W jaki sposób fotograf John Kuczala nadał temu laboratoryjnemu szkłu tak krystaliczną przejrzystość? Sztuka, twierdzi specjalista od blatów stołowych z Nowego Jorku, polega na unikaniu oświetlenia od przodu. Podświetlenie w stosunku do bieli lub oświetlenie boczne w stosunku do czerni spełnia swoje zadanie. Bezpośrednie światło z przodu, niezależnie od tła, psuje Twoje zdjęcia.
Dzieje się tak, ponieważ skierowanie światła bezpośrednio na szklane obiekty rzuca jasne refleksy na ich przednią powierzchnię, tworząc rozpraszające, gorące punkty, które definiują powierzchnię, ale nie kształt. Odbicia te umniejszają również najbardziej charakterystyczną cechę wizualną szkła – jego przezroczystość.
Chociaż podświetlenie pokazanych tutaj zlewek pomogło Kuczale ukazać ich klarowność, technika ta stwarzała również wyzwania, ponieważ zmniejszała kontrast i ujawniała niedoskonałości szkła.
Kontrast został obniżony, ponieważ Kuczała skierował główne światło bezpośrednio na obiektyw. Wyeliminowało to niektóre krawędzie obiektów i zmniejszyło nasycenie kolorów cieczy. Aby odzyskać kontrast, jako blat stołu użył arkusza błyszczącego czarnego akrylu i wykonał zdjęcia w ciemności, skutecznie otaczając obiekt czernią z trzech stron.
Odbita i załamana czerń zapewniła wyższy kontrast sceny i pomogła uzyskać zarysowane krawędzie wyrobów szklanych oraz zachować czyste nasycenie kolorów w cieczach.
Podświetlenie może również uwypuklić wszelkie niedoskonałości szkła, w tym kurz, odciski palców, zadrapania, wgniecenia i bąbelki. Im bliżej przybliżysz aparat do szklanego obiektu, tym bardziej uwydatnią się wszelkie niedoskonałości. Kompozycje z wieloma obiektami, jak np. martwa natura Kuczały, pozwalają na cofnięcie aparatu, dzięki czemu poszczególne drobinki kurzu czy smugi są mniej widoczne.
Aby uniknąć odcisków palców, Kuczała myje ręce przed dotknięciem szkła – rękawiczki nie działają, bo bawełna kłaczy, a nylon sypki pył – a szkło trzyma tylko za krawędzie. Przed położeniem elementu przeciera go antystatyczną ściereczką, a po ułożeniu wydmuchuje pozostały kurz sprężonym powietrzem.
Gotowy do wypróbowania oświetlenia szkła? Kuczała proponuje zacząć od koktajlu. „Nalej do kieliszka wina lub trunku i naprawdę przyjrzyj się temu” – mówi. „Pokazuj to w różnym oświetleniu i na różnym tle, aż zauważysz coś wyjątkowego. Następnie spróbuj to uchwycić”.
Do oświetlenia szkła laboratoryjnego na potrzeby witryny internetowej klienta John Kuczala użył pojedynczej głowicy lampy Norman IL2400 w naczyniu kosmetycznym Norman Type 1 (A) i zasilił stroboskop za pomocą pakietu Norman 24/2400 (B) . Wybrał Beauty Dish, ponieważ jego okrągły kształt tworzył okrągłą aureolę za fotografowaną osobą. Jednak stworzenie „idealnej” aureoli wymagało precyzyjnego rozmieszczenia podświetlenia i względnego umieszczenia dwóch paneli dyfuzyjnych:arkusza białego, półprzezroczystego akrylu o wymiarach 4 x 4 stopy (C) i 60-calowa szerokość Rosco Tough Lux (D) . Aby zwiększyć ogólny kontrast sceny, Kuczala użył arkusza błyszczącego czarnego akrylu jako blatu (E) . Powierzchnia ta, oświetlona pod niskim kątem, odbijała światło jak lustro, zasadniczo czytając na obrazie jako białą. Jednakże jego czerń odbiła się od zlewek, obrysowując ich krawędzie i określając ich kształty. Fotografował aparatem Canon EOS 5D Mark II i obiektywem makro Canon EF 50 mm f/2.5 (F) oraz oprogramowanie Capture One 4.7 firmy Phase One do fotografowania za pomocą komputera podłączonego na uwięzi (G) .