi pracy. Kiedy już poznasz oprogramowanie od podszewki, łączenie filmów będzie znacznie szybsze.