Kiedy i jak używać oświetlenia Rembrandt
Jeśli usłyszysz słowo „Rembrandt”, możesz pomyśleć o holenderskim malarzu, marce pasty do zębów lub technice oświetleniowej. Dla fotografów ten ostatni jest najbardziej odpowiedni. W tym przewodniku wyjaśniamy, czym jest oświetlenie Rembrandt, jak je osiągnąć i kiedy jest najbardziej efektywne.
Co to jest oświetlenie Rembrandt?
Oświetlenie Rembrandta to klasyczna konfiguracja portretowa, w której zazwyczaj wykorzystuje się pojedyncze światło zewnętrzne. Kluczową cechą jest mały trójkąt światła po zacienionej stronie twarzy, oświetlony z dalszej strony aparatu. U prawdziwego Rembrandta trójkąt nie powinien być szerszy niż oko i nie dłuższy niż nos, a reflektory w oczach fotografowanej osoby często odzwierciedlają ten sam kształt.
Chcesz opanować przyciski flash, które to umożliwiają? Mamy dla Ciebie samouczek.
Dlaczego imię Rembrandt?
Nazwa stylu pochodzi od XVII-wiecznego holenderskiego mistrza Rembrandta Harmenszoona van Rijna, którego autoportrety i portrety często wykorzystywały to oświetlenie. Według legendy reżyser Cecil B. DeMille ukuł ten termin w 1915 roku na planie „Warrenów Wirginii”.
Technikę w akcji możesz zobaczyć w Polskim szlachcicu Rembrandta (dzięki uprzejmości National Gallery of Art w Waszyngtonie).
Dlaczego warto używać oświetlenia Rembrandt?
Oświetlenie Rembrandta dodaje portretom dramatyzmu i nastroju. Kontrast światła i cienia przyciąga wzrok widza do oświetlonego trójkąta, tworząc fascynującą i tajemniczą narrację wizualną.
Jak uzyskać oświetlenie Rembrandta
Rembrandt to jeden z pierwszych wzorów, których uczą się fotografowie studyjni, ponieważ wymaga minimalnego sprzętu – wystarczy pojedyncza lampa błyskowa lub dowolne kontrolowane źródło światła.
Konfiguracja Rembrandta z jednym światłem
Umieść lampę kluczową pod kątem 45 stopni do obiektu, nieco powyżej poziomu oczu i skieruj ją w dół. Dostosuj pozycję obiektu, aż jasny trójkąt pojawi się prawidłowo na policzku. Taka konfiguracja najlepiej sprawdza się na ciemnym lub neutralnym tle, aby podkreślić kontrast, chociaż można ją dostosować do wyrazistych portretów.
Ponieważ światło musi znajdować się poza aparatem, sama lampa błyskowa z gorącą stopką nie zapewni klasycznego efektu Rembrandta.
Konfiguracja z dwoma światłami lub światłem i reflektorem
Aby złagodzić dramaturgię, dodaj światło wypełniające lub reflektor po zacienionej stronie pod kątem 45° do głównego światła. Ustaw wypełnienie na mniej więcej połowę mocy światła kluczowego, zachowując trochę cienia dla uzyskania głębi.
Tworzenie separacji
W celu oddzielenia tła wprowadź trzecie światło za obiektem, skierowane na tło. To rozświetla tło bez wpływu na twarz, niezależnie od tego, czy używasz konfiguracji Rembrandt z jednym, czy podwójnym światłem.
Kliknij tutaj, aby poznać prostsze techniki oświetlenia poza kamerą!
Czy potrzebujesz stroboskopów?
Oświetlenie Rembrandt nie ogranicza się do stroboskopów. Światło ciągłe, światło naturalne, nawet latarka lub lampa stołowa mogą dać odpowiedni efekt – liczy się sposób kontrolowania i umiejscowienia światła.
Doskonalanie techniki
Prawdziwy Rembrandt żąda trójkąta nie szerszego niż oko i nie dłuższego niż nos. Dostosuj kąt głowy obiektu lub kąt światła, aby dopracować kształt. Praktyka jest kluczem; udoskonalenie trójkąta wymaga czasu, ale celem pozostaje ogólny nastrój.
Pamiętaj:sztuka jest subiektywna. Dopóki portret spełnia Twoje zamierzenia twórcze, dokładny rozmiar trójkąta jest sprawą drugorzędną.
Inne typowe wzorce oświetlenia
Rembrandt to tylko jeden z wielu stylów oświetlenia studyjnego. Inne obejmują:
- Oświetlenie motylkowe
- Podziel oświetlenie
- Oświetlenie pętli
- Szerokie oświetlenie
- Krótkie oświetlenie
Podziel oświetlenie dzieli twarz na dwie połowy – jedną w pełni odsłoniętą, drugą w cieniu.
Oświetlenie motylkowe tworzy cień w kształcie motyla pod nosem, umieszczając światło bezpośrednio nad i za aparatem.
Oświetlenie pętli tworzy mały cień na nosie, który nie dotyka cienia policzka, różniąc się od Rembrandta, gdzie spotykają się oba cienie.
Oświetlenie szerokie i krótkie to style, a nie wzory. Odnoszą się one do oświetlenia odpowiednio strony twarzy znajdującej się najbliżej lub najdalej od aparatu.
Opanowanie oświetlenia
Opanowanie różnorodnych wzorców oświetlenia podnosi jakość pracy portretowej z dobrej do niezwykłej. Przestudiuj każdy wzór, przećwicz jego konfigurowanie i rozpoznaj jego wpływ na formę i nastrój. Gdy zrozumiesz te podstawy, dostrzeżenie ich w pracach innych fotografów stanie się intuicyjne.
Zacznij od oświetlenia Rembrandt i przejdź do innych stylów. Niezależnie od tego, czy używasz zewnętrznej lampy błyskowej, światła ciągłego czy naturalnego, kluczem jest zrozumienie i strategiczne wykorzystanie światła, aby stworzyć portrety oddające cześć dziedzictwu samego Rembrandta.